Ο νέος βασιλιάς της σκακιέρας

Ο Μάγκνους Κάρλσεν είναι ένας σκακιστής Λιονέλ Μέσι: παίζει για τη χαρά του παιχνιδιού. Αλλά είναι κι ένας Κριστιάνο Ρονάλντο: διψάει για τη νίκη και περισσότερο από την ήττα τον εκνευρίζει η ισοπαλία. Ξέρει ότι το λάθος (του αντιπάλου, όχι το δικό του) μπορεί να έρθει την τελευταία στιγμή, ότι η μοιραία κίνηση μπορεί να γίνει ακόμη και την ώρα που όλοι περιμένουν από τις δύο πλευρές να σηκώσουν τη λευκή σημαία. Αυτό το πάθος στον αγώνα, η άρνησή του να παραδοθεί στον αντίπαλο ή να του χαρίσει ακόμη και την ισοπαλία, είναι η βασική ύλη από την οποία είναι φτιαγμένος ο νέος σταρ ενός αθλήματος που, χωρίς μύθους, είχε αρχίσει να χάνει κοινό.

ΚΡΑΜΑ ΜΕΣΙ ΚΑΙ ΡΟΝΑΛΝΤΟ. Ο Μάγκνους Κάρλσεν ήρθε την κατάλληλη στιγμή. Δεν διαθέτει το ατίθασο πνεύμα του Μπόμπι Φίσερ, ο οποίος εκπροσώπησε στην εποχή του εκείνη την άλλη Αμερική που γεμάτη ταλέντο και ιδιοτροπίες τής ήταν αδύνατον να καθρεφτιστεί στον γυαλιστερό μύθο του αμερικανικού ονείρου. Δεν είναι βαρύς και ασήκωτος σαν τον Γκάρι Κασπάροφ, την τέλεια ενσάρκωση της ρωσικής αρκούδας. Θυμίζει περισσότερο ποπ σταρ παρά μια ιδιοφυΐα της σκακιέρας. Λίγο σαν ηθοποιός του Χόλιγουντ στην εμφάνιση, πολύ σαν μείγμα Μέσι και Ρονάλντο στην ιδιοσυγκρασία, ο Μάγκνους Κάρλσεν έχει όλα τα προσόντα για να γίνει ο νέος θρύλος των ασπρόμαυρων τετραγώνων.

Αν η εποχή δεν ήταν τόσο απομυθοποιητική θα είχε γίνει ήδη. Κατέκτησε τον τίτλο του γκραν μάστερ στα δώδεκά του χρόνια, έφτασε την πρώτη θέση στην παγκόσμια κατάταξη όταν ήταν ακόμη έφηβος, έχει κερδίσει τρία μεγάλα τουρνουά στο Λονδίνο και από προχθές έχει ριχτεί στη μάχη για το τέταρτο με αντιπάλους τα μεγαθήρια του αθλήματος, μεταξύ των οποίων είναι ο Ινδός Βισβαναθάν Ανάντ, ο οποίος κατέχει τον παγκόσμιο τίτλο από το 2007. Αυτός ο τίτλος του παγκόσμιου πρωταθλητή είναι που λείπει από τη συλλογή του Μάγκνους Κάρλσεν: η κατάκτηση του σκακιστικού Μουντιάλ που θα τον τοποθετήσει οριστικά και αμετάκλητα στην κορυφή του αθλήματος. Κανένας δεν θα μπορεί να αμφισβητήσει πλέον ότι αυτό το παιδί, που γεννήθηκε πριν από 22 χρόνια λίγο έξω από το Οσλο και μεγάλωσε στην περιφέρεια της νορβηγικής πρωτεύουσας, είναι ο πραγματικός βασιλιάς της σκακιέρας.

Είναι μια διαδρομή το σημείο εκκίνησης της οποίας τοποθετείται στο 1996, όταν ο Μάγκνους ήταν πέντε ετών. Τότε ήταν που ο πατέρας του, μηχανικός στο επάγγελμα και ερασιτέχνης παίκτης, επιχείρησε να εισαγάγει τον γιο του στο μαγικό κόσμο του σκακιού. Ο Μάγκνους έμαθε εύκολα τις κινήσεις, αλλά δεν έδειξε να ενθουσιάζεται ιδιαίτερα. Το μυαλό του ήταν κυρίως στο ποδόσφαιρο και στο σκι. Ο πατέρας του δεν επέμενε. Για να γίνει το «κλικ» θα έπρεπε να περάσουν άλλα τρία χρόνια. Τα πρώτα «θύματα» του Μάγκνους τα βρήκε στην οικογένειά του. Μετά στους φίλους και στα μέλη του τοπικού σκακιστικού ομίλου. Το ταλέντο του μικρού Νορβηγού ξεχείλιζε ασυγκράτητο.

Ο δεύτερος δάσκαλος μετά τον πατέρα του δεν ήταν τα βιβλία αλλά ο ίδιος του ο εαυτός.

Ο Μάγκνους έπαιζε ατελείωτες ώρες σκάκι μόνος του, μελετούσε κινήσεις, κατέστρωνε στρατηγικές, ανέπτυσσε τακτικές. Σε αυτή τη μοναχική προπόνηση λέει ότι οφείλει μεγάλο μέρος της αλματώδους πορείας του προς την κορυφή. Στην καταγωγή του δηλώνει πως χρωστάει το γεγονός ότι εξακολουθεί να απολαμβάνει το παιχνίδι. Εκεί εντοπίζει την υπεροχή του στο κρας τεστ με τη ρωσική σχολή: «Εχω μεγαλύτερη ελευθερία στο παίξιμό μου απ’ ό,τι θα είχα αν μάθαινα σκάκι στο πρώην ανατολικό μπλοκ. Θα είχα μάθει σίγουρα πολλά αλλά θα είχα χάσει τη χαρά του παιχνιδιού», δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξή του στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς».

Ο Μάγκνους Κάρλσεν πήρε μια γεύση από το ρωσικό στυλ όταν στα εφηβικά του χρόνια προπονήθηκε με τον Γκάρι Κασπάροφ. Η σχέση κράτησε μόλις έναν χρόνο. Εμαθε πολλά από έναν θρύλο του αθλήματος που του ζητούσε πολλά. Αλλά αυτό δεν ήταν το είδος της πίεσης που του πήγαινε. Για εκείνον, το σκάκι δεν είχε καμία αξία έτσι. Η μάχη, η αντιπαλότητα, ξεκινάει και τελειώνει πάνω στη σκακιέρα και δεν έχει κανένα νόημα έξω από αυτήν. Είναι σαν τον πυγμάχο που γίνεται λιοντάρι μέσα στο ρινγκ και αρνί έξω από αυτό. Και ο Μάγκνους Κάρλσεν είναι ένας επίμονος μαχητής πάνω στη σκακιέρα. Δεν θυμάται ποτέ να έχει παρατήσει ένα παιχνίδι. Αντίθετα, θυμάται πολλές φορές να πιστεύει μόνο ο ίδιος στη νίκη του την ώρα που όλοι οι άλλοι τον θεωρούσαν χαμένο – και στο τέλος να τους διαψεύδει. Πώς τα καταφέρνει; Μάλλον χάρη σε έναν συνδυασμό ταλέντου και ενστίκτου. «Οταν είσαι στριμωγμένος», λέει, «υπάρχουν δύο τρόποι αντίδρασης. Ο ένας είναι η αντεπίθεση, ο άλλος η μαζική άμυνα. Νομίζω ότι έχω βρει την ισορροπία ανάμεσα στις δύο τακτικές». Ο Κάρλσεν ξέρει πώς να αμυνθεί και πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να χτυπήσει σαν κόμπρα.

ΕΝΑΣ ΣΤΑΡ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ. Οι αντίπαλοί του έχουν κάθε λόγο να τον τρέμουν. Μπροστά του έχει τουλάχιστον άλλα είκοσι χρόνια προτού αρχίσουν να τον προδίδουν τα εγκεφαλικά του κύτταρα. Ο χρόνος είναι με το μέρος αυτού του σταρ του 21ου αιώνα. Κερδίζει 1 εκατ. ευρώ τον χρόνο, έχει αποκλειστικό μάνατζερ, μαζί με την αμερικανίδα ηθοποιό Λιβ Τάιλερ ήταν για δύο χρόνια τα πρόσωπα της ολλανδικής μάρκας ρούχων G-Star Row, ταξιδεύει συνεχώς. Για το τουρνουά του Λονδίνου δεν προετοιμάστηκε στο βροχερό Οσλο αλλά στα ηλιόλουστα Κανάρια Νησιά.

Είναι μια ζωή που γνωρίζει από τα 12 χρόνια του, όταν οι γονείς του αποφάσισαν να κάνει έναν χρόνο διάλειμμα από το σχολείο για να ταξιδέψουν όλοι μαζί, συνδυάζοντας το σκάκι με την περιήγηση. Τότε ήθελε ακόμη να σπουδάσει. Κάποια στιγμή αποφάσισε να μην πάει στο πανεπιστήμιο. Οι γονείς του δεν έφεραν καμία αντίρρηση. Εάν ήθελε να συνεχίσει το σκάκι θα είχε την αμέριστη υποστήριξή τους. Εάν επέλεγε να το σταματήσει, θα στέκονταν δίπλα του. Ο ίδιος δεν το σκέπτεται προς το παρόν. Εχει καταρρίψει πολλά ρεκόρ και πρωτιές που δύσκολα θα σπάσουν. Στην ιστορία του αθλήματος θα μείνει για πολλά. Πού να βρεθεί άλλος σκακιστής που να λατρεύει μανιωδώς το μπάσκετ;

ΕΙΠΕ
Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι όταν παίζω καλά είμαι ο καλύτερος απ’ όλους
 
ΕΙΠΑΝ ΓΙ’ ΑΥΤΟΝ
Κάνει πάντα ό,τι θέλει στο παιχνίδι του και παίζει γιατί του αρέσει να παίζει και να μάχεται
Ο πατέρας του, μηχανικός και ερασιτέχνης σκακιστής