Αλλαγή στον τρόπο σκέψης

Από την ώρα που οι έλληνες ποδοσφαιριστές αποφάσισαν να κάνουν το άλμα στο εξωτερικό και να δοκιμάσουν την τύχη τους σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα η κοσμοθεωρία τους άλλαξε.

Διαφοροποιήθηκε εντελώς. Αυτό είναι πασιφανές σε όλες τις εκφάνσεις του (αθλητικού) βίου τους. Δεν μιλάμε πια για φοβισμένα παιδιά που δυσκολεύονται να αρθρώσουν λέξη, να επιχειρηματολογήσουν, να συντάξουν μια πρόταση σωστή. Εχουμε να κάνουμε με επαγγελματίες που διεύρυναν τους ορίζοντές τους, έμαθαν δικαιώματα και υποχρεώσεις και κυρίως προασπίζουν τα συμφέροντά τους.

Πώς το διαπιστώνουμε; Συχνά πυκνά κάνουν παρεμβάσεις ιδιαίτερα σημαντικές στην καθημερινή ζωή των ομάδων. Προ εβδομάδων ο Νίκος Λυμπερόπουλος δεν άφησε να σέρνεται το ενδεχόμενο να αναλάβει πόστο στον Παναθηναϊκό – βγήκε και ξεκαθάρισε πως δεν έχει γίνει ούτε συζήτηση με την ΠΑΕ. Τώρα ο Γιώργος Καραγκούνης υπενθύμισε σε όλους ότι παραμένει ποδοσφαιριστής και δεν πρότεινε στην Παιανία κανέναν για τη θέση του τεχνικού συμβούλου. Πριν εκτεθούν, φρόντισαν να εκθέσουν άλλους και να πάρουν αποστάσεις. Το έχει κάνει στο παρελθόν και ο Κώστας Κατσουράνης, παίκτης που επίσης  δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του. Κάτι ανάλογο κάνουν και οι ξένοι, μιλώντας είτε σε ΜΜΕ της πατρίδας τους είτε σε ελληνικά.

Φυσικά, εδώ απαιτείται να υπάρξει ένας… αστερίσκος. Οι ποδοσφαιριστές επιλέγουν να μιλήσουν όταν «ακουμπούν» ομάδες με πολλαπλά προβλήματα και όταν νιώθουν απόλυτα σίγουροι για τον εαυτό τους. Στο πλαίσιο που λειτουργούν στις μέρες μας οι ΠΑΕ, είναι ευκολότερο για έναν αθλητή να βγαίνει και «να τα λέει» συγκριτικά με το παρελθόν. Ή έχει μεγαλύτερη άνεση όταν απέναντί του βρίσκονται εταιρεία ή παράγοντες ολότελα ευάλωτοι.

Ολα αυτά δεν αναιρούν το γεγονός: το μυαλό «άνοιξε», οράματα υπάρχουν, οι ποδοσφαιριστές αποκτούν σταδιακά παιδεία και το εξωτερικό ισοδυναμεί με ένα αθλητικό πανεπιστήμιο. Οξύνει τον νου, μπολιάζει τους αθλητές με άλλη νοοτροπία και τους κάνει ακόμη καλύτερους σε όλα τα επίπεδα.