Ξυπόλητες πιρουέτες

Τέλος στις λευκές φούστες από τούλι και τα λουλουδένια στεφάνια γύρω από μαλλιά πιασμένα σε σφιχτό σινιόν. Τέλος και στα ροζ κολάν και τις ποζισιόν στις μύτες των οδυνηρών πουέντ. Η Βίβιεν Γουέστγουντ δεν θα σταματήσει να πειραματίζεται και να προχωρά σε καινούργια μονοπάτια. Αυτήν τη φορά κάνει ασκήσεις μπαλέτου για να βρει την ισορροπία και την ευλυγισία μεταξύ της πανκ ιδιοσυγκρασίας της και της αγάπης της για τη ζωγραφική του 18ου αιώνα. Και από το μείγμα αυτό κερδισμένο βγαίνει το Εθνικό Μπαλέτο της Αγγλίας με τους χορευτές και τις μπαλαρίνες του να τραβούν τα βλέμματα επάνω τους και να δίνουν χάρη και δραματικό ύφος σε μερικά κομμάτια της ανοιξιάτικης συλλογής της αγγλίδας σχεδιάστριας.

Οι χορεύτριες του κλασικού μπαλέτου απελευθερώνονται έστω και για λίγο από τα σύμβολα της τέχνης τους και αγγίζουν με την εκφραστικότητα των σωμάτων τους τη σύγχρονη πραγματικότητα. Οσο σύγχρονο μπορεί να είναι ένα σχέδιο της Γουέστγουντ, που έχει δηλώσει την αθεράπευτη μανία της για την τεχνική των κορσέδων με την οποία ενισχύει τις θηλυκές γραμμές των συλλογών της.

Η ίδια όμως σχεδιάστρια υπήρξε εκείνη που προκάλεσε αίσθηση στα μέσα της δεκαετίας του ’90 όταν επινόησε το μίνι κρίνι. Δηλαδή τη μίνι φούστα με δάνεια από την κατασκευή κρινολίνου που η αποκαλυπτική κίνηση του συγκεκριμένου ρούχου γύρω από τα πόδια σκανδάλιζε τους θεατές.

Από αυτό λοιπόν το μείγμα η Βίβιεν Γουέστγουντ και η καλλιτεχνική διευθύντρια του αγγλικού σχήματος χορού και πρίμα μπαλαρίνα Ταμάρα Ρόχιο δημιούργησαν ένα θεαματικό και σύγχρονο προσκλητήριο για τους φίλους του μπαλέτου. Η Γουέστγουντ σχεδιάζει, η Ρόχιο διαλέγει. Τα σώματα των χορευτών της που θα κάνουν τα ρούχα εκφραστικά. Με ένταση και δραματικό ύφος για το πάθος του χορού.