Οι σταθμοί μιας μεγάλης πορείας
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Στις 21 Φεβρουαρίου 1981, στο αποκορύφωμα της προεκλογικής περιόδου που θα φέρει στην εξουσία τον Φρανσουά Μιτεράν, η «Libé» αναστέλλει την έκδοσή της. Ο Σερζ Ζιλί αναζητά μια επαγγελματική συντακτική ομάδα χωρίς αριστερίστικα προαπαιτούμενα και πολιτικές στρατεύσεις. Ακολουθούν απολύσεις.
13 Μαΐου 1981, τρεις ημέρες μετά την εκλογή του Μιτεράν επανεκδίδεται ως «Libération 2» με σήμα τον κόκκινο ρόμβο, ο οποίος υπάρχει μέχρι σήμερα.
16 Φεβρουαρίου 1982. Εμφανίζονται οι πρώτες διαφημιστικές καταχωρίσεις.
1988. Ο Σερζ Ζιλί κερδίζει το στοίχημα. Η εφημερίδα ξεπερνάει τα 200.000 φύλλα κυκλοφορίας και επιβάλλει το ιδιαίτερο στυλ της με τους ευφάνταστους τίτλους της και τα πρωτοσέλιδα που θυμίζουν αφίσα. Κρατάει την αριστερή πολιτική της άποψη αλλά παίρνει αποστάσεις από το Σοσιαλιστικό Κόμμα Γαλλίας που βρίσκεται στην εξουσία.
Δεκαετία 1990. Απαντά στην ιντερνετική εποχή και στην οικονομική κρίση με νέα φόρμουλα που ονομάζεται «Libération 3». Η προσπάθεια δεν αποδίδει. Ακολουθούν απολύσεις και περικοπές μισθών.
2005. Ο Εντουάρντ Ροτσίλντ γίνεται κύριος μέτοχος και έναν χρόνο αργότερα ο Σερζ Ζιλί αποχωρεί από το τιμόνι της εφημερίδας
Google news
