Η αναχώρηση ενός αιώνα

Τον αποκαλούν Αστικό Καθεδρικό Ναό του 1900 και αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς στον κόσμο. Ενα δείπνο με θαλασσινά κάτω από τις αψίδες του διάσημου Oyster Bar που φιλοξενεί στους χώρους του θεωρείται ο ιδανικότερος τρόπος για να ξεκινήσει κάποιος την περιήγησή του στο εξίσου περίφημο Μανχάταν.

Ο «Grand Central», όπως αποκαλείται ο σιδηροδρομικός σταθμός που δεσπόζει επιβλητικός στο κέντρο της Νέας Υόρκης, συμπλήρωσε χθες 100 χρόνια από την ημέρα που άνοιξε τις πύλες του στο επιβατικό κοινό. Με αφορμή αυτή την επέτειο, μάλιστα, τα καταστήματα του σταθμού έριξαν τις τιμές των προϊόντων στα επίπεδα της 1ης Φεβρουαρίου 1913!

Το μεγαλοπρεπές Beaux Arts αρχιτεκτονικής οικοδόμημα αποτελεί το απόλυτο σύμβολο της χρυσής εποχής του αμερικανικού βιομηχανικού καπιταλισμού. Κτίστηκε με χρήματα που πρόσφερε η οικογένεια Βάντερμπιλτ ενώ το πρώτο τρένο αναχώρησε από τις αποβάθρες του σαν σήμερα πριν από 100 χρόνια, στις 2 Φεβρουαρίου 1913, με προορισμό τη Βοστόνη.

Πολυτέλεια. Εκείνη την περίοδο οι ταξιδιώτες της διακεκριμένης θέσης έφταναν ως τις εισόδους των υπερπολυτελών βαγονιών τους περπατώντας πάνω σε κόκκινα χαλιά, καθώς μεταξύ των εκλεκτών επιβατών της εποχής συγκαταλέγονταν και αρκετοί από τους προέδρους των ΗΠΑ.

 Μάλιστα, μία από τις σήραγγες του σταθμού έφτανε ως το διάσημο ξενοδοχείο Waldorf- Astoria για τη διευκόλυνση των μετακινήσεων του Φραγκλίνου Ρούζβελτ όταν διέμενε εκεί. Σε επίπεδο ασφαλείας, ο «Grand Central» παραμένει ένα από τα πιο ασφαλή σημεία του Μεγάλου Μήλου καθώς στα κατώτερα επίπεδα του υπάρχει ένα μπούνκερ – κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου – ικανό να αντέξει ακόμα και μία πυρηνική έκρηξη. Το 1937 το τηλεοπτικό δίκτυο CBS εγκατέστησε στους χώρους του σταθμού ένα από τα στούντιό του ενώ η έλξη που άσκησε και συνεχίζει να ασκεί στους κινηματογραφιστές υπήρξε απαράμιλλη, καθώς οι χώροι του αποτέλεσαν εξαιρετικό σκηνικό για δεκάδες κινηματογραφικές επιτυχίες του 20ού αιώνα. Ο γιγαντιαίος θόλος του κεντρικού κτιρίου του σταθμού απεικονίζει τον έναστρο ουρανό. Το 1947 οι επιβάτες που είχαν περάσει από τον σταθμό ανέρχονταν σε 65 εκατομμύρια. Πέρυσι ξεπέρασαν τα 82 εκατομμύρια. Κάθε χρόνο τα απολεσθέντα αντικείμενα που συλλέγουν οι υπάλληλοι του σταθμού υπολογίζονται σε αρκετές χιλιάδες, περισσότερες από είκοσι.     

Κάποια στιγμή κατά τη δεκαετία του 1970 υπήρχε σχέδιο για την κατεδάφιση του σταθμού και την ανέγερση στη θέση του ενός συγκροτήματος γραφείων.

Ομως, χάρη σε μία εκστρατεία στην οποία πρωτοστάτησε η Τζάκι Κένεντι – Ωνάση, ο σταθμός, το 1978 και έπειτα από απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, ανακηρύχτηκε μνημείο.