Το συμφέρον κάνει θαύματα

Είναι γεγονός πως η ΑΕΚ ζει κάτι το πρωτόγνωρο. Ο (οριστικός) υποβιβασμός δεν ξεπερνιέται εύκολα.

Υπ’ αυτή την έννοια, οι αντιδράσεις των ανθρώπων της θα μπορούσαν να δικαιολογηθούν. Δεν έχει κανένας τους ανάλογη εμπειρία σε αυτή τη βουτιά στο κενό. Ωστόσο, κάπου η ιστορία  πρέπει να σταματήσει και να αντιληφθούν όλοι την πραγματικότητα. Να αντιμετωπίσουν τη νέα κατάσταση με υπερηφάνεια. Αυτό αρμόζει στην ιστορία της ΠΑΕ την οποία εκπροσωπούν.

Αρχικά, κυνήγησαν με όλες τους τις δυνάμεις την υπόθεση του ματς με τον Πανθρακικό και θέλησαν να συνεχιστεί ο αγώνας. Θεμιτό. Αργότερα, μολονότι είχαν αφήσει να διαρρεύσει ότι σε περίπτωση ήττας στο Περιστέρι δεν θα υποστήριζαν την έφεση, έκαναν το ακριβώς αντίθετο. Εδωσαν μάχη για να παίξουν τα λεπτά που απέμεναν κόντρα στον Πανθρακικό, μήπως και μπουν δύο γκολ και πέσει ο ΟΦΗ. Οταν απορρίφθηκε η έφεση, έβαλαν στο μάτι τον Αρη. Ναι, ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται. Στις νομικές μάχες όλα είναι θεμιτά.

Ας δουν όμως στην ΑΕΚ την απτή πραγματικότητα και ας ετοιμαστούν να μετρήσουν προσφυγές και εξώδικα. Αντί να βλέπουν φαντάσματα πως όλοι τους κυνηγούν, καλύτερα να μετρούν προβλήματα και να βρουν λύση προκειμένου να εξοφλήσουν (κάποιους από) τους πιστωτές. Για την ΑΕΚ, μιλάμε, εξάλλου. Αν όλοι οι εμπλεκόμενοι στην εταιρεία καταλάβουν τη ζοφερή κατάσταση, ίσως και να προχωρήσουν παρακάτω αντί να ψάχνουν αλλού τους ενόχους που έφεραν τον υποβιβασμό.

Το οξύμωρο στην όλη ιστορία είναι ότι σε χρόνο – ρεκόρ η ΑΕΚ βρήκε περί τα 300 χιλιάρικα που αφορούσαν δόσεις στο Δημόσιο για το άρθρο 44. Δόθηκε το φιλί της ζωής για να μην υποβιβαστεί η ΑΕΚ απευθείας στη Γ’ Εθνική και να μην υπάρξουν συνέπειες που ίσως ακουμπούν και προσωπικά τους μετόχους ή άλλους παράγοντες. Θαύμα, θαύμα; Οχι ακριβώς. Απλά, συμφέρον.