Οι γερμανικές αποζημιώσεις
Ελένη Σαββάκη
ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
Ο λόγος που το ζήτημα των γερμανικών κατοχικών οφειλών πρέπει να λήξει άμεσα είναι ότι η Ελλάδα πρέπει να ξεπεράσει το αδιέξοδό της, συμψηφίζοντας το εξωτερικό χρέος της έναντι της γερμανικής οφειλής. Εάν η γερμανική κυβέρνηση αρνηθεί να αποπληρώσει το χρέος της στην Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να διαγράψει το δημόσιο χρέος της, εγγράφοντας αντίστοιχο ποσό στις ανείσπρακτες οφειλές της (ως άμεσα απαιτητό) το ληξιπρόθεσμο γερμανικό χρέος. Με το εναπομένον γερμανικό χρέος, η Ελλάδα θα πρέπει να απαιτήσει από τη Γερμανία να αποπληρώσει τα ελληνικά δάνεια στις λοιπές ευρωπαϊκές χώρες, έτσι ώστε οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου να βγουν από τον φαύλο κύκλο γερμανικής έμπνευσης ύφεση – λιτότητα – ύφεση. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την έξοδο της Ελλάδας από τη δημοσιονομική παρακολούθηση λόγω εκπλήρωσης των κριτηρίων της Συνθήκης του Μάαστριχτ και την αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των νοτιοευρωπαϊκών χωρών. Αν λάβουμε υπόψη ότι τα σημερινά πλεονάσματα της Γερμανίας είναι ψευδή δεδομένου του μεγάλου χρέους της στην Ελλάδα, η αποπληρωμή του γερμανικού χρέους στη χώρα μας και του ελληνικού χρέους στις λοιπές ευρωπαϊκές χώρες θα έχει ως αποτέλεσμα τη μερική αποκατάσταση οικονομικών ισορροπιών στην ευρωζώνη.
Παράλληλα, προκειμένου να διασωθεί το ευρώ θα πρέπει να μειωθούν οι αποκλίσεις στην ανταγωνιστικότητα με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, έτσι ώστε να γίνουν περισσότερο παραγωγικές οι αδύναμες οικονομίες και λιγότερο αποδοτικές οι ισχυρές οικονομίες. Η πλεονασματική οικονομία θα πρέπει να αποφεύγεται τόσο όσο και η ελλειμματική, γιατί καταστρέφει τις ισορροπίες σε ενιαία νομισματικά συστήματα.
Παράλληλα, η Γερμανία πρέπει να αποφασίσει αν θα δεχθεί τα ευρωομόλογα ή αν θα εγκαταλείψει την ευρωζώνη. Η Γερμανία έχει το δικαίωμα να απορρίπτει τα ευρωομόλογα, αλλά δεν έχει το δικαίωμα να εμποδίσει τις υπερχρεωμένες χώρες στην προσπάθειά τους να ενωθούν υπό την ομπρέλα των ευρωομολόγων. Αν, πάλι, η Γερμανία εγκαταλείψει την ευρωζώνη, το ευρώ θα υποτιμηθεί και οι χρεωμένες χώρες θα ανακτήσουν την ανταγωνιστικότητά τους.
Η φιλοσοφία της ΕΕ
Τέλης Σταματάκης
ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Η κατάσταση που βιώνει σήμερα ο ευρωπαϊκός Νότος δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Ηδη από το 1947 ο ρωσικής καταγωγής γάλλος πολιτικός φιλόσοφος Αλεξάντρ Κοζέφ είχε προβλέψει ότι σε λίγα χρόνια η Γερμανία θα έβρισκε πάλι τον τρόπο να κυριαρχήσει στην Ευρώπη και να εκδικηθεί.
Αυτό γίνεται σήμερα. Οπως πολύ εύστοχα λέει ο Γιάννης Πρετεντέρης στο άρθρο του της 18-3-2013 στα «ΝΕΑ», «στην Ευρώπη κυριαρχεί σήμερα όχι μία ισχυρή Γερμανία που αγαπάμε και θαυμάζουμε, αλλά η αποκρουστική Γερμανία που ηττήθηκε σε δύο διαδοχικούς πολέμους το 1918 και το 1945».
Η βασική αιτία αυτής της κατάστασης είναι η δομή και η φιλοσοφία των κανόνων της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η Ευρώπη και κυρίως η νομισματική ένωση φτιάχτηκαν ακριβώς στα μέτρα της γερμανικής νοοτροπίας και του γερμανικού τρόπου σκέψης. Επόμενο ήταν να επικρατήσει η Γερμανία.
Για σκεφτείτε την Ευρώπη σήμερα να αποτελείται από την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Πόσο πιο ευτυχισμένοι θα ήταν οι λαοί της. Θα ήταν μια Ευρώπη όπου εκτός από τον παγωμένο, υπολογιστικό, άχρωμο, με μόνο στόχο τη δουλειά και τον πλούσιο τρόπο ζωής, θα είχαν αξία και η ευαισθησία και το συναίσθημα και η αλληλεγγύη.
Λαοί με συγγενή πολιτιστική κληρονομιά και νοοτροπία. Λαοί με ευαισθησία. Σήμερα όμως η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Οι Ελληνες και οι Κύπριοι είναι ήδη υπόδουλοι των Γερμανών, ενώ σταδιακά βαδίζουν στον ίδιο δρόμο οι Πορτογάλοι, οι Ισπανοί, οι Ιταλοί και οι Γάλλοι.
Το clan των Βορειοευρωπαίων, με επικεφαλής τη Γερμανία, έχει κάνει τα πλάνα του για το πώς θα εκμεταλλευτεί καλύτερα τον πλούτο και το μόχθο των «κουτονοτίων». Ολα αυτά, εκτός αν κάτι αλλάξει. Αν ξυπνήσουν οι Μεσογειακοί και με επικεφαλής π.χ. τη Γαλλία ξεκινήσουν την αντίσταση σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Εμείς οι υπόλοιποι θα ακολουθήσουμε αμέσως ό,τι και αν σημαίνει αυτό. Αλλωστε μην ξεχνάμε ότι οι Ελληνες και οι Γάλλοι ήταν πάντα σε διαφορετικό στρατόπεδο από αυτό των Γερμανών.
Εγώ, ο απλός πολίτης, χωρίς πολιτική δύναμη και επιρροή, κάνω την αντίστασή μου. Εχω ορκιστεί να μην ξαναγοράσω γερμανικά προϊόντα ούτε για ένα ευρώ. Αλλωστε δεν υπάρχει τίποτα που να μην παράγεται στη Νότια Ευρώπη.
Ο τίτλος του Καβαλιέρε
Ελευθέριος Βούρβαχης
ΓΑΛΑΤΣΙ
Συχνά πυκνά στα μέσα ενημέρωσης ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι αναφέρεται και με την προσωνυμία Καβαλιέρε, που σημαίνει αναβάτης, ιππέας, καβαλάρης, καβαλιέρος, αλλά και ιππότης. Δεν γνωρίζω για ποιο λόγο έχει απονεμηθεί ο τίτλος του ιππότη στον πολυσχιδή κ. Μπερλουσκόνι, όπως είναι στην Ιταλία ο Ιππότης του Τάγματος του Σωτήρος (Cavaliere dell’ ordine den Salvatore), αλλά αν στη λέξη αυτή προστεθεί και η λέξη industria (Cavaliere d’ industria) ο ευγενής τίτλος καθίσταται δυσειδής προσωνυμία, αφού σημαίνει: αγύρτης, απατεών, κατεργάρης, λαοπλάνος, λωποδύτης (Dizionario Italiano – Greco, Eliseo Brigenti, Milano 1927).
Αναμέτρηση Βορρά
και Νότου
ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ
Τώρα όλα πρέπει να αλλάξουν! Αποδείχθηκε ότι οι φωνούλες που ψέλλιζαν πως «η κρίση στην ευρωζώνη δεν είναι ελληνική υπόθεση», τελικά είχαν δίκιο! Αποδείχθηκε περίτρανα ότι οι ευρωπαϊκές κοινωνίες (και οι δυνατότητές τους) διαφέρουν. Η κάθε μια λειτουργεί με άλλους κανόνες, άλλη κουλτούρα και χρειάζεται διαφορετικά «φάρμακα» όταν ασθενήσει.
Τα σύνορα της «πολιτικής γεωγραφίας» πλέον καταλύθηκαν. «Συντηρητική» ή «προοδευτική» πολιτική, «ευρωπαϊστές» ή «αντιευρωπαϊστές», «μνημονιακή» ή «αντιμνημονιακή» προσέγγιση, μπορεί να έχουν τόσο η Δεξιά όσο και η Αριστερά, ανάλογα με τις κατά περίπτωση επιλογές τους και, κυρίως, των εκάστοτε συμφερόντων νομής της εξουσίας.
Το περιβόητο «ατύχημα» που όλοι φοβόντουσαν από την Ελλάδα, τελικά τους προέκυψε από τους γείτονές μας Ιταλούς. Τον πολιτικό χρόνο που επιζητούσε η κυρία Μέρκελ, δεν της τον έδωσαν οι Ιταλοί. Ο μπαμπούλας του Grexit τώρα δεν μπορεί να μεταμορφωθεί σε Itexit, αλλά μονάχα σε Eurexit! Μετά τον ελληνικό προσεισμό επήλθε η ισπανική μακρά σεισμική ακολουθία και τώρα κατέφθασε δριμύτατο το ιταλικό τσουνάμι, που έσεισε συθέμελα το ευρώ. Τώρα ήρθε η ώρα να ληφθούν εσπευσμένα αποφάσεις, να αναμετρηθούν οι δύο κόσμοι: ο Βορράς με τον Νότο, η δημοσιονομική πειθαρχία με το κοινωνικό κράτος, η πολιτική της λιτότητας με την ανάπτυξη.
Αν επιβληθεί ο Νότος, τότε η ΕΚΤ θα βγει στο προσκήνιο και τα πολυπόθητα ευρωομόλογα θα εμφανιστούν ως καταλύτης! Σε αυτή την περίπτωση, και το ελληνικό Μνημόνιο θα ξεθωριάσει και όλοι θα πάρουμε μια ανάσα ανακούφισης.
Αν όμως ο Βορράς αντέξει και οχυρωθεί στις θέσεις του, τότε πάμε σε μια «ευρωζώνη 2 ταχυτήτων», που θα είναι η ουσιαστική καταδίκη όλων των Νοτίων και ειδικά της Ελλάδας, η οποία ξεκινά από τελείως μειονεκτική θέση καθώς δεν έχει τις παραγωγικές υποδομές και δυνατότητες των συμπαικτών της Νοτίων.
Σε κάθε περίπτωση, το ευρώ θα υποχωρήσει έναντι του δολαρίου, αλλάζοντας ακόμα περισσότερο τα δεδομένα και η γεωπολιτική τράπουλα θα ξαναμοιραστεί με πιο έντονη την αμερικανική παρουσία. Η κυρία Μέρκελ με τη στάση της, φαίνεται ότι υπερέβη τις αμερικανικές ανοχές.
Η στήλη των αναγνωστών
Πάνος Ν. Λύρας
ΒΥΡΩΝΑΣ
Εκπροσωπώντας ατύπως και όλους τους αναγνώστες που κατά καιρούς γράφουν και επιστολές τους δημοσιεύονται στον ημερήσιο, εβδομαδιαίο ή περιοδικό Τύπο, να σας ευχαριστήσω. Να συγχαρώ ιδιαίτερα όσες εφημερίδες δημοσιεύουν καθημερινά επιστολές αναγνωστών, να παρακαλέσω δε και τις υπόλοιπες να προσπαθήσουν να βρουν χώρο για τον αναγνώστη, να γράφει και αυτός καθημερινά στην εφημερίδα του τις όποιες απόψεις του και να τις βλέπει (υπό προϋποθέσεις ποιοτικές και ποσοτικές) να δημοσιεύονται. Είναι μια ικανοποίηση και για τον αναγνώστη, αλλά και τον Τύπο θα ωφελήσει. Πέραν του ότι δημοκρατία δεν νοείται αν δεν μπορεί εύκολα ο πολίτης να εκφράσει και να γράψει στον Τύπο τις απόψεις του.
Ο Τύπος αντιμετωπίζει δυσκολίες και πρέπει όλοι με τον τρόπο μας να τον βοηθήσουμε να σταθεί στα πόδια του και να ευδοκιμήσει. Είμαστε πολλοί οι φανατικοί οπαδοί του «χαρτιού» και θα το υπερασπιστούμε. Καλή η διαδικτυακή πρόοδος, αλλά δεν μας είναι εύκολο να δεχθούμε να υποβαθμιστούν η εφημερίδα μας, τα βιβλία μας, η βιβλιοθήκη μας!!!