[Εμπιστευτικά] Ρεσάλτο!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Υπάρχει κανείς λογικός άνθρωπος που πιστεύει ότι η σημερινή Ελλάδα είναι ένα απέραντο στρατόπεδο και ότι τη διοικεί «ο συνταγματάρχης Σαμαράς» – κατά τον «συνταγματάρχη Παπαδόπουλο»;
Προφανώς όχι. Αλλά το υποστηρίζει η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ.
Υπάρχει κανείς λογικός άνθρωπος που πιστεύει ότι η συνταγματική κυβέρνηση της χώρας «συνωμοτεί κατά της κοινωνίας»;
Προφανώς όχι. Αλλά το δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.
Υπάρχει κανείς λογικός άνθρωπος που πιστεύει ότι τη χώρα κυβερνάει σήμερα μια «ακροδεξιά κλίκα»;
Προφανώς όχι. Αλλά το ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ.
Με άλλα λόγια, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει μια εικόνα για τη χώρα, την οποία μόνο μια ισχνή μειοψηφία συμμερίζεται επί της ουσίας.
Διότι η κυβέρνηση μπορεί να μας αρέσει ή να μη μας αρέσει αλλά ούτε χούντα είναι ούτε ακροδεξιά.
Ο Σαμαράς μπορεί να είναι καλός ή κακός Πρωθυπουργός αλλά ουδείς βλέπει στον εαυτό του τον διάδοχο του Ιωάννη Μεταξά.
Και ο Βενιζέλος με τον Κουβέλη μπορεί να πολιτεύονται ορθά ή λάθος αλλά δεν είναι ο Μακαρέζος και ο Παττακός που συμπληρώνουν την τριανδρία της «Εθνοσωτηρίου Επαναστάσεως».
Ευτυχώς για όλους αυτούς, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι θύμα της υπερβολής και της οξύτητάς του. Που εκδηλώνεται σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής – ακόμη και όταν δεν χρειάζεται.
Μια υπερβολή και μια οξύτητα που δεν προκύπτουν από (σωστή ή λάθος) αντιπολιτευτική τακτική – αυτό το έχουμε δει και από άλλους…
Αλλά από μια εντελώς επιφανειακή, παραμορφωτική και ισοπεδωτική αντίληψη της ελληνικής πραγματικότητας.
Αυτή η αντίληψη βοήθησε βεβαίως τον ΣΥΡΙΖΑ πέρυσι μέσα στο γενικό ξεχαρβάλωμα. Του επέτρεψε να μαζέψει πολλά απόνερα της κρίσης.
Τώρα όμως και σε ένα βαθμιαία διαφορετικό κοινωνικό κλίμα βάζει χαμηλή οροφή στις φιλοδοξίες του.
Σχεδόν τον καταδικάζει σε μια σταθερά μειοψηφική προοπτική – πριν έλθει ενδεχομένως και η άμπωτη…
Διότι το βασικό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η φετινή Ελλάδα δεν είναι η περυσινή. Αλλά ότι εκείνος παρέμεινε ίδιος.
Μιλάει για μια κατάρρευση που δεν ήλθε. Για μια αναταραχή που δεν υπάρχει. Για μια καταστροφή που δεν διαφαίνεται. Για ένα αδιέξοδο που δεν προκύπτει.
Πολύ φοβούμαι, όμως, ότι δεν έχει πολλά περιθώρια να διορθώσει τη λογική του. Διότι δεν διαθέτει άλλη.
Πέρυσι επιχείρησε ένα ρεσάλτο στην εξουσία που οριακά δεν του βγήκε. Και έναν χρόνο αργότερα, αποδεικνύεται εξαιρετικά απροετοίμαστος στον πόλεμο χαρακωμάτων.
Οχι επειδή δεν το λέει η καρδούλα του. Αλλά επειδή στο μυαλό του εξακολουθεί να έχει το ρεσάλτο.
Ισως επειδή αυτή είναι η πάγια ενδόμυχη λογική της Αριστεράς. Ισως επειδή δεν ξέρει κάτι άλλο.
Google news
