e-mail

Μασάει η κατσίκα ταραμά; Δεν μασάει;

Κυρία Αθηναίου,

Τελευταία στα ΜΜΕ γίνεται εκτενής αναφορά για την επερχόμενη απόφαση της ΟΛΜΕ για απεργία την περίοδο των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Είναι ένα θέμα που σίγουρα επιφέρει διχογνωμία.

Οι μεν επικαλούνται τον δίκαιο αγώνα των εκπαιδευτικών εναντίον των μεταθέσεων, της αύξησης του ωραρίου και της, πρόσκαιρης έστω κατά τα λεγόμενα της κυβέρνησης, απόλυσης 8.500 αναπληρωτών. Οι δε ισχυρίζονται πως κάτι τέτοιο θα παρατείνει το άγχος και την αγωνία των παιδιών που αυτή τη στιγμή ανεβαίνουν τον Γολγοθά των εισαγωγικών εξετάσεων. Τα πνεύματα έρχεται να οξύνει υπουργική απόφαση για πολιτική επίταξη των καθηγητών, που στερεί από τους εργαζομένους το δικαίωμα στην απεργία.

Καθένας μας θα μπορούσε να αναρωτηθεί δυο-τρία απλά πράγματα. Κατ’ αρχάς  γιατί η κυβέρνηση, γνωρίζοντας ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις, φέρνει τη νομοθετική διάταξη για την αύξηση των ωρών εργασίας μόλις δύο εβδομάδες πριν από την έναρξη των Πανελλαδικών; Δεν θα ήταν καλύτερο για όλους να συζητηθεί το θέμα μετά τη λήξη τους; Αλλά και εν αντιθέσει γιατί η ΟΛΜΕ, με τις παρατάξεις της ΔΑΚΕ και της ΠΑΣΚΕ να στηρίζουν το συγκεκριμένο εγχείρημα, ετοιμάζεται να κάνει απεργία με προδιαγεγραμμένη αποτυχία;

Δεν γνωρίζω ποιος ή ποιοι είναι οι καθ’ ύλην αρμόδιοι να απαντήσουν σε αυτά τα ερωτήματα, πάντως σίγουρα θα έπρεπε να τεθούν υπό σκέψη.

Ας δούμε όμως ποια θα είναι τα οφέλη της κυβέρνησης από τη διαμάχη για μια απεργία, η οποία είναι καταδικασμένη εξαρχής:

Α. Για μία ακόμα φορά το κράτος μας θα μας αποδείξει ότι δεν «μασάει» και δεν εκβιάζεται από τις πιέσεις των εργαζομένων προς διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων τους, καθώς με μια επίταξη μας έχει βάλει όλους στη… θεσούλα μας.

Β. Η τρικομματική θα έχει να δείξει στα «αφεντικά» ότι κάνει καλά τη δουλειά της. Τηρείται πειθαρχία στη χώρα, οι νόμοι (;;;) εφαρμόζονται – σε επιλεκτικές βέβαια περιπτώσεις – και γενικά η Ελλαδίτσα μας μπαίνει στον ίσιο τον δρόμο σιγά αλλά σταθερά. Εύγε…

Γ. Θα λειτουργήσει και πάλι ο κυματοθραύστης. Εξηγούμαι. Οι εκπαιδευτικοί  παρομοιάζονται άνετα με ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί και όχι αδίκως. Μειώσεις μισθών, απολύσεις, μεταθέσεις από το πουθενά, υποβάθμιση γενικά της παιδείας καθιστούν το τοπίο ιδιαιτέρως εκρηκτικό. Κάνοντας λοιπόν λίγο θόρυβο τώρα και αφήνοντάς τους να εκδηλώσουν έστω ένα μικρό κομμάτι της οργής τους για τα τεκταινόμενα, που είναι δηλωμένο ότι θα κατασταλεί, αμέσως αποφορτίζεις την κατάσταση και το… ηφαίστειο παραμένει ανενεργό.

Δ. Το γνωστό προπαγανδιστικό μότο «ο ΣΥΡΙΖΑ φταίει για όλα» παίρνει και πάλι τη θέση του στα στόματα κυβερνητικών εκπροσώπων και βουλευτών. Οσο παιδιάστικο και αν ακούγεται, είναι αρκετοί που το ασπάζονται. Αλλωστε, επανάληψις μήτηρ μαθήσεως…

Και το πέμπτο και καλύτερο:

Ε. Η κυβέρνηση καταστέλλοντας την απεργία σώζει τους μαθητές, τα αθώα θύματα των «άσπλαγχνων» εκπαιδευτικών που εμφανίζονται να μη συμμερίζονται τις αγωνίες και την προσπάθεια που καταβάλλουν τα παιδιά. Ετσι μας δείχνει ότι εκτός από την οικονομία και την ανάπτυξη ξέρει να προστατεύει αποφασιστικά και τους πολίτες της. Ψηφοφόροι, σπεύσατε – πού θα ξαναβρούμε τέτοιους ικανότατους ανθρώπους;

Τα παραπάνω δεν είναι παρά προβληματισμοί και κρίση ενός απλού ανθρώπου που παρατηρεί ψυχρά τα γεγονότα.

Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή σε γενικό επίπεδο βρίσκεται επί ξυρού ακμής. Χρειάζονται αποφασιστικές και συλλογικές δράσεις για να επέλθει η Ανατροπή. Είναι στο χέρι του καθενός μας να δει πίσω από την κουρτίνα, να εξαγάγει συμπεράσματα και να επιλέξει τον δρόμο που θα ακολουθήσει.

Αθηνά Λαοπόδη

Εκεί ακριβώς, αγαπητή Αθηνά, είναι το σημείο Τζι. Στο «μασάει». Στο ποιος μασάει και ποιος όχι σε τούτη τη χώρα. Κι όπως μας είχε τραγουδήσει κι ο Νικόλας Ασιμος, «άλλος μασάει κι άλλος σωπαίνει / κι ο σκυφτός λαός να περιμένει / για τα δεσμά μας δεν φταίει πάντα η σκλαβιά / μα η υποταγμένη μας καρδιά».

Βολεψοδουλειές και ξανθίσματα

Προς Φοίβη Αθηναίου.

Δίνουμε τα ωραία μας λεφτάκια και αντί για ειδήσεις βλέπουμε κάτι νέα πρόσωπα τα απογεύματα στην κρατική τηλεόραση. Απόγευμα Σαββάτου, κάποια κυρία η οποία έγινε και ξανθιά, ίσως για να θολώσει τα νερά, πήρε εκπομπή. Δική της εκπομπή, την οποία ανακοίνωσε από το κανάλι όπου ήταν πρώτα. Πήρε και τις ευχές του κ. Παπαδάκη.

Δεν παραπονιέμαι γιατί χάνω τις ειδήσεις τους, παραπονιέμαι γιατί στην ώρα των ειδήσεων (όταν απεργούν) βάζουν κάτι πολύ ωραίες σειρές τις οποίες χάνω αφού δεν υπάρχουν σε κανένα πρόγραμμα. Αφού δεν πληρώνονται καλά, γιατί δέχονται να γίνονται νέες προσλήψεις;

Ευχαριστώ, Κική Μανιάτη, Ν. Σμύρνη

Διότι κάπου πρέπει να βολευτούν από πολιτευτές, «ισχυρούς» και άλλους βολευτές, αγαπητή Κική, τα «δικά μας παιδιά». Κάποιος πρέπει να διαιωνίσει, αντάξια, τα πατροπαράδοτα ελληνικά «έθιμα» του ρουσφετιού. Ενίοτε και της ρεμούλας… Ευτυχώς που ο διευθύνων σύμβουλος μας διαβεβαίωσε ότι δεν θα τη διαλύσουν ούτε θα τη συρρικνώσουν την ΕΡΤούλα και ησυχάσαμε!