Wikileaks: Οταν ο Κίσινγκερ πολεμούσε την ιταλική Αριστερά
O Χένρι Κίσινγκερ στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου στα μέσα της δεκαετίας του 1970.
Ηταν ένα αποτέλεσμα που δεν είχε καταφέρει να προβλέψει ούτε η CIA. Και ενώ στη Ρώμη αρχίζει να ακούγεται για πρώτη φορά ο όρος «ιστορικός συμβιβασμός», στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και στην αμερικανική πρεσβεία στην ιταλική πρωτεύουσα χτυπάει συναγερμός. Η ανησυχία αποκαλύπτεται πλήρως στα τηλεγραφήματα που διέρρευσαν από τη Wikileaks.
Η παρουσία στην Ιταλία του μεγαλύτερου ευρωπαϊκού κομμουνιστικού κόμματος θεωρείται «το μεγαλύτερο πρόβλημα των ΗΠΑ στην Ευρώπη». Οι Αμερικανοί σπεύδουν να κινηθούν. «Πώς θα μπορούσαμε να σας βοηθήσουμε;» είναι το ερώτημα που απευθύνει ο αμερικανός πρόξενος έπειτα από εντολή του Χένρι Κίσινγκερ στον ιταλό ιερέα Ντον Τζουσάνι, ιδρυτή του καθολικού κινήματος Θεία Κοινωνία και Απελευθέρωση (CL). «Μπορείτε να βοηθήσετε το Λαϊκό Κίνημα (σ.σ.: πολιτική πτέρυγα του CL). Και να δώσετε ένα χεράκι στο πεδίο της επικοινωνίας και των μέσων ενημέρωσης», είναι η απάντησή του.
Λίγους μήνες αργότερα, μια πολυσέλιδη έκθεση της αμερικανικής πρεσβείας με παραλήπτη τον Κίσινγκερ αναφέρεται σε ένα και μόνο πρόσωπο: τον σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας Τζόρτζιο Ναπολιτάνο. Τον Νοέμβριο του 1976, έναν χρόνο αφότου βλέπει την αμερικανική πρεσβεία να του αρνείται τη βίζα για να ταξιδέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες, με εντολή του Κίσινγκερ, ο Ναπολιτάνο επιχειρεί τρεις φορές – και τις τρεις μάταια – να συναντηθεί με τον Τεντ Κένεντι κατά τη διάρκεια της παραμονής του Δημοκρατικού γερουσιαστή στη Ρώμη.
ΕΛΙΓΜΟΙ. Ο Τεντ Κένεντι προσπαθεί να επιλέξει τη διπλωματική οδό. Οταν του ζητούν να πει τη γνώμη του για τον ευρωκομμουνισμό απαντά ότι «ασφαλώς οι ιταλοί κομμουνιστές είναι διαφορετικοί από τους Κινέζους». Και γιατί δεν συναντηθήκατε μαζί τους; «Μάλλον δεν είναι η κατάλληλη στιγμή». Θα έπρεπε να περάσουν άλλα δύο χρόνια για να μπορέσει να επισκεφθεί ο Ναπολιτάνο, υψηλόβαθμο στέλεχος του PCI, την Αμερική. Ο Κένεντι και ο Ναπολιτάνο συναντήθηκαν και πάλι το 2001. Το κλίμα, φυσικά, ήταν πολύ διαφορετικό. Ο Αμερικανός υποδέχθηκε τον παλιό του εχθρό με την προσφώνηση «καλωσορίζω τον αγαπημένο μου κομμουνιστή». «Τον αγαπημένο σου πρώην κομμουνιστή», τον διόρθωσε εκείνος.














