«Ζύγισα τα δεδομένα και αποφάσισα για τη ζωή μου»

Η Βίκι Γκίλμπερτ δεν ήταν τόσο τυχερή όσο ήταν η συμπατριώτισσά της. «Διαγνώστηκα το 2009, σε ηλικία 50 ετών, με καρκίνο του μαστού. Τότε θα έπρεπε να κάνω και την εξέταση BRCA1 (σ.σ. δείχνει ότι η γυναίκα θα εκδηλώσει στο μέλλον καρκίνο στον μαστό ή στις ωοθήκες), προκειμένου οι γιατροί να ρυθμίσουν τη θεραπεία μου», εξηγεί η κ. Γκίλμπερτ. Βρέθηκε θετική στα BRCA1 γονίδια, που σήμαινε ότι έπρεπε να λάβει διαφορετική θεραπεία. Επιπλέον, οι γιατροί της συνέστησαν να αφαιρέσει και τις ωοθήκες της καθώς η γονιδιακή μετάλλαξη που έφερε συχνά «χτύπαγε» και αυτό το όργανο και μάλιστα αρκετά επιθετικά. «Οι γιατροί δεν ήθελαν να εκφέρουν μια συγκεκριμένη άποψη. Απλώς μου έδωσαν τις επιλογές που είχα. Από εκεί και πέρα θα έπρεπε μόνη μου να ζυγίσω και να αποφασίσω για τη ζωή μου», λέει η Βίκι, η οποία είναι γραμματέας σε κτηνιατρικό κέντρο. Η τελική της απόφαση ήταν, σε κάθε περίπτωση, να αφαιρέσει τις ωοθήκες της προληπτικά. «Θα ήταν σίγουρα καλύτερο να μπορούσα να έχω περισσότερες λεπτομέρειες. Μια εξέταση, δηλαδή, όπως αυτή που ανακοινώθηκε προκειμένου να γνωρίζω και το ποσοστό εμφάνισης της νόσου στις ωοθήκες μου», εξηγεί. Σήμερα οι γυναίκες που φέρουν το γονίδιο BRCA θα πρέπει να βρίσκονται συνεχώς σε επαγρύπνηση. Να κάνουν συχνά μαστογραφία και αξονική τομογραφία ή κάποιες φορές να επιλέξουν να αφαιρέσουν προληπτικά τα στήθη τους. «Ακόμη και μικρός κίνδυνος να υπάρχει, η ανησυχία που προκύπτει βάζει τη γυναίκα στη διαδικασία του χειρουργείου. Ή θα αισθάνεσαι ότι έχεις μια ωρολογιακή βόμβα μέσα σου ή θα αφαιρέσεις στήθη και ωοθήκες», σχολιάζει ο Χάρις Ενγκ, διευθυντής Γονιδιωματικής Ιατρικής στην κλινική Κλίβλαντ στις ΗΠΑ.