«Ανακωχή» ενώπιον της τρόικας του Μνημονίου

Οι λανθασμένες κινήσεις που έκανε ο Αλέξης Τσίπρας στα «Δεκεμβριανά» του 2008 και η άσχημη τροπή που πήραν τα πράγματα για την κυβέρνηση Καραμανλή από τις αρχές του 2009 ενίσχυσαν τον ρόλο του Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ. Οταν κέρδισε τις ευρωεκλογές, η πορεία του προς την πρωθυπουργία έδειχνε αναπότρεπτη. Μετά τη νίκη του ο Βενιζέλος θα πάρει το άχρωμο υπουργείο Εθνικής Αμυνας και θα μείνει έξω από τα κέντρα των αποφάσεων, συνομιλώντας περισσότερο με τον υπουργό Επικρατείας Χάρη Παμπούκη παρά με τον πρωθυπουργό. Εκείνος τον αγνοεί ακόμη και όταν προτείνει – ευφυώς – να ζητηθεί η ψήφος 180 βουλευτών για την έγκριση του πρώτου Μνημονίου.

Το πρώτο εξάμηνο της υπαγωγής στον διεθνή οικονομικό έλεγχο το σύστημα Παπανδρέου, με προσωπικούς φίλους του πρωθυπουργού στα καίρια πόστα, παρακάμπτει τον Βενιζέλο, ο οποίος με τη σειρά του σνομπάρει την τρόικα στο υπουργείο του. Αλλά την άνοιξη του 2011 οι Ευρωπαίοι, όταν αντιλαμβάνονται ότι με τον Παπανδρέου δεν μπορούν να συνεννοηθούν και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου δεν έχει πολιτικό εκτόπισμα για να επιβάλει την πολιτική που συμφωνούν με την Ελλάδα, δυσφορούν. Τότε στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ δημιουργείται κίνημα υπέρ της μετακίνησης Βενιζέλου στο υπουργείο Οικονομικών, η οποία ολοκληρώθηκε με την ανάληψη και της θέσης του αντιπροέδρου.

Οι σχέσεις τους δείχνουν να εξομαλύνονται, υπό την κοινή αίσθηση ότι ανά πάσα στιγμή η χώρα μπορεί να ανατιναχθεί. Οι χειρισμοί του Βενιζέλου τον Σεπτέμβριο του 2011 που οδήγησαν σε αποχώρηση την τρόικα καλύφθηκαν από τον Παπανδρέου, όπως και ο Βενιζέλος καλύπτει πλήρως τις αδυναμίες του πρωθυπουργού. Μετά την απόφαση της 27ης Οκτωβρίου για το κούρεμα του ελληνικού χρέους, βρίσκονται στο ίδιο χαράκωμα. Ωστόσο οι απίστευτες εμμονές του Παπανδρέου όσον αφορά το δημοψήφισμα έστρεψαν τους Ευρωπαίους εναντίον και των δύο. Εκτός από τα «κοσμητικά επίθετα» που άκουσε ο πρωθυπουργός στις Κάννες, η Μέρκελ και ο Σαρκοζί σε μια τηλεδιάσκεψη επέκριναν και τον υπουργό Οικονομικών.

Τελικά, προ του κινδύνου να πέσει η κυβέρνηση ο Παπανδρέου αποχωρεί, αλλά δεν δείχνει να υιοθετεί τον ισχυρισμό του Θ. Πάγκαλου και άλλων ότι «θα τον έριχναν οι βουλευτές του Βενιζέλου». Στο κόμμα ο Βενιζέλος δεν πιέζει τον Παπανδρέου να προσφύγει σε συνέδριο αμέσως μετά τη λήξη της θητείας του τον Νοέμβριο του 2011. Η αλλαγή σκυτάλης θα γίνει τον Μάρτιο του 2012, με τον πρώην πρωθυπουργό να διευκολύνει σιωπηλά την προσπάθεια Βενιζέλου να αποκλειστούν οι αντίπαλοί του.

Και πάλι στο «ρινγκ».  Το σοκ για το ΠΑΣΟΚ που ακολούθησε τον Μάιο του 2012 , με το χαμηλότερο εκλογικό αποτέλεσα στην ιστορία του ΠΑΣΟΚ, θα τους φέρει ξανά αντιμέτωπους. Ο Παπανδρέου έχει παραδώσει το κόμμα σε διάλυση, οι υπουργοί του απέτυχαν να εκλεγούν βουλευτές και ο ίδιος προτιμά τη διεθνή κυκλοφορία.

Ο Βενιζέλος χρηματοδοτεί στην αρχή με διάφορα μικροποσά τα περί Σοσιαλιστικής Διεθνούς και στις συνεννοήσεις για την κυβέρνηση συνεργασίας αξιώνει να ξεχαστεί η πρόταση Σαμαρά για τη «μία και μόνη εξεταστική επιτροπή». Οταν ζητεί έλεγχο από ανεξάρτητους φορείς για τους λογαριασμούς στο άδειο κομματικό ταμείο που παρέλαβε, το σύστημα του προκατόχου του ενοχλείται, αλλά ο Παπανδρέου δεν αντιδρά. Η επίδειξη δύναμης, όμως, που έκανε στο τελευταίο συνέδριο ο Παπανδρέου και η εντύπωση ότι υποκινεί αντιηγετικές «φράξιες», σε συνδυασμό με τον προϊδεασμό για το αποτέλεσμα του οικονομικού ελέγχου, γύρισαν τον χρόνο πολύ πίσω. Τώρα οι δύο άνδρες είναι έτοιμοι για τον τελικό γύρο στα μαρμαρένια αλώνια.