«Οποιος υπάλληλός μου δεν έρθει τελικό, απολύεται»

Τι θα γίνει αν στεφθεί κυπελλούχος ο Αστέρας; «Ας το πάρει το κουρούπι η ομάδα και θα γίνει ο χαμός» λέει ο Θόδωρος, που διατηρεί σουβλατζίδικο στην είσοδο της πόλης, όπου ο πελάτης μπορεί να θαυμάσει έναν πίνακα με δημοσιεύματα και φωτογραφίες του Αστέρα, κασκόλ της ομάδας ή μια γιγαντοαφίσα με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και το σλόγκαν «ο θεός έβαλε την υπογραφή του και δεν την παίρνει πίσω: Ευρώπη ερχόμαστε».

Αν φυσικά ο Θόδωρος βρίσκεται εκεί και όχι στον έβδομο ουρανό. «Ελα ρε φίλε, τι θα πει πόσο αγαπάω τον Αστέρα» λέει και φωνάζει τη σύζυγό του, για να πει εκείνη «περισσότερο από την οικογένειά του ή τη δουλειά του» και να τον κατσαδιάσει τρυφερά. «Οποιος δεν έρθει τελικό από τους υπαλλήλους μου, απολύεται», συνεχίζει ο Θόδωρος. Οταν το 2007 η ομάδα του ανέβηκε στη Superleague, εκείνος σχεδόν έκλεισε στην επιστροφή τα διόδια της Νεστάνης. Εχει φτιάξει πανό, που του κόστισε 1.500 ευρώ.

Οποιος νομίζει βέβαια ότι φίλαθλος του Αστέρα σημαίνει ότι έχεις καβατζάρει τα πενήντα και βάλε να ξέρει ότι η 29χρονη Αργυρώ Σιούντρη, που κάνει και διδακτορικό (σχεδόν το ακριβώς αντίθετο από το στερεότυπο ενός ποδοσφαιρόφιλου), όχι μόνο έχει χάσει ελάχιστα ματς ακόμα και εκτός έδρας, αλλά και πιστεύει ότι η ομάδα της ξεχωρίζει, γιατί μεταξύ άλλων «έχει δύο ιδιοκτήτες που την αγαπούν ανιδιοτελώς, δίνοντας σε αυτήν και όχι παίρνοντας από αυτήν». Στη δε αχανή Πλατεία Αρεως, στα εκδοτήρια εισιτηρίων για το γήπεδο και για τα πούλμαν της μετακίνησης, ο κόσμος έχει τον μέσο όρο ηλικίας που αρμόζει σε μια ομάδα όλο σφρίγος και ελπίδα. Ενας νεαρός ζητά δέκα εισιτήρια για την παρέα του. Ενας άλλος ρωτάει στο τηλέφωνο κάποιον φίλο του ποια εισιτήρια προτιμάει, κι εκείνος του παραγγέλνει τα ακριβότερα. Τριάντα ετών είναι και ο Πάρης Κριτσιδήμας που κάθεται πίσω από έναν πάγκο με «καταστάσεις μετακίνησης φιλάθλων» και αριθμούς λεωφορείων, με την ιδιότητα μάλιστα του μέλους των Αστέρας Fans, αδελφού συνδέσμου των Tigers. «Πόσο αγαπάμε την ομάδα;», αποκρίνεται. «Εντάξει, επειδή μιλάμε για επαρχία, εμείς πάμε και στις προπονήσεις, χαιρετιόμαστε με τους παίκτες στον δρόμο, μαζευόμαστε στο “City” και βλέπουμε τα εκτός έδρας που δεν μπορούμε να δούμε από κοντά, έχουμε και εκπομπή στη δημοτική ραδιοφωνία Τρίπολης. Τα τελευταία χρόνια, οι φίλαθλοι αυξάνονται ενώ υπάρχουν και πολλά μικρά παιδιά που υποστηρίζουν από νωρίς αποκλειστικά τον Αστέρα. Αν πάρουμε το Κύπελλο πάντως, έχουμε πει με μερικούς φίλους να γυρίσουμε με τα πόδια από τα διόδια της Νεστάνης. Είναι καμιά τριανταριά χιλιόμετρα…».