Ο δύσκολος δρόμος

Το παιχνίδι ονομάζεται «μετατόπιση ευθυνών». Το παίζουν άπαντες στην ΑΕΚ, ένα 24ωρο μετά τα όσα θλιβερά συνέβησαν στο παιχνίδι με τον Πανθρακικό.

Και θέλουν να τινάξουν από πάνω τους τις ευθύνες του (πολύ πιθανού) υποβιβασμού. Τα ρίχνουν στον Τριτσώνη, όχι γιατί έκανε κάτι λάθος, αλλά γιατί δεν ακολούθησε την τακτική Παππά στη Βέροια, τότε που δεν διακόπηκε ο αγώνας Βέροιας – Αρη. Αλλά η ΑΕΚ βουλιάζει. Οι οπαδοί της ΑΕΚ αρνούνται να βάλουν τα δάκτυλά τους εις τον τύπον των ήλων. Να δουν πληγές και πραγματικότητα. Να αντιληφθούν ότι τόσον καιρό η ΑΕΚ ζούσε με ψέματα μια ψεύτικη ζωή. Με πλαστικό χρήμα, όπως όλοι μας, αδυνατώντας να εκπληρώσει τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις της.

Οι διοικήσεις της τελευταίας 15ετίας φούσκωσαν τα χρέη και οδήγησαν τα ταμεία στο αδιέξοδο. Παράγοντες της πλάκας μπήκαν στην ομάδα και την έριξαν στα βράχια της ανυποληψίας. Οι επίγονοι του Νίκου Γκούμα και του Λουκά Μπάρλου αντί να βοηθήσουν, βοηθήθηκαν από την ΑΕΚ. Και ο κόσμος, αυτοί οι λίγοι που κάνουν επεισόδια και ξεφτιλίζουν τα πάντα με τις συμπεριφορές τους, οδηγούν την ΑΕΚ στη Β’ Εθνική. Ή μια ομάδα σαν την ΑΕΚ, γιατί μια κανονική ΑΕΚ με παίκτες αντάξιους της ιστορίας της θα έφτιαχνε έστω μια ευκαιρία στα τελευταία τρία ματς με Λεβαδειακό, ΠΑΣ και Πανθρακικό. Ενα ρόστερ ελλειμματικό, παικτάκια που από σπόντα βρέθηκαν στα Σπάτα. Και μετά (τους) έφταιγε ο Λίνεν.

Ετσι η ΑΕΚ βαδίζει στην αφάνεια των μικρών κατηγοριών. Οπως η ΑΕΚ του μπάσκετ που παίζει στη Β’ Εθνική κι ας ήταν κάποτε Βασίλισσα της Ευρώπης. Ή η ομάδα του βόλεϊ. Ή ο Ηρακλής σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Ο Πανελλήνιος σε μπάσκετ και χάντμπολ. Και φυσικά ένας εκ των Παναθηναϊκού – Ηρακλή που θα πιει το πικρό ποτήρι του υποβιβασμού στο βόλεϊ.

Η κρίση ξαναμοιράζει τα κομμάτια της πίτας του ελληνικού αθλητισμού. Στον γκρεμό πέφτουν μία μία οι ισχυρές ομάδες με το πλήθος των οπαδών και την πληθώρα των προβλημάτων. Το αν θα χαθούν ή όχι εξαρτάται από τις επιλογές τους και από το αν έβαλαν μυαλό μετά τα σοβαρά λάθη.