«Πήρα χρήματα από την τράπεζα προτού ακόμη αρχίσω να καλλιεργώ»

Πέρυσι ο Γιώργος Χατζησταύρου από την Ημαθία, που καλλιεργεί βιομηχανικό ροδάκινο και το διαθέτει για την παραγωγή κομπόστας, πούλησε τη σοδειά του προς 24 λεπτά το κιλό, εισέπραξε ωστόσο τα χρήματα από τη βιομηχανία με την οποία συνεργάζεται, τη Venus Growers, με καθυστέρηση. Επιπλέον, σε μια δύσκολη οικονομικά συγκυρία, χρειάστηκε να καλύψει με δικά του κεφάλαια τις καλλιεργητικές του δαπάνες και τα εργατικά, γεγονός που είχε αρνητικές επιπτώσεις στη στρεμματική του απόδοση, και άρα στο εισόδημά του.

Φέτος όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Κατ’ αρχάς, έχει ήδη συμφωνήσει με τη βιομηχανία ότι στο τέλος Σεπτεμβρίου, οπότε και θα πληρωθεί για τη σοδειά που θα της παραδώσει έως τον Αύγουστο, να εισπράξει κατ’ ελάχιστον τα 24 λεπτά της περυσινής χρονιάς, συν όποιο επιπλέον ποσό διαμορφωθεί φέτος στην ελληνική αγορά. Αν, π.χ., η τιμή για το βιομηχανικό ροδάκινο αγγίξει τα 26 λεπτά, θα βάλει στην τσέπη 26 λεπτά. Αν όμως πέσει στα 20 λεπτά, εκείνος θα βάλει στην τσέπη του 24 λεπτά. Εχει δηλαδή από πριν «κλειδώσει» μια τιμή ασφαλείας.

«Το σημαντικότερο ωστόσο είναι ότι για να καλύψω φέτος τα έξοδά μου, από τα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα μέχρι τις δαπάνες για εργατικά, έχω από τώρα στα χέρια μου ένα σημαντικό κεφάλαιο κίνησης, που ισούται περίπου με το 50% του προβλεπόμενου τζίρου του», όπως λέει ο κ. Χατζησταύρου.

Πρόκειται για δάνειο, όπως εξηγεί, ύψους 73.000 ευρώ που πήρε από την Τράπεζα Πειραιώς – ΑΤΕ με τελική επιβάρυνση κάτω του 4% για το διάστημα της καλλιεργητικής περιόδου, το οποίο θα του πιστώνεται σταδιακά σε ειδική χρεωστική κάρτα που του εξέδωσε η τράπεζα.

Η περίπτωση του Γιώργου Χατζησταύρου δεν είναι μοναδική. Τα ίδια οφέλη θα έχουν και οι 400 παραγωγοί που προμηθεύουν με ροδάκινα τη συνεταιριστική βιομηχανία Venus Growers, στο πλαίσιο ενός προγράμματος-πιλότου στον χώρο της συμβολαιακής γεωργίας που προωθούν το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης με την Τράπεζα Πειραιώς – ΑΤΕ.

ΣΕ ΝΕΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι το βιομηχανικό ροδάκινο είναι μόνο η αρχή. Σύντομα το πρόγραμμα θα επεκταθεί και σε άλλους δυναμικά αναπτυσσόμενους τομείς της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, όπως το κριθάρι που προορίζεται για την παραγωγή μπίρας, το γάλα που προορίζεται για γαλακτοκομικά και τα καπνά. Πρόκειται για τομείς όπου ήδη «τρέχουν» συμφωνίες συμβολαιακής γεωργίας μεταξύ παραγωγών και βιομηχανιών, επομένως είναι ώριμο το έδαφος για παρόμοια χρηματοδοτικά εργαλεία.

Ηδη οι καλλιεργητές κριθαριού της Βόρειας Ελλάδας πωλούν τα τελευταία χρόνια τη σοδειά τους στις ζυθοποιίες (όπως στη Ζυθοποιία Μακεδονίας – Θράκης) για την παραγωγή μπίρας. Στη Θεσσαλία, ομάδες κτηνοτρόφων πωλούν την παραγωγή τους σε γάλα σε συνεταιριστικές βιομηχανίες (όπως η ΕΒΟΛ και η ΘΕΣΓΑΛ). Οσο για τους καπνοκαλλιεργητές της Ξάνθης, προμηθεύουν εδώ και χρόνια με καπνά ανατολικού τύπου τις μεταποιητικές βιομηχανίες ΣΕΚΕ, Μιχαηλίδης και Μισιριάν. Ωστόσο οι ανάγκες χρηματοδότησης των παραγωγών θα αυξηθούν σημαντικά μετά τη συμφωνία που υπεγράφη με την καπνοβιομηχανία Philip Morris για απορρόφηση κατά την τριετία 2013-2015 του 50% της συνολικής ετήσιας ελληνικής παραγωγής (πρόκειται για 33.000 τόνους στην τριετία).

ΤΡΙΑ ΟΦΕΛΗ. Παρόμοια προγράμματα παρέχουν στους παραγωγούς τρία βασικά οφέλη, όπως εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Αθανάσιος Τσαυτάρης: «Πρώτον, τους εξασφαλίζουν εγκαίρως τα απαιτούμενα κεφάλαια κίνησης, τα οποία μέχρι πέρυσι έψαχναν να βρουν. Δεύτερον, γνωρίζουν από πριν ότι, βρέξει – χιονίσει, θα πουλήσουν τη σοδειά τους και μάλιστα σε καλή προκαθορισμένη τιμή. Τρίτον, επειδή ακριβώς θα έχουν το ρευστό στις αρχές της χρονιάς, τότε δηλαδή που το χρειάζονται, μπορεί να κάνουν πιο στοχευμένες αγορές, καλύτερο προγραμματισμό και να πετύχουν υψηλότερη στρεμματική απόδοση απ’ ό,τι στο παρελθόν, δηλαδή να βελτιώσουν το εισόδημά τους».