Παρά την άσχημη οικονομική κατάσταση των εκδοτικών οίκων και την έλλειψη αγοραστών των βιβλίων, και αντίθετα με την άποψη του Κ. Γκοβόστη ότι δεν υπάρχουν καλά έργα για να πουληθούν, τη δεκαετία του 1930 εκδόθηκαν πολύ σημαντικοί τίτλοι που έμειναν κλασικοί. Αντιγράφουμε μερικούς μόνο από το 60 και πλέον σελίδων άρθρο του Τάκη Καγιαλή με τίτλο «Λογοτεχνία και πνευματική ζωή κατά τον Μεσοπόλεμο», δημοσιευμένο στην «Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα» (Επιστημονική επιμέλεια Χρήστος Χατζηιωσήφ, Εκδόσεις Βιβλιόραμα):
«Ιστορία ενός αιχμαλώτου» του Στρατή Δούκα (1929), «Λεμονοδάσος» του Κοσμά Πολίτη (1930), «Στροφή» του Γιώργου Σεφέρη (1931), «Το νούμερο 31328» του Ηλία Βενέζη (1931), «Η στέρνα» του Γιώργου Σεφέρη (1932), «Μαραμπού» του Νίκου Καββαδία (1933), «Ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν» του Μ. Καραγάτση (1933), «Η δασκάλα με τα χρυσά μάτια» του Στράτη Μυριβήλη (1933), «Το θείο τραγί» του Γιάννη Σκαρίμπα (1933), «Αργώ» του Γιώργου Θεοτοκά (1933), «Τρακτέρ» του Γιάννη Ρίτσου (1934), «Sol y sombra» του Κώστα Ουράνη (1934), «Πλάτωνος Συμπόσιον. Κείμενον, μετάφρασις και ερμηνεία» του Ιωάννη Συκουτρή (1934), «Υψικάμινος» του Ανδρέα Εμπειρίκου (1935), «Ποιήματα» του Κ.Π. Καβάφη (1935, πρώτη έκδοση των 154 ποιημάτων), «Μυθιστόρημα» του Γιώργου Σεφέρη (1935), «Επιτάφιος» του Γιάννη Ρίτσου (1936), «Χίμαιρα» του Μ. Καραγάτση (1936), «Τα μυστικά του βάλτου» της Πηνελόπης Δέλτα (1937), «Η μενεξεδένια πολιτεία» του Αγγελου Τερζάκη (1937), «Ταξιδεύοντας Α’, Ισπανία» του Νίκου Καζαντζάκη (1937), «Οδύσσεια» του Νίκου Καζαντζάκη (1938), «Γιούγκερμαν» του Μ. Καραγάτση (1938), «Τα πλοία δεν άραξαν» του Μενέλαου Λουντέμη (1938), «Γαλήνη» του Ηλία Βενέζη (1939), «Τα κλειδοκύμβαλα της
σιωπής» του Νίκου Εγγονόπουλου (1939), «Προσανατολισμοί» του Οδυσσέα Ελύτη (1940), «Τετράδιο Γυμνασμάτων, Ημερολόγιο Καταστρώματος, Ποιήματα 1» του Γιώργου Σεφέρη (1940)