Αφιέρωμα για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Δημήτρη Χατζή

Δεμένος με το ψυχογράφημα και την ηθογραφία, επηρεασμένος από τον σοσιαλιστικό ρεαλισμό, χρησιμοποιούσε στα έργα του ρεαλιστική γραφή ο λογοτέχνης Δημήτρης Χατζής, ο οποίος διείσδυε στον εσωτερικό κόσμο των ηρώων του καταγράφοντας τη «ζεστασιά της ανθρώπινης σχέσης». Κάπως έτσι προέκτεινε τα ηθογραφικά στοιχεία του νεοελληνικού πεζογραφήματος εκεί στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού. Αυτά ήταν και τα στοιχεία που επισημάνθηκαν σε εκδήλωση που οργανώθηκε από το Τμήμα Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης και την ελληνική πρεσβεία στην Ουγγαρία με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση (Νοέμβριος 1913) του γιαννιώτη συγγραφέα. Οι εμπειρίες του, εξάλλου, από την Εθνική Αντίσταση – υπήρξε αγωνιστής του ΕΑΜ και μετά του ΔΣΕ και από τα 17 του είχε προσχωρήσει στο ΚΚΕ – κατέχουν δεσπόζουσα θέση στις αφηγήσεις του, στοιχείο που επεσήμανε ο κεντρικός ομιλητής, ποιητής Γιάννης Παπάς. Η διευθύντρια της Σχολής Νεοελληνικών Σπουδών – άλλοτε Βυζαντινών Σπουδών – Ντόρα Σόλτι, υπενθύμισε πως για τη συγκεκριμένη πανεπιστημιακή έδρα, που δημιουργήθηκε από ούγγρους ελληνιστές, καθοριστική ήταν η συμβολή του έλληνα λογοτέχνη, πανεπιστημιακού και δημοσιογράφου της διασποράς.