Πυκνό μαλλί, αισθησιακή φωνή. Για τους Ανατολικογερμανούς ο Ντιν Ριντ ήταν η σοσιαλιστική εκδοχή του Ελβις Πρίσλεϊ, ο δικός τους «Κόκκινος Ελβις». Αμερικανός τραγουδιστής με σοσιαλιστικές πεποιθήσεις, ο Ριντ ήταν ένας από τους πιο γνωστούς Δυτικούς που αποστάτησε για να ξεκινήσει μια νέα ζωή στο Ανατολικό Βερολίνο, το 1973. Και δεν ήταν ο μοναδικός. Ενας γερμανός συγγραφέας, ο Πέτερ Χοφ, υποστηρίζει στην «Ιντιπέντεντ» πως υπήρχαν εκατοντάδες δυσαρεστημένοι «Ριντ» στην καπιταλιστική Δύση που κάποια στιγμή πήραν τον «λάθος δρόμο».
Οι περισσότεροι, σύμφωνα με τον Χοφ, ήταν βρετανοί, αμερικανοί και γάλλοι στρατιώτες του NATO οι οποίοι δραπέτευσαν προς Ανατολάς ενώ υπηρετούσαν στη Δυτική Γερμανία του Ψυχρού Πολέμου. Στο νέο του βιβλίο «Πού βρίσκεται ο υπολοχαγός Αντκινς;» («Where is Lieutenant Adkins?»), ο Χοφ ακολουθεί τα χνάρια 200 ανθρώπων οι οποίοι αυτομόλησαν πριν από την κατασκευή του Τείχους του Βερολίνου, το 1961. Αν και στις περισσότερες περιπτώσεις τα κίνητρα ήταν πολιτικά, ο Χοφ αναφέρεται και σε ανθρώπους που θέλησαν να δραπετεύσουν λόγω του ρατσισμού ή που απλώς ακολούθησαν τον δρόμο του έρωτα. Σε κάθε περίπτωση, οι περισσότεροι πραγματικοί ήρωες του Χοφ πολύ γρήγορα συνειδητοποίησαν πως έκαναν ένα τραγικό λάθος.
Στις αρχές του Ψυχρού Πολέμου όσοι στρατιώτες του ΝΑΤΟ αποφάσιζαν να ζήσουν για πάντα στην Ανατολική Γερμανία γίνονταν δεκτοί με ανοιχτές αγκάλες από το καθεστώς - αποτελούσαν την πιο «ζωντανή απόδειξη» της υπεροχής του κομουνισμού έναντι του καπιταλισμού.
ΑΠΟ ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΗΣ... ΦΟΝΙΑΣ. Ενας από αυτούς ήταν ο 19χρονος τότε αλεξιπτωτιστής Τζακ Στιούαρτ, ο οποίος αυτομόλησε στην Ανατολική Γερμανία το 1949 γιατί αγαπούσε την περιπέτεια, σύμφωνα με τον Χοφ. Παρ' όλα αυτά, το 1950 έγινε εξώφυλλο σε ανατολικογερμανικό περιοδικό υπό τον τίτλο «Γιατί πήγα στην Ανατολή; Γιατί θέλω την ειρήνη». Εναν χρόνο αργότερα ο Στιούαρτ ήταν απένταρος και απελπισμένος. Λήστεψε και δολοφόνησε τη γυναίκα του σπιτονοικοκύρη του και δραπέτευσε στο Δυτικό Βερολίνο. Η Στάζι κατάφερε να τον γυρίσει πίσω, όπου καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.
Βέρος κομμουνιστής ήταν ο Ουίλιαμ Αντκινς, ο αμερικανός υπολοχαγός που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τον τίτλο του βιβλίου. Ονειρο του Αντκινς ήταν να ζήσει στη Σοβιετική Ενωση, όμως η μοίρα τον έφερε έως την Ανατολική Γερμανία, όπου εργάστηκε ως πληροφοριοδότης της Στάζι και στη συνέχεια ως δημοσιογράφος. Μυστηριωδώς, τα ίχνη του χάνονται το 1963. Ο Χοφ εικάζει πως ήταν διπλός πράκτορας και πως επέστρεψε κάποια στιγμή στη Δύση με νέα ταυτότητα.
Σκοτεινό, αν όχι τραγικό, ήταν το τέλος των περισσότερων αποστατών. Ακόμη και ο «Κόκκινος Ελβις» αυτοκτόνησε. Το πτώμα του βρέθηκε σε μια λίμνη του Ανατολικού Βερολίνου το 1986, τρία χρόνια πριν από την πτώση του Τείχους.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από