«Ρίχνω την καρδιά της στο σκυλί μου…»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Κυρία Αθηναίου,
Επιστολογράφος σας διηγήθηκε μια ιστορία που του την είχε πει, λέει, η μάνα του, σχετικά με την απαίτηση νεαρής να πάει την καρδιά της μάνας του. Δεν πρόκειται για την ιστορία που γράφει ο επιστολογράφος σας, αλλά για το περίφημο ποίημα του Γάλλου ποιητή Ζαν Ρισπέν (1849, Μήδεια Αλγερίας – 1912, Παρίσι), «Η μάνα». Σας το παραθέτω σε μτφ. Αγγελου Βλάχου:
Μιας μάνας γυιος μοναχοπαίδι αγόρι / αγάπησε μιας μάγισσας την κόρη.
Δεν αγαπάω εγώ του λέει αυτή παιδιά / μ’ αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου,
της μάνας σου να φέρεις την καρδιά / να ρίξω να τη φάει το σκυλί μου…
Τρέχει ο νιος τη μάνα του σκοτώνει / και την καρδιά τραβάει και ξεριζώνει.
Και τρέχει να την πάει μα σκοντάφτει / και πέφτει ο νιος κατάχαμα με δαύτη.
Κυλάει ο νιος και η καρδιά κυλάει / και την ακούν να κλαίει και να μιλάει
Τρέχει ο νιος τη μάνα του σκοτώνει / και την καρδιά τραβάει και ξεριζώνει.
Και τρέχει να την πάει μα σκοντάφτει / και πέφτει ο νιος κατάχαμα με δαύτη.
Κυλάει ο νιος και η καρδιά κυλάει / και την ακούν να κλαίει και να μιλάει
μιλάει η μάνα στο παιδί και λέει: / «Εχτύπησες παιδάκι μου;» Και κλαίει…
Ενας αναγνώστης από τον Πύργο Ηλείας
Ας μιλήσουμε λοιπόν ποιητικά, αγαπητέ, σε εποχές αντιποιητικές. Αντίδωρο δυο στίχοι του Χαλίλ Γκιμπράν: «Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου / είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της ζωής για τη ζωή…».
Google news
