Η ευχή και η κατάρα του ποδοσφαίρου

Το «τίμημα» της συναλλαγής, κατά τον σκωτσέζο τεχνικό, είναι η επιρροή των τηλεοπτικών δικτύων στον καταρτισμό του αγωνιστικού προγράμματος. «Η τηλεόραση είναι ο Θεός αυτή τη στιγμή. Είναι ολοφάνερο γιατί τα κανάλια μπορούν να επιλέξουν όποια στιγμή τους βολεύει στο πρόγραμμα να δείξουν τα παιχνίδια των κορυφαίων ομάδων».

Την περασμένη Κυριακή η Μπαρτσελόνα αγωνίστηκε εναντίον της Χετάφε στις 12 το μεσημέρι, πρώτη φορά από το 1985.

Δύο εβδομάδες νωρίτερα την ίδια ώρα είχε παίξει και η Ρεάλ Μαδρίτης, ενώ το clasico της 2ας Μαρτίου στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου ορίστηκε να διεξαχθεί στις 4 το απόγευμα.

Αιτία γι’ αυτή τη μεταστροφή της Πριμέρα Ντιβισιόν στην κατάρτιση του αγωνιστικού προγράμματος είναι η χρυσοτόκος όρνιθα που βρίσκεται στην ασιατική αγορά, κυρίως στην Κίνα την οποία θέλουν να κατακτήσουν οι Ισπανοί και να πουλήσουν τα τηλεοπτικά δικαιώματα των αγώνων.

ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΚΙΝΑ. Στο Πεκίνο και στις άλλες μεγάλες ασιατικές πόλεις το ρολόι δείχνει επτά ώρες μπροστά από τη Μαδρίτη και τη Βαρκελώνη, γι’ αυτό Ρεάλ και Μπάρτσα αναγκάζονται να διαφημίζουν το «προϊόν» τους με τον Ηλιο στο ψηλότερο σημείο του.

Το άνοιγμα στην ασιατική αγορά στην οποία κυριαρχεί η Πρέμιερ Λιγκ έγινε το 2010 και μεταξύ των άλλων προβλέπεται να φιλοξενηθούν στην Κίνα πέντε από τους επτά προσεχείς αγώνες του σούπερ κυπέλλου έναντι 32 εκατ. ευρώ και φυσικά να προσαρμοστούν οι ώρες μερικών αγώνων πρωταθλήματος σε αυτές της Κίνας.

Η τηλεόραση είναι ο αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος του ποδοσφαίρου. Είναι αυτή που προσφέρει τεράστια έσοδα στους μεγάλους συλλόγους με αντάλλαγμα την πλήρη υποταγή τους στην επιθυμία της τα παιχνίδια να διεξάγονται τις ώρες που αποδίδουν γι’ αυτήν περισσότερα.

Η τηλεόραση όμως θεωρείται μία από τις αιτίες – οι άλλες είναι η υψηλή τιμή των εισιτηρίων, η έλλειψη ανταγωνιστικότητας και η βία – για τη φυγή των φιλάθλων από τα γήπεδα λόγω των ωρών που επιλέγει για τη μετάδοση των αγώνων, που είναι συνήθως αργά το βράδυ.

Στην τελευταία έκθεση της Deloitte για τις 20 ομάδες με τα περισσότερα έσοδα την προηγούμενη σεζόν παρατηρούμε πως από τα 4,84 δισ. ευρώ τα 1,91 δισ. προέρχονται από την πώληση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων και αντιστοιχούν σε ποσοστό στο 39,5%.

Σε μερικές περιπτώσεις, το ποσοστό εκτοξεύεται πάνω από το 55% όπως συμβαίνει με τις Ιντερ, Νιούκαστλ, Νάπολι και Ρόμα. Αυτό σημαίνει, πολύ απλά, πως τα χρήματα της τηλεόρασης είναι  πηγή ζωής για τους συλλόγους.

ΕΚΤΟΞΕΥΣΗ. Τους τελευταίους μήνες τα πέντε μεγαλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης υπέγραψαν νέες συμβάσεις για τη μετάδοση των αγώνων τους και παρά την ύφεση κατάφεραν να αυξήσουν 23% τα έσοδά τους, φτάνοντας τα 4,166 δισ. ευρώ από 3,397 δισ. ευρώ για κάθε σεζόν.

Η περίπτωση της Πρέμιερ Λιγκ είναι η πλέον εντυπωσιακή. Για την περίοδο 2013-16 θα λάβει από το Sky και την BT το ποσό των 3,48 δισ. ευρώ. Επιπλέον θα βάλει στα ταμεία της 2,32 δισ. ευρώ από την πώληση των αγώνων της στο εξωτερικό συν 580 εκατ. ευρώ από το Διαδίκτυο. Η συνολική αύξηση που πέτυχε το αγγλικό πρωτάθλημα στα έσοδά του από την τηλεόραση σε σχέση με την τρέχουσα σύμβαση φτάνει το εντυπωσιακό 64,6%.

Μία από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου, η Βιρμανία όπου το ετήσιο εισόδημα ενός εργάτη δεν ξεπερνά τα 950 ευρώ, συμφώνησε να αγοράσει τα παιχνίδια της Πρέμιερ Λιγκ έναντι 29 εκατ. ευρώ, όταν για την περίοδο 2010-13 πλήρωσε μόλις 232.000 ευρώ. Δηλαδή, η νέα συμφωνία αντιπροσωπεύει αύξηση 12.400%!

Η ΜΟΙΡΑΣΙΑ. Τα χρήματα που θα εισπράξει η Πρέμιερ Λιγκ θα τα μοιράσει με τον πιο δημοκρατικό τρόπο σε σχέση με ό,τι συμβαίνει στα άλλα πρωταθλήματα. Οσα προέρχονται από τα τηλεοπτικά δικαιώματα που πουλήθηκαν στο εξωτερικό θα μοιραστούν ισόποσα, ενώ αυτά από το Sky και την BT θα δοθούν ένα μέρος ισόποσα και τα υπόλοιπα σύμφωνα με τη θέση που θα κατακτήσουν οι ομάδες και τον αριθμό των αγώνων τους που θα μεταδοθούν. Ετσι, μία ομάδα που θα τερματίσει στην τελευταία θέση θα λάβει περίπου 70 εκατ. ευρώ και η πρωταθλήτρια 116 εκατ. ευρώ.