Επιτακτικό το αίτημα αλλαγής των κανονισμών

Η ήττα του κορυφαίου παλαιστή όλων των εποχών Αλεξάντρ Καρέλιν στο Σίδνεϊ, έπειτα από τρία συνεχόμενα χρυσά ολυμπιακά μετάλλια και πάνω από 20 χρυσά σε παγκόσμια και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, προκάλεσε μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις όλων των εποχών.

Ο Αμερικανός Ρούλον Γκάρντνερ παίζοντας… κλεφτοπόλεμο και τρέχοντας γύρω γύρω στον τελικό των 130 κιλών, κατάφερε να «κλέψει» έναν βαθμό από το «θηρίο» όταν ο Καρέλιν δεν έκανε καλά μια λαβή και «άνοιξε» το χέρι του. Εκεί ο Αμερικανός πήρε τον πόντο και στη συνέχεια άρχισε να… τρέχει για να γλιτώσει τις δαγκάνες του Ρώσου. Νίκησε με 1-0 και έβαλε τέλος σε ένα αήττητο σερί σε μεγάλες διοργανώσεις του Καρέλιν, που κρατούσε 13 χρόνια!

Ο τότε πρόεδρος της ΔΟΕ Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ εκνευρίστηκε, όχι τόσο για την ήττα του θρύλου της παγκόσμιας πάλης, αλλά κυρίως με τον τρόπο που έγινε. Ο Σάμαρανκ έθεσε το θέμα στους αρμόδιους και δεν είναι τυχαίο ότι δύο χρόνια αργότερα, το 2002, κυκλοφορούσε ως φήμη το θέμα της αποβολής της πάλης από το ολυμπιακό πρόγραμμα. Ομως κανείς δεν τόλμησε να θέσει καν σε συζήτηση το θέμα τη στιγμή που οι επόμενοι Αγώνες θα γίνονταν στην Αθήνα το 2004.

Η Διεθνής Ομοσπονδία Πάλης αδράνησε, διότι θα έπρεπε πολύ νωρίτερα (είχε ορατό το παράδειγμα με τον Καρέλιν στο Σίδνεϊ) να άλλαζε τους κανονισμούς και να επιδίωκε να κάνει ακόμα πιο ελκυστικό το άθλημα δίνοντας κίνητρο στους αθλητές να παλεύουν και όχι να ροκανίζουν τον χρόνο.