Ωτοβλεψίες

Γλυπτά και εγκαταστάσεις που δεν τσιγκουνεύονται το χρώμα, δεν χαμπαριάζουν από τα όρια της φόρμας και δεν περιφρονούν κανένα υλικό. Από το περασμένο Σάββατο και μέχρι το τέλος του φθινοπώρου οι Βερολινέζοι έχουν την ευκαιρία να κολυμπήσουν μέσα στο  σύμπαν του Ανίς Καπούρ, να δομήσουν και να αποδομήσουν το χάος έτσι όπως το παίζει στα δάχτυλά του ο σημαντικότερος, ίσως, εικαστικός καλλιτέχνης των τελευταίων πολλών χρόνων. Το παιδί από τη Βομβάη που το 1973 ήρθε στην Ευρώπη για να ταρακουνήσει την παγκόσμια Τέχνη εκθέτει εβδομήντα παλιά αλλά και καινούργια έργα, ειδικά φτιαγμένα για την πρώτη μεγάλη του έκθεση στο Βερολίνο, τα οποία συνοψίζουν το ποιητικό του έργο από το 1982 που κέρδισε το βραβείο Τέρνερ έως σήμερα. Η εικαστική πανδαισία απλώνεται στο αίθριο και σε ολόκληρο το ισόγειο του ιστορικού μουσείου εφαρμοσμένων τεχνών Martin-Gropius-Bau και περιμένει τους τυχερούς ή τους τολμηρούς.

Στην ίδια πόλη όμως εκθέτει αυτό το διάστημα και ένα δικό μας κορίτσι, η Δέσποινα Στόκου (φωτογραφία), γνωστή και από τη δεύτερη Μπιενάλε της Θεσσαλονίκης αλλά και από τις εκθέσεις της στο Λονδίνο, στη Βιέννη και στη Νέα Υόρκη. Τα τελευταία χρόνια κάνει θαύματα στο Mitte, την καλλιτεχνική συνοικία του άλλοτε Ανατολικού Βερολίνου, από όπου διαφεντεύει με το περιοδικό της και την on line έκδοσή του κάθε ανεξάρτητο καλλιτεχνικό γεγονός που συμβαίνει στα πέριξ. Αυτή τη φορά, δοκιμάζει τα όρια της γραφιστικής τέχνης μεταφέροντας στον καμβά φραστικά «απορρίμματα» από τον Τύπο και από περιοδικά όπως το «Playboy» και το «Playgirl», ενώ για την επόμενη χρονιά σχεδιάζει τη νέα εικαστική εισβολή της στον χώρο του θεάτρου. Willkommen!

Δεν είναι μόνο οι ποδοσφαιρικές ομάδες που χτυπάνε τεφαρίκια σε πλειστηριασμούς. Η πτωχή τέχνη της πεζογραφίας έγινε αντικείμενο ανταγωνισμού από την εποχή που ο Λιβάνης πήρε τον Νταν Μπράουν από τον Ψυχογιό, ακουμπώντας τότε στο τραπέζι ένα θηριώδες  ποσόν. Το ίδιο είχε κάνει και με τον Λίτελ, εκείνη όμως η επένδυση δυστυχώς δεν περπάτησε καλά. Επιθετική πολιτική μέσα στην κρίση αποφάσισαν να ασκήσουν οι Εκδόσεις Μεταίχμιο χτυπώντας την αποκλειστικότητα στα έργα του Πολ Οστερ, ο οποίος κάθησε για πολλά χρόνια στον πάγκο των Εκδόσεων Ζαχαρόπουλος. Μαθαίνουμε ότι  οι ατζέντηδες του ευπώλητου Αμερικανού διάλεξαν το Μεταίχμιο ανάμεσα στον Ψυχογιό, στον Πατάκη και στη Διόπτρα, έναντι λογικού αντιτίμου. Οπως και να ‘χει, νομίζω ότι θα ξαναρχίσω να τον διαβάζω, αν και προτιμώ μακράν τα βιβλία της συζύγου του, Σίρι Χούστβεντ.

Πριν από λίγα χρόνια με την πολυβραβευμένη του «Στρέλλα» κατάφερε να αποδείξει ότι το ελληνικό λαϊκό σινεμά ζει και έχει μπροστά του βασιλική οδό, αρκεί τα βήματα να είναι αποφασιστικά και να ξέρουν πού πατάνε. Από την περασμένη Τρίτη, ο σκηνοθέτης Πάνος Κούτρας ξανάπιασε δουλειά για τα γυρίσματα της νέας του ταινίας «Ξενία», ένα road movie με ήρωες δύο αδέλφια αλβανικής καταγωγής και την ελληνική περιπέτειά τους.  Από τα λίγα πράγματα που καταφέραμε να μάθουμε είναι ότι τη διεύθυνση φωτογραφίας θα κάνει η περίφημη Ελέν Λουβάρ, γνωστή μεταξύ των άλλων και για τη συνεργασία της με τον Βιμ Βέντερς στην ταινία του για τη μεγάλη γερμανίδα χορογράφο Πίνα Μπάους, που την είδαμε και στην Ελλάδα. Κατά τα άλλα, o Πάνος Κούτρας κατάφερε να καλύψει μεγάλο μέρος του προϋπολογισμού από ξένους συμπαραγωγούς, μισανοίγοντας έτσι τη θεόκλειστη αγορά εργασίας στον αδίκως χειμαζόμενο ελληνικό κινηματογραφικό χώρο. Από τη μεριά μας, στέλνουμε θερμούς αγωνιστικούς χαιρετισμούς και δεν βλέπουμε την ώρα να μάθουμε λεπτομέρειες για την «αναφορά στην Patty Pravo», που όπως μας έταξαν παίζει σοβαρό ρόλο στη θεματική της ταινίας.