Η κατάσταση των τρένων

Αρρωστος, συνοδεύοντας άτομο ηλικίας για ταξίδι με τρένο, οπότε και με προλαβαίνει η έκτακτη – κακή – είδηση: «Ταλαιπωρία και πάλι των επιβατών για τις 10 προσεχείς ημέρες με μετεπιβίβαση σε λεωφορεία κ.λπ. λόγω αναβάθμισης δικτύου…». Δεν έχουν τον Θεό τους, αναφώνησα, εκεί, στο αμαρτωλό Μενίδι, που δεν άφησαν καλώδιο για καλώδιο.

Αγανακτισμένος με όσα τραγικά έχω ζήσει τόσα χρόνια, εγώ αλλά και εκατομμύρια συνταξιδιώτες μου, ανασύρω έτσι στη μνήμη μου μερικούς χαρακτηριστικούς τίτλους από πρόσφατα και πιο παλιά δημοσιεύματα: «Στις ράγες της απαξίωσης – της διάλυσης» – «Ο ΟΣΕ αιμορραγεί ακατάσχετα» – «Ελεεινός και άθλιος Προαστιακός» – «Πού ‘σαι Τρικούπη να τους δεις» – «Συρμός της μίζας – Μίζες Siemens στον ΟΣΕ» – «Δύο εκατομμύρια ευρώ την ημέρα μέσα – Σε 7 δισ. ευρώ οι ζημιές της τελευταίας δεκαετίας» – «Αγρια διαμάχη για τα κόστη ΟΣΕ – κράτους» – «Κομπίνες χοντρές με πώληση των νέων συρμών σε τιμή ενοικίασης» – «Ο σημερινός υπουργός τότε: Δεν μιλάμε για ιδιωτικοποιήσεις!!» – «Συμμορίες βαγονιών – Συμμορίες με τα υλικά» – «Βιομηχανία απορροφήσεων» – «Εισαγγελέας στην ΕΡΓΟΣΕ και με τα έργα πρασίνου!» – «Η μεγάλη ληστεία του τρένου».

Με το μαζί τα φάγανε, τα φάγαμε, κρύβουν ακόμα και τώρα, την ώρα της καταστροφής, την αλήθεια, την πραγματικότητα – το τέλειο έγκλημα. Γιατί πώς αλλιώς όταν η πολυθρυλούμενη ανάπτυξη ήταν για τους ελαχίστους και για τους πολλούς η εξάρτηση! Δημόσιο χωρίς κράτος, εξουσιαστές αυτοί και εξουσιαζόμενοι όλοι εμείς με τα άξια παιδιά μας στην ξενιτιά και τα άλλα στην ανεργία με τη φτώχεια και την εξαθλίωση.

Και στα τρένα μας τώρα τόσο σύντομα πάλι ο μουντζούρης στις νέες γραμμές και στις παλιές πλήρης η εγκατάλειψη με πολλά κούτσουρα, χώμα και τσιμέντο. Ηταν από την πρώτη ημέρα μετά τη βοήθεια-σχέδιο Μάρσαλ, τη δεκαετία του ’50, που άρχισαν οι χοντρές κομπίνες στα βράχια της Κακιάς Σκάλας με τη μη διάνοιξη τότε των σηράγγων ταυτόχρονα με τον δρόμο, αλλά και τη ματαίωση της ηλεκτροδότησης πιο πέρα στο ’60-’70, της γραμμής Αθήνα – Θεσσαλονίκη. Γιατί πρώτα ήταν οι πετρελαιομηχανές, γιατί το σύστημα της εξουσίας ήταν πάντα για τη μάσα, και μετά η χώρα και ο κοσμάκης!