Παιχνίδια με τη φωτιά

Οταν το περασμένο φθινόπωρο η ΑΕΚ κατέληγε στην επιλογή του Λίνεν, γνώριζε πολύ καλά τι τεχνικό έφερνε στα Σπάτα.

Εναν άνθρωπο δίχως κανένα φόβο, έναν προπονητή με διάθεση να «σπάσει αυγά», έναν «ωραίο τρελό». Με έντονη προσωπικότητα. Αυτός είναι ο Λίνεν. Δεν διστάζει να τα βάλει με όλους και με όλα, όπως τότε που αγωνιζόταν σε θέση αριστερού εξτρέμ – φύσει και θέσει αριστερός είναι ο άνθρωπος. Τώρα, κάποιοι θέλουν να βάλουν πάγο στον Λίνεν. Να τον φιμώσουν. Επικίνδυνα παιχνίδια. Σαν κι αυτά που πολλάκις παίζονται στην πλάτη της ΑΕΚ, μιας ομάδας που έχει δυστυχήσει να στερείται σοβαρών παραγόντων εδώ και κάμποσο διάστημα. Οι ατζέντηδες αλωνίζουν, κάνουν κουμάντο, ζητούν εξηγήσεις από τους διοικητικούς. Αντί να τους πετάξουν έξω με τις κλωτσιές, τους κάνουν ισότιμους συνομιλητές τους. Οι παίκτες, τώρα που πέταξαν τις… πάνες και πήραν κάποιους βαθμούς, νιώθουν να ψήλωσαν. Δεν αντέχουν την κριτική, ζητούν να τους μιλούν με «το σεις και με το σας», απαιτούν εξηγήσεις από τον προπονητή και διαμαρτύρονται για μεθόδους, τακτικές, ομιλίες. Ασφαλώς, αν κάποιοι συνεργάτες του τεχνικού δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, ας ελεγχθούν. Διότι αν κάτι επαναλαμβάνεται στα Σπάτα, καλό είναι να τσεκαριστεί ώστε να μη λέει ο καθένας το μακρύ και το κοντό του. Αλλά έτσι όπως πάνε στην ΑΕΚ οι ρόλοι θα αντιστραφούν και στο τέλος ο Λίνεν (και ο κάθε Λίνεν!) θα κάθεται σούζα μπροστά στους παίκτες.

Φυσικά, για όλον αυτόν τον τραγέλαφο, για τα παιχνίδια με τη φωτιά που κάνουν στην ΑΕΚ, ευθύνες έχει η διοίκηση. Διότι αν είχε πληρώσει Λίνεν και ποδοσφαιριστές, τότε θα απαιτούσε σοβαρότητα και προσήλωση στον στόχο που παραμένει η σωτηρία-επιβίωση της ομάδας. Από την ώρα, ωστόσο, που τους χρωστά και τους εξοφλεί με τη μέθοδο των υποσχέσεων, επόμενο είναι οι παράγοντες να θυμίζουν μαριονέτες και ο προπονητής να χάνει αίγλη και κύρος.