Μεγαλώνοντας στην αιχμαλωσία

Νατάσα Κάμπους, στα 10 της έπεσε θύμα απαγωγής τη μία και μοναδική ημέρα που η μητέρα της δεν τη συνόδευσε στο σχολείο. Εμεινε φυλακισμένη σε ένα κελάρι επί οκτώ χρόνια. Ελίζαμπεθ Φριτσλ, η «ατίθαση» έφηβη από την Αυστρία – όπως και η Κάμπους – που γέννησε επτά παιδιά του βιαστή πατέρα της (το τελευταίο μωρό πέθανε αμέσως αφότου γεννήθηκε). Εμεινε φυλακισμένη στο υγρό υπόγειο του σπιτιού της 24 χρόνια. Αμάντα Μπέρι, Τζίνα Ντετζίζους, Μισέλ Νάιτ, τα κορίτσια από το Κλίβελαντ που βιάστηκαν, κακοποιήθηκαν, κυοφόρησαν και απέβαλαν με τον πιο βάναυσο τρόπο από έναν «ευγενικό» οδηγό σχολικού λεωφορείου. Εμειναν φυλακισμένες και αλυσοδεμένες 10 χρόνια στο υπόγειο του σπιτιού του. Ποιο θα είναι το μέλλον αυτών των γυναικών; Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να βρουν την ελευθερία τους. Ισως χρειαστούν ακόμη περισσότερα για να τη συνηθίσουν – εάν τα καταφέρουν. Η Στέφανι Μαρς, η βρετανίδα δημοσιογράφος που έχει γράψει τα «Εγκλήματα του Γιόζεφ Φριτσλ» και έχει πάρει συνέντευξη από τη Νατάσα Κάμπους, γράφει στους «Τάιμς» του Λονδίνου για εκείνες τις περιπτώσεις. Εντοπίζει τους κοινούς παρονομαστές των σαδιστικών εγκλημάτων και περιγράφει πώς αισθάνεται ένα κορίτσι που μεγαλώνει σε καθεστώς αιχμαλωσίας: παγιδευμένο, απομονωμένο, εγκαταλελειμμένο.   

Πώς μπορεί κάποιος να κάνει κάτι τόσο φρικαλέο; Γιατί σχεδόν όλα τα θύματα είναι κορίτσια; Πώς είναι δυνατό να μην αντιλήφθηκε ποτέ κανείς τίποτα, ούτε η Αστυνομία ούτε οι γείτονες; Τα ίδια ερωτήματα απασχόλησαν και στις τρεις περιπτώσεις τον Τύπο και την παγκόσμια κοινή γνώμη.

Η Νατάσα Κάμπους έχει μια θεωρία, τουλάχιστον για τον δικό της δυνάστη, τον Βόλφγκανγκ Πρικλόπιλ, που αυτοκτόνησε πέφτοντας στις γραμμές του τρένου. «Αυτό που ήθελε είναι κάποιον που δεν θα δραπέτευε. Επρεπε λοιπόν να είναι παιδί, γιατί ένα παιδί δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του», είχε υποστηρίξει μιλώντας στη Μαρς τον Ιούνιο του 2008, δύο χρόνια μετά την απελευθέρωσή της. Ως αιχμάλωτη, η Κάμπους πέρασε πολλές ώρες διαβάζοντας και προσπαθώντας να «διαβάσει» το ψυχολογικό προφίλ του απαγωγέα της: «Νομίζω ότι δεν ήθελε να αποχωριστεί τη μήτρα της μητέρας του ή να ενηλικιωθεί». Σε λεπτομέρειες ωστόσο δεν μπήκε πότε. Αισθανόταν ότι θα εξευτελιζόταν εάν όλος ο κόσμος μάθαινε το μέγεθος των βασανιστηρίων στα οποία υποβλήθηκε. «Ας τα πούμε καλύτερα αδιανόητα εγκλήματα», αρκείται να λέει έως σήμερα.

ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΟΥ ΔΡΑΣΤΗ. Ορμώμενη από την πιο πρόσφατη τραγωδία του Οχάιο, η Μαρς επιχειρεί να βρει κοινά στοιχεία. Πρωταγωνιστής, καταλήγει, είναι πάντα ένας άνδρας, όχι απαραίτητα νέος, αλλά συνήθως κοινωνικά αποδεκτός. Για αυτόν τον άνθρωπο η «ιδανική» σχέση είναι εκείνη του αφέντη με τη σκλάβα του, ενώ το βίαιο παρελθόν του μαρτυρά ότι η μοναδική αλληλεπίδραση που μπορεί να έχει με τις γυναίκες είναι να τους στερεί κάθε δικαίωμα, να τις απειλεί και να συνθλίβει την προσωπικότητά τους.  Σε όλες τις περιπτώσεις, τα εγκλήματα είναι προμελετημένα και οργανωμένα προσεκτικά μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, όπως οι τουαλέτες με τα ντους που εγκατέστησαν οι ίδιοι οι απαγωγείς στα μπουντρούμια τους. Συχνά, είναι και ηθικά δικαιολογημένα. Στην περίπτωση της Ελίζαμπεθ Φριτσλ, λόγου χάριν, ο κατ’ ευφημισμόν πατέρας της που τη βίαζε κατ’ επανάληψη μπροστά στα παιδιά τους είναι πεπεισμένος ακόμη και σήμερα πως «έσωσε την κόρη του από τα ναρκωτικά και την πορνεία»∙ δείγματα που ουδέποτε έδωσε η ίδια.

Πρικλόπιλ και Φριτσλ, υποστηρίζει η Μαρς, μοιράζονταν ένα ακόμη κοινό χαρακτηριστικό: τη συναισθηματική ανωριμότητα και την ειδωλοποίηση της μητέρας τους. Η Κάμπους θυμάται πως κάθε φορά που η μητέρα τού Πρικλόπιλ επρόκειτο να τον επισκεφθεί, την έβαζε να καθαρίζει στην εντέλεια, για να της πει στο τέλος: «Η μητέρα μου το κάνει καλύτερα».

ΗΠΑ
Και για φόνο κατηγορείται ο Κάστρο
Αντιμέτωπος με την ποινή του θανάτου βρίσκεται ο ιδιοκτήτης του κολαστηρίου του Κλίβελαντ Αριέλ Κάστρο. Μέχρι στιγμής, στον 52χρονο πρώην οδηγό σχολικού λεωφορείου, που απήγαγε, κρατούσε φυλακισμένες, βίαζε και κακοποιούσε συστηματικά επί τουλάχιστον μία δεκαετία τρεις γυναίκες, έχουν απαγγελθεί κατηγορίες μόνο για απαγωγή και βιασμό. Εισαγγελέας του Οχάιο ωστόσο προτίθεται να του απαγγείλει κατηγορίες και για φόνο, αδίκημα που βάσει της νομοθεσίας του Οχάιο είναι δυνατόν να επισύρει τη θανατική ποινή. Οι κατηγορίες, σύμφωνα με τον εισαγγελέα, βασίζονται στην κατάθεση του ενός θύματος, της Μισέλ Νάιτ, η οποία κατήγγειλε ότι ο Κάστρο την άφησε τουλάχιστον πέντε φορές έγκυο και στη συνέχεια την υποχρέωνε σε λιμοκτονία και τη χτυπούσε στο στομάχι με αποτέλεσμα να αποβάλει.

«Δώρα»
Κατά καιρούς, οι θύτες εμφανίζονταν στα μπουντρούμια με «δώρα» για τα θύματά τους: ένα χρυσόψαρο για την Ελίζαμπεθ Φριτσλ, «Χάρι Πότερ» για τη Νατάσα Κάμπους, τούρτες στην επέτειο της απαγωγής τους για τα κορίτσια του Κλίβελαντ