[Αγιογραφίες] Βωλάξ

ΣΤΟΝ μαγικό κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ ο Αλέκος Αλαβάνος είναι λίγο σαν τον Βόλντεμορτ στα βιβλία του Χάρι Πότερ. Αυτός που το όνομά του δεν πρέπει να μνημονεύεται, που πάντα επιβιώνει και που μια συνάντηση μαζί του μπορεί να σε μετατρέψει σε αντιύλη. Οπως ο Βόλντεμορτ είναι κομμάτι της οικογενειακής ιστορίας του Χάρι – και ευθύνεται για τον θάνατο των γονέων του – έτσι και ο μάστερ Αλέκος έχει σημαντικό ρόλο στην προϊστορία της αναρρίχησης του Αλέξη στην ηγεσία της Κουμουνδούρου. Χμ – σημαντικό ρόλο και σχεδόν αποκλειστική ευθύνη, για να πούμε την αλήθεια.

ΟΠΩΣ συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, πρόσωπα που είχαν συμμετοχή στο ξεκίνημα έχουν το μαγικό ραβδί για να προκαλέσουν μεγάλες ανακατωσούρες στη συνέχεια. Φάνηκε το 2009. Ηταν η χρονιά που ο Αλέκος τά ‘σπασε με τον Αλέξη και η αναταραχή που προκάλεσε ο Αλαβάνος έκανε τον νεαρό πρόεδρο του ΣΥΝ να χάσει τον έλεγχο. Αποτέλεσμα; Ευρωεκλογές μαύρα χάλια και εκλογές γκραν γκινιόλ καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ παραλίγο να μείνει εκτός Βουλής και ο Αλέξης τα χρειάστηκε. Μπορεί να είναι και τα ενεργειακά πεδία από τις μεγάλες πέτρες του χωριού Βωλάξ, όπου αρέσκεται να πηγαίνει ο Αλαβάνος όταν βρίσκεται στην Τήνο.

ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ τα της μαγείας, μπορούμε να πούμε ότι ο Αλαβάνος μπορεί να είναι στυφός σαν τουρσί, είναι όμως γνήσιος. Εχει καθαρή – έστω κι αν είναι αχώνευτη – αριστερή θέση χωρίς συμβιβασμούς και στρογγυλέματα. Είναι εκφραστής μιας ηθικής Αριστεράς που δεν την ενδιαφέρει η εξουσία, αλλά ασκεί τον έλεγχο της μειοψηφίας. Ενώ ο Τσίπρας είναι εκφραστής μιας νέας γενιάς που τα θέλει όλα – ή, μάλλον, δεν καταλαβαίνει γιατί δεν μπορεί να τα έχει όλα. Εκεί αρχίζει ένα μεγάλο μπέρδεμα που έχει μέσα από Αλέξη Μητρόπουλο μέχρι παραμονή στην ευρωζώνη. Ενώ ο Αλαβάνος μήνες τώρα επιμένει ότι μια συνεπής αριστερή αντίληψη για την οικονομική πολιτική δεν συμβαδίζει με παραμονή στο ευρώ.

ΗΔΗ ο Αλαβάνος επιχειρεί να επιβάλει μια διάκριση που θα μπορούσε να σχηματοποιηθεί ως η αντίθεση ανάμεσα στην ειλικρινή και στην ανειλικρινή Αριστερά. Δεν χρειάζεται να πούμε με ποιο κόμμα ή, μάλλον, με την ηγεσία τίνος κόμματος ταυτίζεται η δεύτερη. Εχει όμως ενδιαφέρον η αντίληψη του Αλέκου για την πρώτη – ιδίως ως προς το ποιοι χωράνε εκεί. Εκεί χωράνε λοιπόν το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και η ΔΗΜΑΡ με την έννοια ότι ναι μεν ήθελε να ανασχέσει το Μνημόνιο, αλλά είχε θέσει ως καθαρή κόκκινη γραμμή την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ.

Ο Αλέκος λοιπόν είναι ήρωας που είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην αρχή της ιστορίας του Αλέξη – και τώρα επανέρχεται. Ηγείται της αριστερής αμφισβήτησης του Τσίπρα, αν και το κρίσιμο δεν είναι το πώς θα μετρηθεί στις δημοσκοπήσεις το «Σχέδιο Β» που ο Αλαβάνος ίδρυσε. Αλλά το ποια θα είναι τελικά η απήχηση και επιρροή του Αλέκου σε πρόσωπα του ΣΥΡΙΖΑ από Λαφαζάνη μέχρι Βαλαβάνη που δεν αισθάνονται άνετα με τις ακροβασίες του Αλέξη. Η εσωκομματική διαχείριση ήταν πάντα δύσκολη ιστορία στον ΣΥΡΙΖΑ. Λογικό, εφόσον ο ΣΥΡΙΖΑ μεγάλωσε, να γίνεται δυσκολότερη.