[Κιόσκι] Ακόμη δεν έχουν συνηθίσει

Σε μία από τις τελευταίες σκηνές του «Λίνκολν» του Στίβεν Σπίλμπεργκ, ο πρόεδρος συνομιλεί στον Λευκό Οίκο με τη βοηθό της πρώτης κυρίας. Η 13η τροπολογία έχει επιτέλους ψηφιστεί, η δουλεία έχει καταργηθεί, εκείνος έχει κερδίσει μια δύσκολη μάχη. Στο πρόσωπό του, όμως, δεν υπάρχει ίχνος θριάμβου. «Δεν ξέρουμε τη φυλή σας», ακούγεται να λέει με αδύναμη φωνή στη μαύρη γυναίκα. «Θα μας πάρει καιρό, αλλά θα σας συνηθίσουμε». Επειτα απομακρύνεται στον διάδρομο με την πλάτη στον φακό. Ολο και πιο σκυφτός, όλο και πιο κουρασμένος. Κι εκείνο το «θα πάρει καιρό να σας συνηθίσουμε» αιωρείται μέχρι να σβήσει το πλάνο.

ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΦΡΑΣΗ απαλλαγμένη από συναισθηματισμούς, μαρτυρά πραγματισμό και μια διορατικότητα που χαρακτηρίζει τους μεγάλους ηγέτες. Ο κόσμος του Λίνκολν ήταν σκληρός, βουτηγμένος στο αίμα του εμφυλίου. Κι εκείνος ήξερε ότι θα τον έκανε καλύτερο μόνο αν τον κοιτούσε κατάματα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες των λευκών χρειάστηκαν πολλές δεκαετίες για να ανεχθούν το μαύρο χρώμα. Πέρασε σχεδόν ενάμισης αιώνας για να εκλέξουν τον πρώτο τους μαύρο πρόεδρο. Αλλά μόνο κάποιος που προτιμά να κλείνει τα μάτια θα έλεγε ότι η Αμερική «έχει συνηθίσει». Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Και καμιά φορά φωτίζεται από ασήμαντα επεισόδια, όπως αυτό που έζησε ο Φόρεστ Γουίτακερ τον περασμένο μήνα όταν επισκέφθηκε ένα ντελικατέσεν στο Μανχάταν για να ψωνίσει. Καθώς γέμιζε το καλάθι του με τρόφιμα, ο Γουίτακερ είδε να έρχεται προς το μέρος του ένας υπάλληλος του καταστήματος. Ο ευσυνείδητος υπάλληλος ήταν βέβαιος ότι ο βραβευμένος με Οσκαρ αφροαμερικανός ηθοποιός είχε κλέψει και απαίτησε να τον ψάξει. Κάποια στιγμή η αλήθεια αποκαταστάθηκε, ο ιδιοκτήτης του καταστήματος ζήτησε συγγνώμη για το «καθαρό λάθος». Ασφαλώς ήταν μια παρεξήγηση. Αλλά, όπως σημειώνει ο Τα – Νέισι Κόατς στους New York Times, ποιος θα μπορούσε να φανταστεί έναν λευκό πρόεδρο να δημοσιοποιεί τη ληξιαρχική πράξη γέννησής του, έναν λευκό καθηγητή του Χάρβαρντ να συλλαμβάνεται έξω από το σπίτι του ως ύποπτος διάρρηξης ή τον Σον Πεν να κατηγορείται για κλοπή σε ένα ντελικατέσεν του Μανχάταν;

ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ μπορεί να προσγειωθεί κανείς μέσα από τα πιο περίεργα μονοπάτια. Το τελευταίο ταμπού στην αμερικανική βιομηχανία του πορνό, μας πληροφορεί το ηλεκτρονικό περιοδικό Slate, είναι το διαφυλετικό σεξ. Σύμφωνα με σχετική έρευνα, μόνο μία στις πέντε ηθοποιούς δέχεται να κάνει τη δουλειά της με έγχρωμους παρτενέρ. Ενας από τους λόγους που επικαλούνται οι υπόλοιπες για να δικαιολογήσουν την άρνησή τους είναι ότι ενοχλείται το οικογενειακό τους περιβάλλον. Δεν υπάρχει λόγος να φανταστούμε έναν πατέρα σε κάποια κωμόπολη του αμερικανικού Νότου να παρακολουθεί ικανοποιημένος την επαγγελματική πρόοδο της κόρης του στο DVD και να μένει ξερός στον καναπέ όταν μπαίνει στο πλάνο ένας μαύρος πορνοστάρ. Η λευκή Αμερική θα χρειαστεί καιρό ακόμα για να «συνηθίσει».