Συλλέκτης σιδερικών και βραβείων

Ολοι οι κινηματογραφικοί ανταποκριτές έγραψαν λίγο – πολύ πως η φετινή σοδειά του Φεστιβάλ Βερολίνου ήταν μάλλον μέτρια. Πως λίγες ταινίες έκαναν τη διαφορά και απ’ αυτές ελάχιστες βραβεύτηκαν. Ολοι όμως σηκώθηκαν να χειροκροτήσουν τον Ρομά Ναζίφ Μουζίτς όταν παραλάμβανε το δικό του βραβείο. Και η ιστορία που κρύβεται πίσω από τον νικητή για τον πρώτο ανδρικό ρόλο έχει τόσο ενδιαφέρον όσο και η ταινία στην οποία πρωταγωνίστησε. Το «Ενα επεισόδιο από τη ζωή ενός συλλέκτη σιδερικών» αφηγείται τη δική του προσωπική ιστορία.

Η κοινότητα των Ρομά στη Βοσνία υπομένει και αυτή τις γνωστές διακρίσεις που υφίστανται οι ομόφυλοί τους ανά την υφήλιο. Υπερβολή; Δύο χρόνια πριν, το 2011, η γυναίκα του Ναζίφ, η Σενάντα, υφίσταται αποβολή όντας σε προχωρημένη εγκυμοσύνη και το κράτος αρνείται οποιαδήποτε δωρεάν βοήθεια. Η επέμβαση που απαιτείται κοστίζει 500 δολάρια, ποσό ασύλληπτο για τον Μουζίτς. Ο χρόνος περνά και η γυναίκα του εξασθενεί μέρα με τη μέρα.

Την ιστορία αυτή έμαθε ο Ντάνις Τάνοβιτς ξεφυλλίζοντας την εφημερίδα του και αποφάσισε να τη μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη με κάμερα στο χέρι και πενιχρό προϋπολογισμό. Παράξενη επιλογή για έναν σκηνοθέτη που έχει να επιδείξει ένα Οσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας (για το «No man’s land» του 2001) καθώς και ένα χολιγουντιανό πέρασμα («Στιγμιότυπα πολέμου» το 2009 με τον Κόλιν Φάρελ).

Το τελευταίο του πόνημα κόστισε μόλις 17.000 ευρώ. Το ένα εικοστό δηλαδή του κόστους μιας low budget ελληνικής παραγωγής. Ο Τάνοβιτς όμως έχει μια ιδιαίτερη ταινία στο μυαλό του. Βρίσκει το ζευγάρι και του ζητά όχι απλώς τα «δικαιώματα» της ιστορίας, αλλά και την ενεργή συμμετοχή του. Τους ζητά, δηλαδή, να παίξουν τους εαυτούς τους. Εκείνοι, έχοντας συνηθίσει να είναι καχύποπτοι, αρχικά αρνιούνται, αλλά στη συνέχεια πείθονται, γυρίζουν την ταινία και να τους στο Βερολίνο.

Η περιπέτεια του Μουζίτς και της Σενάντα τελικά ολοκληρώθηκε με μια «απάτη», μια πλαστοπροσωπία με τη συνεργασία του γιατρού που τους ανέλαβε – του μοναδικού που δέχτηκε να τους βοηθήσει.