Τρύπιο Κύπελλο
Το Κύπελλο στα χέρια των Ερυθρολεύκων. Είναι το 16ο νταμπλ για τον Ολυμπιακό
Ενας τελικός-παρωδία, ένα Κύπελλο γεμάτο θυμό ή, πιο σωστά, ένα άδειο Κύπελλο με πανηγυρισμούς που έγιναν σε ένα επίσης άδειο, σχεδόν, από κόσμο Ολυμπιακό Στάδιο.
Κι όμως, αυτό που θα μπορούσε να είναι μια γιορτή, κατέληξε σε μαύρη κωμωδία. Πολλά και βαριά τα τραύματα στο σώμα του ελληνικού ποδοσφαίρου και καλό είναι να τα δούμε ένα ένα.
Αρχικά και κύρια, η διαιτησία. Ο Θανάσης Γιάχος αποδείχθηκε κατώτερος των περιστάσεων. Ενας ρέφερι χωρίς έντονη προσωπικότητα και με λάθος θέση όταν ο Μανιάτης έκανε το χέρι-πέναλτι. Και ένας βοηθός, επίσης διεθνής, ο Σταύρος Τριτσώνης, που… κατάπιε το στραγάλι της σφυρίχτρας του στην πλέον επίμαχη φάση του τελικού, μολονότι ήταν σε απόσταση αναπνοής από τον Μανιάτη και την περιοχή του Κάρολ.
Στα αποδυτήρια, σύμφωνα με μαρτυρίες των ανθρώπων του Αστέρα Τρίπολης, ο κ. Γιάχος ήθελε να ζητήσει συγγνώμη από τους παίκτες, αλλά, όπως λέγεται, ο κ. Τσιώλης τον σταμάτησε για να μην κάνει τα πράγματα χειρότερα. Χθες, ωστόσο, ο ρέφερι μιλώντας στο chiospress.gr έκανε δήλωση-διάψευση: «Ουδέποτε έγιναν αυτά που γράφτηκαν σε κάποια ΜΜΕ, δηλαδή ουδέποτε έκλαψα και είπα ότι καταστράφηκε η καριέρα μου, συγγνώμη ζήτησε ο κ. Τριτσώνης και κατ’ επέκταση εγώ που ήμουν ο διαιτητής του αγώνα». Το δίδυμο Γιάχου – Τριτσώνη προστίθεται στη λίστα των διαιτητών που ανατρέπουν τη λογική και προκαλούν εκρήξεις οργής και απογοήτευσης στον φίλαθλο κόσμο. Γιατί κανένας δεν θέλει να βάλει το μαχαίρι στο κόκαλο.
ΕΦΥΓΑΝ. Δεύτερον, οι απόντες οπαδοί. Ουσιαστικά, αρνήθηκαν να είναι παρόντες σε μια παρωδία. Ουδέποτε στο παρελθόν έγινε απονομή κυπέλλου ενώ ένα μεγάλο κομμάτι οπαδών είχε αποχωρήσει μαζικά από τις εξέδρες. Οι μεν φανατικοί του Ολυμπιακού δεν έδειξαν διάθεση για ακραίους πανηγυρισμούς, ενώ οι ψύχραιμοι μάλλον έφυγαν απογοητευμένοι από όσα διαδραματίστηκαν. Οι δε φίλοι του Αστέρα Τρίπολης, τα καραβάνια των οπαδών που έφτασαν με 54 πούλμαν από την Τρίπολη, έβριζαν και μιλούσαν για αδικία και χαμένη ευκαιρία να διεκδικήσει η ομάδα τους το τρόπαιο. Ξημερώματα Κυριακής, πάντως, αποθέωσαν τους παίκτες και τον Τσιώλη, όλα τα μέλη της αποστολής που επέστρεψαν στην Τρίπολη. Τόσο στο γήπεδο όσο και στην Πλατεία Αρεως.
Οι ποδοσφαιριστές φρόντισαν να δείξουν κακό πρόσωπο σε αρκετές στιγμές του αγώνα. Με σκληρά, ίσως και αντιαθλητικά μαρκαρίσματα κατά τη διάρκεια του τελικού. Μετά δε το 3-1 από το χτύπημα πέναλτι του Αμπντούν, έπεσαν μπουνίδια, ξύλο, υπήρξε συμπλοκή και αντί να βρέξει κόκκινες κάρτες από τον Γιάχο, αποβλήθηκαν μόνον οι Μοντέστο – Περόνε, οι οποίοι παρεμπιπτόντως είχαν αντικατασταθεί.
Σε έναν τελικό όφειλαν να δείξουν σωστή συμπεριφορά.
Το ίδιο το προϊόν (τελικός ποδοσφαίρου) δέχθηκε τεράστιο πλήγμα. Ολοι οι οπαδοί είχαν διάθεση να είναι παρόντες σε μια γιορτή. Οι φίλοι του Αστέρα ζούσαν με τη γλυκιά προσμονή τής πρώτης φοράς. Η ΕΠΟ είχε διοργανώσει μια βραδιά με happenings, εκπλήξεις, χαρτάκια, τελετουργικά, τραγούδια και ύμνους. Πήγαν στράφι όλα. Μια κακή διαιτησία έδωσε το δικαίωμα σε όλους να χάσουν την ψυχραιμία τους και εν τέλει ο τελικός απώλεσε την αίγλη του. Ενα φθαρμένο προϊόν σε ένα ακόμη πιο φθαρμένο ελληνικό ποδόσφαιρο. Και όταν οι οπαδοί φεύγουν από το γήπεδο και όχι για να προλάβουν το ταξί ή το τρένο, γίνεται αντιληπτό γιατί οι Κυριακές μας στο πρωτάθλημα είναι πιο άδειες και από το Κύπελλο που δόθηκε το βράδυ του Σαββάτου στον Αβραάμ. Πώς να πάει ο κόσμος στο γήπεδο, τι να δει και με τι να εμπνευστεί, αλήθεια; Μπορεί να ξεδώσει βλέποντας τέτοιες άθλιες παραστάσεις με τόσο πολλούς συνυπεύθυνους;
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά 
Google news
