Ατμόσφαιρα έριδος στην κυβέρνηση των τριών

Είναι το τελευταίο επεισόδιο σε έναν ακήρυχτο πόλεμο μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ όπου εμπλέκεται σιγά σιγά και η ΔΗΜΑΡ. Ο λόγος για την παρ’ ολίγον παραίτηση του Ηλία Κικίλια από τον ΟΑΕΔ. Είναι λάθος η υπόθεση να γίνεται αντιληπτή ως θέμα καθαρά και μόνο του υπουργείου Εργασίας με βασικό ενεχόμενο τον Γιάννη Βρούτση. Το ζήτημα είναι ευρύτερο και δεν είναι τυχαίο γεγονός ότι ο Βαγγέλης Βενιζέλος σήκωσε το τηλέφωνο και απευθύνθηκε στον Δημήτρη Σταμάτη. Ο υπουργός Επικρατείας είναι άνθρωπος του Σαμαρά. Είναι όμως επίσης ο άνθρωπος που λειαίνει την εσωτερική λειτουργία της κυβέρνησης. Ειδικά με τον Βενιζέλο ο Σταμάτης γνωρίζεται από τη Θεσσαλονίκη.

Ο πόλεμος έχει να κάνει με μια σαφή τάση της κυβερνώσας ΝΔ – δηλαδή του Μεγάρου Μαξίμου, αφού το σύστημα είναι φουλ πρωθυπουργοκεντρικό – να αυτενεργεί σαν να μην έχει κυβερνητικούς εταίρους. Η περασμένη εβδομάδα ήταν ξαφνικά πλούσια σε παραδείγματα: το άρθρο 19 του νομοσχεδίου του υπουργείου Ναυτιλίας, που το καταψήφισαν το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ· αλλά και η κόντρα του ΠΑΣΟΚ με το υπουργείο Ανάπτυξης για το θέμα της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. Τελευταίο, αλλά όχι έσχατο, το θέμα της σύστασης θέσεων αναπληρωτών υπουργών και υφυπουργών, το οποίο προκάλεσε εκνευρισμούς και αναταράξεις το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε.

Τι συμβαίνει; Η αλήθεια είναι ότι η νομή της εξουσίας υπήρξε πάντοτε δύσκολη ιστορία. Είναι κάτι που έχει επιβεβαιωθεί πολλές φορές σε μονοκομματικές κυβερνήσεις, όταν υπουργοί, παλικάρια και κομματικοί μηχανισμοί συγκρούονται ανελέητα. Επόμενο ήταν να έχουμε τέτοια φαινόμενα σε μια κυβέρνηση τριών κομμάτων, τα οποία πρέπει να συνυπάρξουν όχι μόνο σε επίπεδο υπουργών αλλά και στην κορυφή της δημόσιας διοίκησης ή στο νομοθετείν. Ωστόσο δεν πρόκειται για μια «τούρμπο» τρικομματική εκδοχή των συνηθισμένων καβγάδων. Ούτε για άλλο ένα κεφάλαιο στην πολυτάραχη θητεία του Ηλία Κικίλια στον ΟΑΕΔ, η οποία ξεκίνησε – ποιος το θυμάται, αλήθεια; – με τον ίδιο ως εκλεκτό της διακυβέρνησης Παπανδρέου μετά τις εκλογές του 2009. Πρόκειται και για αντίδραση, και μάλιστα σε κεντρικό επίπεδο, σε ένα κλίμα που περνούν τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΔΗΜΑΡ ότι τίποτε δεν γίνεται χωρίς να συμφωνήσουν. Στην Ιπποκράτους ο Βαγγέλης Βενιζέλος εμφανίζεται περίπου ως μαριονετίστας του ανασχηματισμού. Και στην Αγίου Κωνσταντίνου ο Φώτης Κουβέλης έχει δημιουργήσει το προφίλ του πολιτικού που, αν δεν πεισθεί, μπορεί να ασκήσει βέτο σε οτιδήποτε.

Είναι αυτός ο σφιχτός εναγκαλισμός από τους δύο ελάσσονες κυβερνητικούς εταίρους που φαίνεται να ενοχλεί το Μαξίμου. Η ενόχληση ήταν χαρακτηριστική στην περίπτωση των αναπληρωτών. Ενα θέμα κρίσιμο για τη μελλοντική λειτουργία της κυβέρνησης, αλλά και τη διαπραγμάτευση με την τρόικα. Την ίδια ώρα το να εμφανίζεται ο Κικίλιας ως προστατευόμενος του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ ή ως πρόσωπο που χαίρει ενδοκυβερνητικής ασυλίας είναι σαφώς κάτι που ερεθίζει τον πρωθυπουργικό μηχανισμό, από τον οποίο – κακά τα ψέματα – παίρνει γραμμή και έχει κάλυψη ο Βρούτσης. Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι τι θα γίνει ειδικά με τον Κικίλια. Αλλά αν οι αψιμαχίες της ΝΔ με τους εταίρους της στην κυβέρνηση θα επεκταθούν σε κάποια γενικότερης μορφής πολιτική σύγκρουση.