Αντιαθλητικό νοκ-άουτ

Η αντικανονική λαβή της ΔΟΕ στην πάλη, με την οποία το δημοφιλές άθλημα βρέθηκε με την πλάτη στο ταπί προ του νοκ άουτ, έμοιαζε με κεραυνό εν αιθρία.

Ωστόσο για όσους γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, στους κύκλους της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής το θέμα είχε συζητηθεί εδώ και χρόνια και το… μαγείρεμα είχε αρχίσει έντονα την τελευταία διετία για να κορυφωθεί μετά τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.

Ουσιαστικά με την εξέλιξη αυτή (να θέσουν την πάλη εκτός ολυμπιακού προγράμματος) που προκαλεί τριγμούς ακόμα και στα εσωτερικά της ΔΟΕ, αποκαλύφθηκε ένα από τα κορυφαία παρασκήνια των Ολυμπιακών Αγώνων που αφορά τα αθλήματα που μπαίνουν και βγαίνουν ανά τακτά διαστήματα στο καλεντάρι των Αγώνων.

Οι χορηγοί κυρίως αλλά και τα τηλεοπτικά δίκτυα έχουν την άποψή τους, την οποία σέβεται απεριόριστα η ΔΟΕ εφόσον και οι δύο τής φέρνουν απίστευτα κέρδη. Εκεί ο αγνός αθλητισμός πάει περίπατο και το συμφέρον καθορίζει τις εξελίξεις. Η επιστροφή του γκολφ μετά το 1904 και πάλι στο ολυμπιακό πρόγραμμα (στο Ρίο το 2016) μόνο τυχαία δεν είναι. Πρόκειται για άθλημα όπου τα χρήματα ρέουν άφθονα από τους χορηγούς και ο αμερικανός παγκόσμιος πρωταθλητής Τάιγκερ Γουντς είναι από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον πλανήτη (με διαφορά ο πιο πλούσιος αθλητής στον κόσμο).

Παλαιότερα η διαδικασία ήταν πιο χρονοβόρα και δεν άλλαζαν εύκολα αγωνίσματα. Πιο συνηθισμένο ήταν να βάζουν ένα άθλημα επίδειξης, το οποίο συνήθως ζητούσε η διοργανώτρια πόλη (όπως η Πελότα στη Βαρκελώνη το 1992), και αργότερα το αφαιρούσαν από το ολυμπιακό πρόγραμμα.

Υπήρχαν όμως και οι εξαιρέσεις, με αθλήματα που ήρθαν για να μείνουν… Οι Νοτιοκορεάτες είχαν ζητήσει για τους αγώνες της Σεούλ το 1988 να μπει ως άθλημα επίδειξης το τάε κβον ντο, όπως και έγινε. Παρέμεινε ως αγώνισμα επίδειξης και στη Βαρκελώνη το 1992, δυστυχώς, και έτσι το χάλκινο μετάλλιο της Μόρφως Δροσίδου δεν λογίζεται στην επίσημη λίστα των ολυμπιονικών.

Στο Σίδνεϊ, το τάε κβον ντο έχοντας περάσει δύο φορές τις εξετάσεις εντάχθηκε επίσημα στο ολυμπιακό πρόγραμμα (η Ελλάδα έγραψε τη δική της ιστορία στο άθλημα με συνεχόμενα μετάλλια), όπου έμεινε χωρίς αμφισβήτηση για μία δωδεκαετία. Η πίεση τόσο από το καράτε (περιμένει χρόνια να μπει…) όσο και από την κινεζική πολεμική τέχνη Γουσού, το έθεσε έντονα φέτος σε διαδικασία αποχώρησης και ουσιαστικά οι περισσότεροι περίμεναν ότι αυτό θα ήταν που θα έβγαινε, αλλά κέρδισε στα σημεία την πάλη.

Η διοίκηση της Διεθνούς Ομοσπονδίας είναι ισχυρή και είχε τη δυνατότητα να επηρεάσει, ενώ το γεγονός ότι η Ιαπωνία (Τόκιο) θα είναι μία από τις υποψήφιες για τη διοργάνωση των Αγώνων του 2020 έπαιξε ρόλο ώστε να διατηρηθεί το άθλημα στο ολυμπιακό πρόγραμμα.

ΚΛΕΙΔΙ Ο ΡΟΓΚ. Οπως σε κάθε μεταολυμπιακή χρονιά έτσι και φέτος η κεντρική σύνοδος της ΔΟΕ (τον Σεπτέμβριο στο Μπουένος Αϊρες) θα έχει πολλές ειδήσεις και μεγάλο ενδιαφέρον. Ωστόσο, σε σχέση με άλλες συνόδους, σε αυτήν θα υπάρχει και έντονη συναισθηματική φόρτιση καθώς κλείνει η θητεία του Βέλγου Ζακ Ρογκ, ο οποίος το 2001 είχε διαδεχθεί στον προεδρικό θώκο τον αείμνηστο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ.

Είναι δεδομένο ότι ο νυν πρόεδρος της ΔΟΕ δεν θα ήθελε να συνδέσει το όνομά του με την αποβολή ενός από τα αρχαιότερα αγωνίσματα και, παρότι δεν ψηφίζει, πολλοί θεωρούν ότι μπορεί να επηρεάσει καταστάσεις.