Ανίδεοι και χορτάτοι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Αγαπητή Φοίβη,
Διάβασα στα «Εμπιστευτικά» του Γιάννη Πρετεντέρη ότι τις προάλλες ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Με την άδειά σου, θα ήθελα κι εγώ να τιμήσω την ημέρα παραθέτοντας άλλο ένα ποίημα («Οι σύντροφοι στον Αδη») του, επίσης, μεγάλου μας Γ. Σεφέρη, εμπνευσμένο από τη συμφορά που βρήκε τους συντρόφους του Οδυσσέα σαν φάγανε τα βόδια του Ηλιου:
Αφού μας μέναν παξιμάδια
τι κακοκεφαλιά
να φάμε στην ακρογιαλιά
του Ηλιου τ’ αργά γελάδια
που το καθένα κι ένα κάστρο
για να το πολεμάς
σαράντα χρόνους και να πας
να γίνεις ήρωας κι άστρο!
Πεινούσαμε στης γης την πλάτη,
σα φάγαμε καλά
πέσαμε εδώ στα χαμηλά
ανίδεοι και χορτάτοι.
Τα σχόλια δικά σου, Ρωμανός Δ.
Μμμμ, ανίδεοι και χορτάτοι διαβάζουμε, αγαπητέ Ρωμανέ. Κάτι είχε δει ο ποιητής. Και γελάδια… Σαν αυτά που είχαν παρεισφρήσει και στο ανάλογο τραγούδι του Νικόλα Ασιμου:
«Από το ‘να λούκι στ’ άλλο λούκι
φύτεψε κι εσύ ένα παλούκι
Κι όπως οι παλιοί ροκενρολάδες
άρμεξα κι εγώ τις αγελάδες.
Απ’ το πολύ που με βασάνισα
έπαθα πλέον ανοσία
με βαζελίνη με πασπάλισα
κι είμαι απαστράφτουσα ουσία».
Google news
