[Επιστολές] Το ωράριο των εκπαιδευτικών

Δρ Στέφανος Τσολακίδης

Με έκπληξη και θυμηδία παρακολουθώ τη δημόσια αντιπαράθεση για τη δίωρη εβδομαδιαία αύξηση του ωραρίου εργασίας των εκπαιδευτικών (συνολικά 50 ώρες ανά έτος!). Ενθυμούμαι σαν διπλωματούχος ΣΜΑ που παραμένει η δυσκολότερη ανωτάτη σχολή (Αξιωματικός Αεροναυπηγός Μηχανικός της Αεροπορίας) με μηνιαίες αποδοχές 10 ευρώ σημερινά να εργάζομαι υπερωριακά τουλάχιστον 10 ώρες εβδομαδιαίως (δηλ. πάνω από 500 ώρες ετησίως) για να καλύψω επιχειρησιακές ανάγκες όπως π.χ.:

1.  Απρογραμμάτιστες /προγραμματισμένες επισκευές και συντηρήσεις αεροσκαφών

2. Υποστήριξη ιδιαίτερων πτήσεων (λυκαυγές / λυκόφως)

3. Ειδικές ασκήσεις (εθνικές / διεθνείς), επιθεωρήσεις ανωτέρων κλιμακίων, πολεμικές επιφυλακές, υπηρεσίες Μονάδων κ.λπ.

Επίσης οι ετήσιες άδειες δεν ήταν δεδομένο ότι θα εξαντληθούν – λόγω ανωτέρας βίας – κάτι το οποίο βεβαίως διορθώθηκε στη συνέχεια. Οντας πτυχιούχος και της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών γνωρίζω πολύ καλά το περιβάλλον εργασίας στα σχολεία καθόσον έχω υποστηρίξει τη λειτουργία περισσότερων από 114 σχολείων (πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης) κατά τα τελευταία 20 χρόνια. Θεωρώ όμως εθνικό καθήκον οι καθηγητές να προσφέρουν εθελοντικό έργο σε όλους τους τομείς, κυρίως γιατί αποτελούν τα φωτεινά παραδείγματα στους μαθητές τους, και όχι να οχυρώνονται πίσω από συνδικαλιστικά «κεκτημένα» ιδιαίτερα σε τέτοιους χαλεπούς καιρούς! Πρέπει να επιδειχθεί γενναιοδωρία – χρόνου, ευαισθησίας, εμπειρίας, γνώσεων – από τους ταγούς της μάθησης και να κλείνουν τα εύκολα θέματα αναλύοντας τα μεγάλα στα οποία θα μας βρουν ένθερμους συμπαραστάτες.

Γραφειοκρατία στο Δημόσιο

Ιωάννης Σ. Κοκκώνης

ΚΙΑΤΟ

Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της κυβέρνησης, παρά την πίεση των Ευρωπαίων, απόλυτα δικαιολογημένες κατά την ταπεινή μου άποψη, προκειμένου και η χώρα μας να εκσυγχρονιστεί σε ικανοποιητικό βαθμό και να εγκαταλείψει μεθόδους και τακτικές τριτοκοσμικού τύπου, που δυστυχώς εδώ και δεκαετίες κρατούν σε ομηρεία τη χώρα, τον δημόσιο τομέα, ακόμα ταλαιπωρούν βάναυσα τους πολίτες και μας εκθέτουν διεθνώς.

Επισκέφθηκα το υπουργείο Συγκοινωνιών στην Κόρινθο, προκειμένου να δηλώσω την απώλεια της πινακίδας κυκλοφορίας δίτροχου οχήματος ιδιοκτησίας μου. Προσκόμισα λοιπόν όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, τα έλεγξε ο αρμόδιος υπάλληλος και ήταν όλα σωστά. Στη συνέχεια όμως με πληροφόρησε ότι θα πρέπει να πάω στην ΔΟΥ Κορίνθου και να κόψω παράβολο 30 ευρώ.

Η ΔΟΥ Κορίνθου απέχει με επιστροφή από το εν λόγω γραφείο 6 χιλιόμετρα. Μη έχοντας άλλη επιλογή, πήγα στη ΔΟΥ. Εκεί συνάντησα ατελείωτες ουρές στα γκισέ όπου μπορούσα να προμηθευθώ το περιβόητο παράβολο. Υπομονετικά στήθηκα σε μία από τις ουρές και έπειτα από δύο και πλέον ώρες πήρα το παράβολο και ξεκίνησα το ταξίδι της επιστροφής μου στο υπουργείο Συγκοινωνιών.

Εκεί όμως με περίμενε άλλη δυσάρεστη έκπληξη. Βρήκα άλλη αρκετά μεγάλη ουρά με αποτέλεσμα να μην προλαβαίνω να ολοκληρώσω τη δουλειά μου. Απρακτος λοιπόν πήρα τον δρόμο της επιστροφής για το σπίτι μου, που απέχει 25 χιλιόμετρα, και άλλα 25 που ήρθα σύνολο 50. Εχασα όλη την ημέρα μου, έλειψα από την εργασία μου, χωρίς τελικά να κάνω μία εργασία που σε όποια ακόμη και τριτοκοσμική χώρα θα την έκανα σε μισή ώρα το πολύ.

Θα πρέπει οι Ευρωπαίοι ή ο Πρωθυπουργός ή ο αρμόδιος υπουργός να δίνουν λύσεις σε τέτοια απλά και αυτονόητα προβληματάκια. Επιτρέπεται ολόκληρη υπηρεσία να μην έχει παράβολα και να σε υποβάλλει σε τέτοια ταλαιπωρία; Και καλά, εγώ μπορώ, ρωτάνε όμως τους ηλικιωμένους και όσους δεν έχουν δικό τους μεταφορικό μέσο. Με τέτοιες νοοτροπίες δεν πάμε μπροστά.

Εισφορές των συνταξιούχων

Σωτήρης Αντωνίου

ΑΘΗΝΑ

Στα προβλήματα που δημιούργησαν η οικονομική κρίση και η αδιέξοδη πολιτική των Μνημονίων προστέθηκαν κι αυτά από τις αυθαίρετες ερμηνείες του υπουργείου Εργασίας, οι οποίες υπηρετούν τη σκοπιμότητα σε βάρος της νομιμότητας.

Ετσι το υπουργείο, για τους ενταχθέντες στο ΕΤΕΑΜ και ΕΤΑΤ συνταξιούχους των τραπεζών, αξιώνει ο υπολογισμός της εισφοράς τους υπέρ του κλάδου ασθενείας να γίνεται επί του ποσού της αρχικής σύνταξης, καίτοι από τις ισχύουσες διατάξεις των καταστατικών των οικείων φορέων ρητώς ορίζεται το λογικώς αυτονόητο ότι η εν λόγω εισφορά υπολογίζεται επί της καταβαλλομένης σύνταξης, δηλαδή επί του ακαθαρίστου ποσού αυτής, όπως διαμορφώθηκε μετά τις μειώσεις που επέβαλαν οι εφαρμοστικοί νόμοι των Μνημονίων.

Σχετικώς, το υπουργείο, με έγγραφό του, προβάλλει ανενδοίαστα τον ισχυρισμό ότι ο υπολογισμός πρέπει να γίνεται κατ’ αυτόν τον τρόπο, διότι άλλως θα μειώνονταν τα έσοδα του ενιαίου φορέα ασθενείας ΤΑΥΤΕΚΩ (νυν ΕΟΠΥΥ). Εν προκειμένω ομολογείται απερίφραστα ότι το ίδιο το Κράτος καταφεύγει σε απαράδεκτες μεθοδεύσεις για να στηρίξει τα έσοδα του ΕΟΠΥΥ, αυτού του εκ γενετής προβληματικού φορέα με τα μονίμως ανεξόφλητα χρέη και τις γνωστής ποιότητας υπηρεσίες του.

Σημειώνεται ότι στους συνταξιούχους του Δημοσίου ο υπολογισμός της εισφοράς γίνεται κατά τον νόμιμο τρόπο, δηλαδή επί της πράγματι καταβαλλομένης σύνταξης, αφού ληφθούν υπόψη οι επελθούσες μειώσεις της. Φαίνεται ότι υπό τον αστερισμό των Μνημονίων η νομιμότητα αποτελεί αντικείμενο επιλεκτικής εφαρμογής από το επίσημο Κράτος.

Αλλά η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου διακρίνεται και για ολισθήματα μη δικαιολογημένα σε νομικούς. Πράγματι, είναι αδιανόητο για νομικούς να αγνοούν ότι οι αναγνωριστικές αποφάσεις των δικαστηρίων, μη υποκείμενες σε αναστολή, δεσμεύουν τους διαδίκους από της τελεσιδικίας τους κι όχι όταν θα καταστούν αμετάκλητες, όπως παντελώς εσφαλμένα αναφέρεται σε έγγραφο του υπουργείου.

Επίσης είναι πρωτοφανής και πέραν κάθε δικονομικής αρχής η προβαλλόμενη άποψη σε άλλο έγγραφο ότι η δημόσια διοίκηση δεν δεσμεύεται από τις αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων, καίτοι είχε την ιδιότητα του διαδίκου στις δικασθείσες υποθέσεις στις οποίες αναφέρεται το έγγραφο αυτό.

Επιβολή φόρων

Αντώνης Μπεκίρης

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Αποφάσεις του υπουργού των Οικονομικών (επί αυτοκρατορίας Ιουστινιανού) Ιωάννη Καλαπόδη: «Οι μικροί έμποροι και επαγγελματίες καθώς και οι ιδιοκτήτες μικρών σπιτιών και καλυβιών υποχρεώνονται να πληρώνουν φόρους. Σε αντίθετη περίπτωση θα σέρνονται στη φυλακή και η περιουσία τους θα κατάσχεται από το Κράτος». Οι πολιτικοί και οι πλούσιοι κατόρθωναν να ξεφεύγουν με δωροδοκίες και ευνοϊκούς νόμους, με αποτέλεσμα να πληρώνουν ψιχία, κάποτε δε και τίποτε.

Μνήμη Πολ Μον

Αντώνης Ν. Βενέτης

ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ ΔΩΡΙΔΟΣ

Ο σουηδός διπλωμάτης Πολ Μον (1898- 1957) υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος της Επιτροπής Διαχειρίσεως Βοηθημάτων του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα της Κατοχής (από τον Σεπτέμβριο του 1942 μέχρι τον Ιούλιο του 1943). Η προσφορά του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην πενόμενη Ελλάδα της Κατοχής υπήρξε σημαντική, αν και είναι ελάχιστα γνωστή.

Στις αναμνήσεις του με τον τίτλο «Η αποστολή μου στην κατεχόμενη Ελλάδα» περιγράφει λιτά και αδρά τις δυσκολίες που συνάντησε για τον εφοδιασμό της Ελλάδας με τα στοιχειώδη τρόφιμα, αλλά και τη βοήθεια την οποία παρέσχε η οργάνωση των ομογενών της Αμερικής «ελληνική πολεμική περίθαλψη», της οποίας «η ψυχή που διηύθυνε την οργάνωση αυτή και κινητήρια δύναμή της ήταν ο Σπύρος Σκούρας, μεγαλοεπιχειρηματίας του κινηματογράφου και πρόεδρος της Twentieth Century Fox» και εκφράζεται λίαν επαινετικά για τους έλληνες μετανάστες, «ελάχιστοι είναι οι μετανάστες που ενώνουν όσο οι Ελληνες την αφοσίωση στη νέα τους πατρίδα με τόσο έντονη αγάπη για τη μητέρα πατρίδα».

Διατυπώνει εξάλλου μια κρίση διαχρονικής σημασίας και επικαιρότητας, την οποία αν είχαν ακολουθήσει οι ανεύθυνοι πολιτικοί της καταστροφικής Μεταπολίτευσης ασφαλώς δεν θα είχαμε φτάσει στη σημερινή κατάσταση. Γράφει λοιπόν στις αναμνήσεις του ο Πολ Μον: «Τίποτε δεν είναι πιο δύσκολο να θυσιαστεί από ένα δικαίωμα αποκτημένο δίκαια ή άδικα».