Αντέλ Εξαρχοπουλός: Η σέξι «Ελληνίδα» των Καννών

Σκανδάλισε; Εντυπωσίασε; Γοήτευσε; Ο,τι και να ήταν, η 19χρονη (στα 20) χαριτωμένη Αντέλ με το δύσκολο – ελληνικό – επώνυμο είναι το πρόσωπο που συζητήθηκε περισσότερο στο 66ο Φεστιβάλ Καννών. Θεωρείται δε ότι χάρη στις – κατά κύριο λόγο ομοφυλοφιλικές – σκηνές της στην ταινία «La Vie d’ Adele» (Η ζωή της Αντέλ) είναι το φαβορί για το φετινό βραβείο Ερμηνείας

«Μα πώς μπορείτε να κάνετε καριέρα με ένα τόσο μεγάλο και δύσκολο επώνυμο;» ρώτησε – λίγο αγενώς – γάλλος δημοσιογράφος τη 18χρονη τότε Αντέλ Εξαρχοπουλός. Εκείνη, ήρεμα, του απάντησε με την εφηβική της αθωότητα, που έχει γίνει θέμα στο 66ο Φεστιβάλ Καννών: «Είναι το επώνυμο του παππού μου. Και το επώνυμο του πατέρα μου. Πού να δείτε που η μητέρα μου έχει ένα επίσης ελληνικό επώνυμο, ακόμη πιο δύσκολο να το προφέρει κάποιος».

Η Αντέλ μπορεί να μην ξέρει λέξη ελληνικά (εντάξει, εκτός από τη λέξη «φέτα», με την οποία… αιφνιδίασε τα διεθνή μέσα ενημέρωσης στις Κάννες), μπορεί να μην έχει έρθει ποτέ στην Ελλάδα, αλλά κρατάει, έστω και στην τρίτη γενιά, το ελληνικό όνομά της. Σαν προσωπική υπόμνηση καταγωγής για το όνομα του παππού της που γεννήθηκε στην Ελλάδα – διότι ο πατέρας της, καθηγητής μουσικής και για την ακρίβεια κλασικής κιθάρας, γεννήθηκε στη Γαλλία. Στο Παρίσι, όπου γεννήθηκε – στις 22 Νοεμβρίου 1993 – και μεγάλωσε και η ίδια, κοντά στην Place des Fetes, την Πλατεία των Γιορτών (εδώ το Fetes ουδεμία σχέση έχει με τη φέτα). Και ανατράφηκε από τη νοσοκόμα μητέρα της, μαζί με τα δύο μικρότερα αδέλφια της.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΡΟΛΑΚΙΑ. Από μικρή η χαριτωμένη Αντέλ έδειξε την τάση της προς την υποκριτική. Περισσότερο από τα κοριτσάκια που κρατούν τη βούρτσα των μαλλιών σαν μικρόφωνο μπροστά στον καθρέφτη, φορώντας τα ρούχα της μαμάς και παίζοντας κάποια φανταστική πριγκίπισσα, πάντα ωραία και πλούσια. Το πρόβλημα ήταν ότι η μικρή Αντέλ ήταν και ντροπαλή. Ταλαντούχα, με έφεση στην υποκριτική, αλλά με μια συστολή που χαλούσε τη συνταγή. Ο πατέρας της, με εμπειρία στην παιδαγωγική, βρήκε τη λύση για να σπάσει η… ντροπή, αλλά και για να γίνει η Αντέλ πιο κοινωνική και να μην απομονώνεται στο δωμάτιό της: την έστειλε, από τα εννέα της, σε ειδική σχολή.

Τα μαθήματα απέδωσαν, και σε επίπεδο καλλιέργειας ταλέντου και σε επίπεδο κοινωνικότητας. Και στα 13 της η μικρή βρέθηκε να παίζει ένα ρολάκι στο γαλλικό τηλεοπτικό «CSI», υπό τον τίτλο «RIS, police scientifique», ριμέικ ιταλικής σειράς στην κρατική τηλεόραση (ΤF1).

Εναν χρόνο μετά βρέθηκε να παίζει στην ταινία «Boxes» («Κουτιά») με την Τζέραλντιν Τσάπλιν και τον Μισέλ Πικολί και με την Τζέιν Μπίρκιν – την οποία, ειρήσθω εν παρόδω, θα δούμε στην Αθήνα τον Ιούνιο σε ένα αφιέρωμα στον Σερζ Γκενσμπούρ – μπροστά και πίσω από την κάμερα. Θέμα; Οι αναμνήσεις που ξεπακετάρονται από τα κουτιά μιας μετακόμισης. Εδώ η Αντέλ ενσάρκωσε μια φίλη της πρωταγωνίστριας στα μικράτα της. Οπως ενσάρκωσε το 2011 την πρωταγωνίστρια σε μικρή ηλικία στην ταινία «Carre Blanc» του Ζαν Μπατίστ Λεονετί.

Στη μικρή οθόνη επανήλθε το 2009 με μια τηλεταινία – προϋπήρξε και τηλεσειρά – υπό τον τίτλο «Ακριβές μου σπουδές» («Mes cheres etudes») της Εμανουέλ Μπερκό. Η Αντέλ, στα 16 της τότε, είχε την πρώτη επαφή με τα κινηματογραφικά σεξουαλικά υπονοούμενα – και όχι μόνον – καθώς η ηρωίδα, φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, αναγκάζεται να στραφεί στην πορνεία για να πληρώσει τις σπουδές της (κάτι σαν την ταινία «Elles» με τη Ζιλιέτ Μπινός σε ρόλο ρεπόρτερ περιοδικού).

Αχρηστη γνώση; Καθόλου. Εκείνη η εμπειρία ήταν πολύτιμη για την Αντέλ Εξαρχοπουλός πέρυσι – 18 ετών πλέον – στα γυρίσματα για την ταινία του τυνησιακής καταγωγής γάλλου σκηνοθέτη Αμπντελατίφ Κεσίς «La Vie d’ Adele» («Η ζωή της Αντέλ»), με την ίδια να γνωρίζει και να γεύεται με κάθε τρόπο τον έρωτα στο πρόσωπο της συμπρωταγωνίστριάς της Λέα Σεντού.

Οι τολμηρές αλλά όχι προκλητικές, όπως συμφωνούν οι κινηματογραφικοί κριτικοί, ομοφυλοφιλικές σκηνές της ταινίας του Κεσίς (τον γνωρίζουμε από το «Κους κους και φρέσκο ψάρι» και από τη «Μαύρη Αφροδίτη» με την εξαιρετική Γιαχίμα Τόρες), που γυρίζονταν επί τέσσερις μήνες στο στούντιο («κάναμε πολλά γέλια», όπως δήλωσε η Λέα Σεντού), χάρη και στην Αντέλ πέτυχαν να μην είναι «ούτε πορνογραφικές ούτε και επιτηδευμένα ή ενοχλητικά καλλιτεχνικές», όπως σημείωσε εύστοχα ένας βρετανός κριτικός.

Δεν είναι τυχαίο ότι η Αντέλ – κάποτε, μαζί με τη Λέα – κέρδισε τον χαρακτηρισμό της πιο σέξι παρουσίας, τα γαλλικά έντυπα όπως το «L’Express» και το «Τelerama» την υποδέχθηκαν ως την «αποκάλυψη» και μίλησαν για την «καθηλωτική της ερμηνεία». Ούτε ότι όλοι ποντάρουν πως ένα από τα αποψινά βραβεία στο Φεστιβάλ θα είναι για την ερμηνεία της Αντέλ Εξαρχοπουλός, που θεωρείται ως φαβορί στην Κρουαζέτ, και κάποιο ακόμη για την ταινία του Κεσίς, δίχως να αποκλείουν ούτε τον Χρυσό Φοίνικα. Αλλωστε η ελληνικής καταγωγής ηθοποιός παίζει σε κάθε λεπτό της.

Και κάτι ακόμη: ο τίτλος που είχε δώσει αρχικά στην ταινία του ο Αμπντελατίφ Κεσίς ήταν «Le Βleu Εst Une Couleur Chaude» («Το μπλε είναι θερμό χρώμα»), από το κόμικ της Ζιλί Μαρό, που συνεισέφερε στο σενάριο, αλλά χάρη στην ερμηνεία της μικρής έδωσε και στην ηρωίδα και στην ταινία το όνομά της: «La Vie d’ Adele» («Η ζωή της Αντέλ»). Η Αντέλ ενσαρκώνει μια 17χρονη μαθήτρια στη Λιλ, που λατρεύει τη φιλολογία και ύστερα από έναν οδυνηρό χωρισμό γνωρίζει την Εμα με κοντά μπλε μαλλιά («το χρώμα της ευτυχίας») και εμπλέκονται σε μια σχέση παράφορου πάθους, με οδυνηρό φινάλε.

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ. Στο παλμαρέ της πάντως η μικρή έχει προσθέσει στο μεταξύ τον πρωταγωνιστικό ρόλο τής Μαριάν στο «Les enfants de Timpelbach» (2008) του Νικολά Μπαρί – με θέμα την ζωή σε ένα ορεινό χωριό, από το οποίο οι «αταξίες» των παιδιών έχουν διώξει τους ενήλικες – και ρολάκια στην ταινία με… κοκτέιλ μολότοφ «Tete de turc» (2010) του Πασκάλ Ελμπέ, στην ιστορική, πολεμική «La Rafle» της Ροζ Μπος (την ίδια χρονιά), γερμανοουγγρικής παραγωγής με τον Ζαν Ρενό, και στην κομεντί «Chez Gino» του Σαμιουέλ Μπενσετρί, με την Αννα Μουγκλαλίς, σύντροφο του σκηνοθέτη.

Πέρυσι συμμετείχε στην ταινία «Des morceaux de moi» του Νολβέν Λεμέλ (προβλήθηκε στη Γαλλία τον Φεβρουάριο), ενώ στο μεταξύ συνάντησε αμερικανούς και βρετανούς παραγωγούς. Ετσι, φέτος πήρε έναν ρόλο στο οικογενειακό δράμα (ανεξάρτητης) αμερικανικής παραγωγής «I Used to Be Darker» του νεαρού Μάθιου Πόρτερφιλντ, που προβλήθηκε ήδη στις ΗΠΑ και γυρίζει, ως συμπρωταγωνίστρια, για το 2014, τη γαλλική παραγωγή «Qui vive» της Μαριάν Ταρντιέ. Ενώ έχει αναδειχθεί στο μεταξύ ως Το Πρόσωπο του φετινού Φεστιβάλ Καννών.

Εκεί αφέθηκε να εννοηθεί ότι θα υπάρχει και επόμενη «Ζωή της Αντέλ». Και εκείνη δήλωσε έτοιμη και για τρίτη και τέταρτη, με τον Κεσίς. Είναι σαφές: μπορεί να μη γνωρίζει λέξη ελληνικά, όμως η «Ελληνίδα των Καννών», όπως την αποκαλούν πολλοί, την τελευταία λέξη της, σίγουρα, δεν την έχει πει…