Ο λόρδος Βύρων των θαλασσών
Φέτος ήρθε η ώρα για μετάλλιο (και) στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, όμως μεγάλο όνειρο παραμένουν οι Ολυπιακοί Αγώνες για τον Βύρωνα Κοκκαλάνη
Από μικρός λάτρευε τα κύματα και τον άνεμο. Μάλιστα δεν ήθελε απλά να τα χαζεύει, αλλά προσπαθούσε να τα δαμάσει. Δεν είναι τυχαίο ότι στις διακοπές του ο «χάλκινος» παγκόσμιος πρωταθλητής (πριν από λίγες μέρες στη Βραζιλία και στην κατηγορία των RS:Χ) Βύρων Κοκκαλάνης με τον προπονητή του Δημήτρη Πηλιχό επιδίδεται με τις ώρες στο αγαπημένο σέρφινγκ, το κλασικό με τα υψηλά κύματα. Εκεί ξεδίνουν και κάνουν τα πλάνα τους για τα επόμενα βήματα.
Πέρυσι το καλοκαίρι, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, συγκλόνισε με την προσπάθειά του διεκδικώντας μέχρι το φινάλε ένα μετάλλιο το οποίο έχασε τελικά στις λεπτομέρειες μένοντας στην 6η θέση στα RS:X, την ολυμπιακή κατηγορία που αντικατέστησε τα Mistral. Ο Κοκκαλάνης άλλωστε εκεί αγωνιζόταν μέχρι το 2004 και είχε ως ίνδαλμα τον Γιο του Ανέμου, Νίκο Κακλαμανάκη. Η κατάργηση της συγκεκριμένης κατηγορίας ανάγκασε τον 19χρονο τότε Βύρωνα να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της νέας κατηγορίας και τα κατάφερε θαυμάσια.
Τα τρία τελευταία χρόνια ανεβαίνει στο βάθρο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, πάντα στην ίδια θέση (2η), ενώ πέρυσι είχε χάσει στο φινάλε το μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (5ος). Εφέτος έκανε την υπέρβαση, έχοντας μάλιστα βασικό αντίπαλο για το χάλκινο μετάλλιο τον Βραζιλιάνο Μπίμπα που φυσικά, ως γηπεδούχος, γνώριζε καλά τον υγρό στίβο.
«Ηταν δύσκολος αγώνας, αφού έπρεπε να παλέψω με τον Μπίμπα, αλλά αυτή τη φορά ήταν η σειρά μου. Γνώριζα καλά ότι θα τα έδινε όλα για την τρίτη θέση, οπότε ο στόχος μου ήταν να τερματίσω μπροστά του. Επιτέλους ήταν η μέρα μου, σε σχέση με πέρυσι όπου έχασα στο τέλος το χρυσό στο Ευρωπαϊκό και ένα μετάλλιο στο Παγκόσμιο», τόνισε ο 28χρονος πρωταθλητής μας που μπήκε στον αθλητισμό χάρη στον πατέρα του στα 12 του χρόνια και από τα 13 ασχολήθηκε αποκλειστικά με το windsurf, με προπονητή μάλιστα επί 15 χρόνια τον Δημήτρη Πηλιχό, με τον οποίο έχουν βρει την τέλεια χημεία και τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους.
Η ιστιοσανίδα έχει αρκετά είδη και ο Βύρωνας Κοκκαλάνης αρέσκεται να δοκιμάζει στα στυλ του freestyle αλλά και της formula. Ομως όταν βγαίνει από το νερό λατρεύει το ποδήλατο, με το οποίο κάνει και το βασικό του πρόγραμμα προπόνησης εκτός νερού. Τόσο με ορεινή ποδηλασία όσο και με δρόμου.
Με διπλές προπονήσεις και συνεχή ταξίδια, δεν υπάρχει χρόνος για σπουδές ή για δουλειά. Ο καλός του φίλος Πάρις Κασιδόκωστας αποτελεί το μεγαλύτερό του στήριγμα βοηθώντας οικονομικά και καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων, ενώ μέσω των διακρίσεών του ο Κοκκαλάνης προσελκύει σιγά σιγά και χορηγούς. Το μέλλον του ανήκει.