Μπερνάρ Αρνό: Δεν θα γίνει Ντεπαρντιέ
Ο Μπερνάρ Αρνό εκτίμησε πως η κυβέρνηση Ολάντ «πάει προς τη σωστή κατεύθυνση» όσον αφορά την τόνωση της οικονομίας και έκρινε «απαραίτητη» τη μάχη κατά των φορολογικών παραδείσων (φωτογραφία αρχείου)
Ηταν άραγε οι Ερινύες αυτές που τον έκαναν να αλλάξει γνώμη; Ή μήπως το γεγονός ότι δεν απέμεναν πια πολλές πιθανότητες να πάρει τη βελγική υπηκοότητα που ζητούσε; Σε κάθε περίπτωση, οκτώ μήνες αφότου η εφημερίδα «Liberation» αφιέρωσε στον Μπερνάρ Αρνό εκείνον τον θρυλικό πρωτοσέλιδο τίτλο «Δίνε του, παλιοπλούσιε!», το αφεντικό του ομίλου Moët Hennessy · Louis Vuitton SA, ο δεύτερος πλουσιότερος Γάλλος και δέκατος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, ανακοίνωσε χθες με συνέντευξη που παραχώρησε στη «Monde» ότι αποσύρει το αίτημά του να πολιτογραφηθεί Βέλγος.
Ο Αρνό είχε επιμείνει από την πρώτη στιγμή στην πρόθεσή του να παραμείνει «φορολογικός κάτοικος Γαλλίας». Εν μέσω όμως της πολεμικής γύρω από τον φόρο του 75% που προωθούσε ο Φρανσουά Ολάντ για τα εισοδήματα άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ ετησίως, η υπόθεση είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις – μέχρι τον Δεκέμβριο, που έσκασε η υπόθεση Ντεπαρντιέ και ο Αρνό πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Εκτοτε, ο φόρος του 75% απορρίφθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο, ενώ πρόσφατα ο Ολάντ ανακοίνωσε πως θέλει να τον επιβάλει στους μισθούς άνω του ενός εκατομμυρίου από επιχειρήσεις. Εκτοτε, επίσης, τόσο η Υπηρεσία Αλλοδαπών του βελγικού υπουργείου Εσωτερικών όσο και η Εισαγγελία των Βρυξελλών, οι δύο από τις τρεις υπεύθυνες Αρχές, εξέδωσαν αρνητική γνωμοδότηση σχετικά με το αίτημα του Γάλλου να πολιτογραφηθεί Βέλγος, ζητώντας του να αποδείξει «πραγματικούς δεσμούς» με τη χώρα. Επιπλέον, η Εισαγγελία άρχισε έρευνα γύρω από κάποιες εταιρείες – φαντάσματα του Αρνό στο Βέλγιο…
Στη συνέντευξή του στη «Monde», ο Αρνό δήλωσε πως «είχε σημαντικές πιθανότητες να εξασφαλίσει τη βελγική υπηκοότητα». Αλλά «δεν θέλει πια να συνδέεται με μια κατάσταση όπου μπορεί κανείς να υποψιαστεί ότι επιθυμεί τη φορολογική εξορία».
Παραδέχθηκε πως «υποτίμησε τις επιπτώσεις» της κίνησής του, επέμεινε πως στόχος του ήταν μόνο να προστατεύσει «την ακεραιότητα του ομίλου LVMH», να αποφύγει τυχόν κληρονομικούς καβγάδες ανάμεσα στα παιδιά του μετά τον θάνατό του. Και προώθησε ένα πραγματικά πατριωτικό προφίλ: «Δεδομένης της κατάστασης της χώρας, η προσπάθεια της ανάκαμψης πρέπει να γίνει από κοινού. Θέλω με αυτή την κίνησή μου (σ.σ.: την απόσυρση του αιτήματός του για βελγική υπηκοότητα) να εκφράσω την αφοσίωσή μου στη Γαλλία και την εμπιστοσύνη μου στο μέλλον της».