Νέος κρίκος στη χρυσή αλυσίδα
Στα δύο πρόσφατα Παγκόσμια Κύπελλα σε Γαλλία και Γερμανία, ο Λευτέρης Πετρούνιας κατέκτησε ισάριθμα χρυσά μετάλλια στους κρίκους, δείχνοντας πως μπορεί να αντέξει τον τίτλο «Διάδοχος του Δημοσθένη Ταμπάκου»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά «Από το αγκάθι βγαίνει ρόδο» και στην περίπτωση της ελληνικής γυμναστικής αποδεικνύεται περίτρανα, αφού ακόμα και μέσα στη δίνη της κρίσης συνεχίζει να παράγει και να εμφανίζει νέα ταλέντα. Οπως αυτό του 23χρονου Λευτέρη Πετρούνια που έχει αρχίσει να λάμπει για τα καλά.
Στα δύο πρόσφατα Παγκόσμια Κύπελλα σε Γαλλία και Γερμανία κατέκτησε ισάριθμα χρυσά μετάλλια στους κρίκους, δείχνοντας πως μπορεί να αντέξει τον τίτλο «Διάδοχος του Δημοσθένη Ταμπάκου».
Πρόκειται για το νέο αστέρι του αθλήματος που φυσικά έχει γαλουχηθεί δίπλα στους μπαρουτοκαπνισμένους του αθλήματος, τον Βλάση Μάρα και τον Βασίλη Τσολακίδη.
Αν και μόλις 23 χρονών, η ζωή του θυμίζει ήδη μυθιστόρημα. Εχοντας μεγαλώσει σε μια ποδοσφαιρική και μπασκετική γειτονιά όπως η Νέα Σμύρνη, οδηγήθηκε από τους γονείς του στην ενόργανη καθώς οι δάσκαλοι στο δημοτικό είχαν ειδοποιήσει ότι πρόκειται για μεγάλο ταλέντο που σκαρφαλώνει παντού!
Και αυτό αποδείχθηκε καθώς στον Πανιώνιο, όπου ξεκίνησε το 1996 σε ηλικία μόλις έξι ετών (!) με τον Πωλ Τριανταφύλλου, σε μια εβδομάδα τον πήραν στην πρώτη ομάδα και σε λιγότερο από χρόνο συμμετείχε σε αγώνα!
ΤΑΛΕΝΤΟ ΑΠΟ ΚΟΥΝΙΑ. Σε ηλικία 14-15 ετών απογοητεύτηκε από κάποιους τραυματισμούς και αποχώρησε. Τότε ασχολήθηκε με το αγαπημένο του παρκούρ, ένα εξτρίμ άθλημα – κατά κάποιον τρόπο – όπου πρέπει να προχωράς ίσια συνέχεια ξεπερνώντας κάθε φυσικό εμπόδιο πηδώντας από πάνω, είτε είναι αμάξι, παγκάκι ή ακόμα και από στέγη σε στέγη σε ταράτσες σπιτιών ή πολυκατοικιών!
Είπαμε, από μικρός ο Λευτέρης είχε τρέλα με το σκαρφάλωμα και προέκυψαν και οι κρίκοι, αφού βοηθούσε ο σωματότυπός του. Το 2000 έβλεπε από την τηλεόραση το ίνδαλμά του Δημοσθένη Ταμπάκο να παίρνει το ασημένιο στο Σίδνεϊ, στην Αθήνα το 2004 τον είδε από κοντά χρυσό και έκανε το όνειρό του πραγματικότητα όταν αγωνίστηκαν μαζί σε αγώνα στο Κατάρ το 2009.
Είναι μετρ στους κρίκους δίπλα σε έναν ατσάλινο προπονητή όπως ο Δημήτρης Ράφτης (στα χέρια του μεγάλωσε ο Μάρας).
Δεν ξεχνάει τον (οικογενειακό φίλο πλέον) Σωτήρη Ροντογιάννη, προπονητή του στην εκπληκτική φουρνιά του Σαρωνικού Δάφνης, και τον πρόεδρο του συλλόγου του τώρα στο Περιστέρι κ. Σταθόπουλο που τον βοήθησε να συνεχίσει.
Οταν πληρώνεται μαζεμένους 3-4 μήνες (όντας απλήρωτος συνήθως 6 και πάνω) πάει με τρομερή ψυχολογία στην προπόνηση (4 1/2-6 ώρες ημερησίως), ενώ τώρα ψάχνει και χορηγό για να αντιμετωπίσει τις καθημερινές δυσκολίες.
Google news
