e-mail

«Καλύτερα να λείπεις, παρά να περισσεύεις»

Προς Φοίβη

Μια ανοιχτή επιστολή προς όσους κατέχουν δημόσια εξουσία και σε όποιον μπορεί να βοηθήσει να βρεθεί επιτέλους μια λύση:

Ο λόγος για τον οποίο αποφάσισα να καταγράψω τις σκέψεις μου σε ένα άψυχο χαρτί δεν είναι άλλος από τη χιλιοφορεμένη λέξη ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ και την εξίσου «πρωτότυπη» λέξη ΑΝΕΡΓΙΑ.

Τώρα θα σκέφτεστε, ίσως, «σιγά, η μόνη είσαι;». «Σιγά μην ασχοληθεί κάποιος μαζί σου». Δεν πειράζει, έστω κι έτσι, καλύτερα να πράττεις παρά να αδρανείς.

Μία από τις εκατομμύρια άνεργες γυναίκες είμαι κι εγώ. Είμαι 46 ετών και εδώ και έναν χρόνο είμαι στο Ταμείο Ανεργίας. Δούλευα ασταμάτητα 22 χρόνια.

Με πολύ τρέξιμο μεγάλωσα το παιδί μου, δούλεψα πάρα πολλές ώρες για να στηρίξω επιχειρήσεις που σεβόμουν γιατί μου έδιναν τη δυνατότητα – πληρώνοντάς με – να κάνω πράξη τα όνειρά μου. Πάντα βέβαια στον ιδιωτικό τομέα. Εκεί που καθημερινά έπρεπε να παράγεις έργο, να αποδεικνύεις ότι αξίζεις, εκεί που το να δουλεύεις παραπάνω ώρες ήταν πάντα αυτονόητο, εκεί που ακόμα κι αν κουραζόσουν, συνέχιζες να προσπαθείς.

Εκεί που δεν υπήρχαν «ειδικά» προνόμια και «ειδική» μεταχείριση, ούτε εκβιαστικές απεργίες εις βάρος συμπολιτών μου.  

Τη στιγμή που μου ανακοινώθηκε η απόλυσή μου, αν και αναμενόμενη, σοκαρίστηκα. Φοβήθηκα. Και τώρα τι; Τα δε συναισθήματά μου, όταν πήγα στον ΟΑΕΔ, απερίγραπτα. Ντροπή, απόρριψη, θυμός, μερικά μόνο από αυτά. Δεν το έβαλα κάτω. Είπα, δεν μπορεί, τα πράγματα είναι δύσκολα, αλλά κάποια στιγμή κάτι καλό θα γίνει.

Σχεδόν ένα χρόνο μετά, με μεγάλη δυσκολία πια ψάχνω λίγο φως στη ζωή μου. Ο σύζυγός μου, στον ιδιωτικό τομέα και αυτός, απλήρωτος 3 μήνες. Τα χρήματα από το Ταμείο Ανεργίας εξευτελιστικά. Το παιδί μας – ΕΥΤΥΧΩΣ – ζει και εργάζεται στο εξωτερικό. Εφυγε για να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα. Το δάνειο του σπιτιού μας «τρέχει». Αγωνιζόμαστε να καλύψουμε όσες υποχρεώσεις μπορούμε. Ανήκουμε σε αυτούς τους χαζούς – για να το θέσω κομψά – που  πληρώνουν για όσο ακόμα μπορούν.

Το βιογραφικό μου πλούσιο. Παρακολουθώ συστηματικά αγγελίες, συζητάω, ψάχνω προγράμματα, στέλνω βιογραφικά. Το απόλυτο τίποτα!

Μερικές φορές τις νύχτες κλαίω και αναρωτιέμαι τι κάνω λάθος. Ο ένας μού λέει «έχετε παραπάνω προσόντα», ο άλλος «δυστυχώς δεν οδηγείτε» (σημειώστε: για δουλειά γραφείου η αγγελία) κ.λπ.

Εκείνο όμως που με εξοργίζει είναι ότι με απορρίπτουν λόγω ηλικίας. Οι κάτω των 25 είναι πολύ μικροί και τους απορρίπτουν γιατί δεν έχουν προϋπηρεσία. Εμάς μας απορρίπτουν γιατί έχουμε.

Ελεος πια! Δεν επιτρέπω σε κανέναν να με βάλει στο περιθώριο της ζωής. Είμαι ακόμα δυνατή και θέλω να δουλέψω.

Είμαστε τόσο πολλοί με το ίδιο πρόβλημα. Γιατί κανείς δεν σκέφτεται και εμάς; Γιατί δεν δίνουν κίνητρα στις επιχειρήσεις να προσλάβουν ανθρώπους μεγαλύτερους; Γιατί μας αναγκάζετε να εξευτελιζόμαστε;

Χορτάσαμε «συμπόνια», χορτάσαμε «δήθεν συγγνώμες», χορτάσαμε «υποσχέσεις».

Οσο για την καραμέλα «μαζί τα φάγαμε», ΟΧΙ. Εκείνοι έφτιαξαν αυλές, εκείνοι έφτιαξαν πελατάκια και κάποιοι από εμάς έπαιξαν το παιχνίδι τους.

Αν και προέρχομαι από οικογένεια που έχει την τιμή μέλος της να είναι ο πρωθυπουργός Παναγιώτης Κανελλόπουλος, δεν ζητήσαμε ανταλλάγματα. Κι έφτασα έπειτα από τόσα χρόνια να αναρωτιέμαι αν έπραξα σωστά. Γιατί, δυστυχώς, αν είχα παίξει αυτό το παιχνίδι, τώρα ίσως να είχα δουλειά. Να ήξερα ότι μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει ο μισθός μου θα έρθει. Και ας ήταν μειωμένος…

Δεν ζητάω ρουσφέτι. Δουλειά ζητάω, να ζήσω ΑΠΑΙΤΩ. Γιατί ό,τι έφαγα, ό,τι αγόρασα, το δούλεψα.

Θα κλείσω την επιστολή μου με έναν τίτλο, που δανείστηκα από κάποιο βιβλίο: «Καλύτερα να λείπεις, παρά να περισσεύεις». Είμαι 46 ετών και θέλω να εργαστώ. Γιατί με έχουν στο περιθώριο; Γιατί να περισσεύω;

Μετά τιμής, Ιωάννα Παλαιτσάκη

«Ανεργη τώρα ζητάς καινούργια αρχή / με σλίπιν μπαγκ στον ώμο φίλος από παιδί / κουτσά στραβά σου λέει τη βγάζω καθαρή / μα είναι δικιά μου, δικιά μου η ζωή». Λίγοι στίχοι του Παύλου Σιδηρόπουλου, αγαπητή Ιωάννα, ως αντίδωρο στην Αλήθεια σας.

Κλάψε, Χιουρέμ, κλάψε γοερά, καψερή

Αγαπητή κυρία Φοίβη,

Πήρατε είδηση το θέμα των ημερών; Στην Τουρκία τώρα ανακάλυψαν δύο τούρκοι τηλεθεατές ότι η τηλεοπτική σειρά «Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής» προσβάλλει την Ιστορία τους και κατέθεσαν μηνυτήρια αναφορά κατά των σκηνοθετών και των πρωταγωνιστών, για την οποία η Εισαγγελία της Κωνσταντινούπολης δήλωσε αναρμόδια. Ζήτησαν μάλιστα και την απαγόρευση προβολής της σειράς.

Βλέπετε κι εκείνοι από την πλευρά τους θεωρούν ότι παραποιείται η Ιστορία. Οπως και ο Πρωθυπουργός τους, του «καζάν καζάν» με τον Πρωθυπουργό μας, που πρόσφατα είχε καταγγείλει δημόσια τους σκηνοθέτες τονίζοντας: «Ο Σουλεϊμάν πέρασε 30 χρόνια πάνω στα άλογα και όχι στα παλάτια που βλέπουμε στο σίριαλ». Εμείς πάντως είμαστε με τα πλούσια παλάτια.

Χρύσα Καλογεροπούλου

Εμείς μπορούμε να μείνουμε, αγαπητή Χρύσα, στο εγχώριο ανεκδοτάκι: Πώς τη λένε τη γυναίκα τού Σουλεϊμάν; Σουλεϊγούμαν!