Η «Μπιγιονσέ» από τις φαβέλες

Η χυμώδης μουλάτα γεννήθηκε το 1978 με το όνομα Γαβριέλα Αμαράλ ντος Σάντος στο Μπέλεμ, ένα λιμάνι στη βόρεια περιοχή της Βραζιλίας, στην πιο φτωχική συνοικία της περιοχής. Η μοίρα της προδιαγεγραμμένη. Ο μόνος τρόπος για να ξεφύγει από την ανωνυμία και τη δυστυχία της τενεκεδούπολης όπου μεγάλωνε ήταν να γίνει χορεύτρια της σάμπα, όπως ακριβώς είχαν κάνει και οι γονείς της. Ομως στα μαύρα μάτια της τα παθιασμένα, στα ηδονικά χείλη της και στα φανταχτερά λευκά φορέματά της πρόβαλλε η φιλοδοξία της να υπερβεί τα όρια και να ξεχωρίσει με το στυλ της μουσικής της, της τεκνο-μπρέγκα. Ενα είδος περιφρονημένο πριν από χρόνια, που οι καταβολές του φτάνουν στους ρυθμούς της μουσικής από την Αφρική και την Καραϊβική.

Ομως η Γκαμπί Αμαράντος ήταν η αποκάλυψη του 2012 στην ποπ σκηνή της Βραζιλίας, όταν εμφανίστηκε σε ένα γιγαντιαίο άρμα μιας σχολής σάμπα από τα βόρεια του Ρίο στην παρέλαση στο Σαμπαδοδρόμιο. Εκεί είχε το θάρρος να διασκευάσει τον ύμνο της μποσανόβα για τους Βραζιλιάνους, το τραγούδι του Αντόνιο Κάρλος Χομπίμ «Αχουας ντε μαρσού». Η Γκαμπί έκανε μείξεις με άλλους ήχους, επιτάχυνε τον ρυθμό, αντέστρεψε τα λόγια του και δημιούργησε ένα κομμάτι για χορευτικές πίστες.

Από τον πατέρα της και τους θείους της, «όλοι τους σκλάβοι, μαύροι και διευθυντές των σχολών σάμπα της περιοχής τους», όπως λέει η ίδια, κράτησε τον χορό, τον ρυθμό της κίνησής τους και ορισμένα τραγούδια τους. Από τη μητέρα της έχει πορτογαλικές ρίζες, αίμα ινδιάνικο αλλά και καταβολές από τους μιγάδες.

Αυτό το εκρηκτικό μείγμα και οι μουσικές που κουβαλά αποκαλύφθηκε μια μέρα στην εκκλησία, όταν η Γκαμπί πήρε το μικρόφωνο. Τότε, ο ιερέας αναγκάστηκε να ηρεμήσει το ποίμνιό του, που ξεσηκώθηκε αμέσως από το τραγούδι της.

Στη συνέχεια η Γκαμπί δοκίμασε τη φωνή της τραγουδώντας σε συνοικιακά μπαρ, γυρίζοντας παντού μέσα στην αχανή πόλη του Ρίο, διαλέγοντας βραζιλιάνικα δημοφιλή τραγούδια που ερμήνευε με τη συνοδεία κιθάρας. Ενα βράδυ έδωσε μία δική της ερμηνεία σε ένα τραγούδι σε ρυθμό μπρέγκα και ενθουσίασε το πλήθος. Από τότε η Γκαμπί άλλαξε τη γνώμη του κόσμου για το συγκεκριμένο είδος μουσικής.

Ακολούθησε ένας γύρος ηχογραφήσεων σε CD αλλά συγχρόνως και η παραδοχή ότι οι πειρατές του δρόμου που πουλάνε κοπιαρισμένα CD της δεν τη βοηθάνε να αποκτήσει χρήματα. Κι έτσι η Γκαμπί Αμαράντος άρχισε τις ζωντανές εμφανίσεις και τις συναυλίες. Τότε συνάντησε τον παραγωγό και καλλιτεχνικό διευθυντή Κάρλος Εντουάρντο Μιράντα που τη βοήθησε να αποκτήσει τους δικούς της επαγγελματίες μουσικούς και να δουλέψει μαζί τους την επανερμηνεία των ήχων της Μπελέμ, έτσι ώστε να φτιάξει τον δικό της μουσικό στυλ.

Επειτα, στο Σάο Πάολο, δύο μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια της ανέθεσαν τα τραγούδια και τη μουσική των τίτλων για δύο υπερπαραγωγές τηλεοπτικών σίριαλ. Η επόμενη φάση την έφερε στον επίσημο δρόμο των πνευματικών δικαιωμάτων. Η Γκαμπί Αμαράντος, βασίλισσα της τεκνο-μπρέγκα, κυκλοφόρησε το «Treme», το πρώτο της CD που χρηματοδοτήθηκε από τις κρατικές επιχορηγήσεις πολιτισμού της Βραζιλίας. «Αυτό που θέλω είναι ο κόσμος να ακούει τη μουσική μου και να έρχεται στα σόου μου. Ο τρόπος που θα φτάσει σε αυτήν, κατεβάζοντας δωρεάν ή ακούγοντας από κόπιες, δεν με απασχολεί».