«Ζινώντας αποβίδονο σαβίνι…»

Αγαπητή κυρία Φοίβη.

«Τ. Κουράκης: Να φορολογηθούν οι Χριστιανοί για τη μισθοδοσία των ιερέων». Ακούγοντας αυτή τη «βαρυσήμαντη δήλωση» περί συζήτησης που έχει ανοίξει και που, υποτίθεται, διαχωρίζει το Κράτος από την Εκκλησία, αναρωτήθηκα: Γιατί ο ίδιος πολυπράγμων κύριος, που είχε πρωτοστατήσει στη διαμαρτυρία σε βάρος του Προέδρου της Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη, δεν ζητάει να φορολογηθεί η Ιερά Σύνοδος και η εκκλησιαστική περιουσία για να πληρώνονται οι ιερείς; Είναι ανέφικτο; Ή μήπως δεν βολεύει το κόμμα του, που τα έχει κάνει πλακάκια;

Και έπειτα ηρέμησα και σκέφτηκα το ελληνικότατο: Αρατα Κούρακα.

Με εκτίμηση, Αλέξανδρος Καλαποθάκης

Θα μπορούσατε σε αυτή την περίπτωση, αγαπητέ Αλέξανδρε, να σκεφθείτε και το υπέροχο ποίημα του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη που λέει τα σοβαρά πολιτικά επιχειρήματα με τ’ όνομά τους, όπως και ο εν λόγω κύριος: «Ζινώντας αποβίδονο σαβίνι κι / απονιβώντας ερομιδαλιό, / κουμάνισα το βίρο τού λαβίνι / με σάβαλο γιδένι τού θαλιό». Αντε κι έχουν σειρά οι αγρότες να κάνουν σύχριστη (πόσο ταιριαστή λέξη!) τη χώρα, με την υποστήριξή τους…