e-mail

Οι κότες, τα άτια και μπόλικο καλαμπόκι

Αγαπητή Φοίβη,

Ακούγοντας τον κ. Τσίπρα να δηλώνει με έμφαση ότι «το ευρώ, είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι το νόμισμά μας» και παρακολουθώντας τη σωρεία των απόψεων που κατά καιρούς διατυπώνονται από τις συριζαίες συνιστώσες, θυμήθηκα εκείνο το παλιό ανέκδοτο με τον τρελό που δεν έβγαινε έξω γιατί νόμιζε ότι ήταν… καλαμπόκι, οπότε τον έκλεισαν στο ψυχιατρείο για να πεισθεί ότι είναι άνθρωπος και όχι καλαμπόκι. Οταν τέλειωσε η θεραπεία τον κάλεσαν οι γιατροί για να του δώσουν εξιτήριο, βέβαιοι ότι πλέον έχει πεισθεί, εκείνος όμως αρνήθηκε λέγοντας: «Καλά, εγώ το ξέρω ότι δεν είμαι καλαμπόκι, οι… κότες το ξέρουν;».

Ρωτώ κι εγώ λοιπόν – εύλογα, πιστεύω: Ο κ. Τσίπρας εμπέδωσε, επιτέλους, ότι το ευρώ είναι το νόμισμά μας. Οι συνιστώσες το ξέρουν;

Επίσης θα ήθελα να αναφερθώ στην απαίτηση της νέας ηγερίας του ΣΥΡΙΖΑ, της κυρίας Ζωής Κωνσταντοπούλου, να μπουν κάμερες στις συνεδριάσεις της Προανακριτικής Επιτροπής ώστε να καταγράφονται οι αντιδράσεις των εξεταζομένων. Πολύ εύστοχα ο κ. Παπαχρήστος έκανε λόγο στη στήλη του για… ορό της αλήθειας, εγώ όμως σκέπτομαι να το επεκτείνω. Προκειμένου να διαλευκανθεί η «μεγαλειώδης», όπως τη χαρακτήρισε σε… άψογα ελληνικά ο κ. Τσίπρας, υπόθεση, εκτός από τη βίαιη προσαγωγή εκείνης της αντιπαθητικής ξερακιανής του ΔΝΤ, της Κριστίν Λαγκάρντ, θα μπορούσε π.χ. να αναρτηθεί ένα πορτρέτο του «πατερούλη» Στάλιν ή του Ροβεσπιέρου, να τους κάνουν καμιά φάλαγγα ή να γίνουν και τίποτε εικονικές εκτελέσεις – βρε αδελφέ, στα «προσωπικά δεδομένα» των μαρτύρων και στο «τεκμήριο της αθωότητας» θα κολλήσουμε;

Και για να σοβαρευτούμε. Αυτή είναι η νέα προοδευτική Αριστερά, η κληρονόμος των ιδεών και του ήθους ενός Ηλιού, ενός Μπριλλάκη, μιας Ελένης Σκούρα και τόσων άλλων πραγματικών αγωνιστών και υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;

Επιτέλους, ας τη μαζέψει κάποιος πριν αρχίσουμε να ντρεπόμαστε να λέμε ότι είμαστε Αριστεροί.

Βαρβάρα Ταβλαρίδου Μπακάλη

Λίγο ανατριχιαστική ήταν η παράθεση των «μεγάλων» ονομάτων της ελληνικής Αριστεράς, αγαπητή Βαρβάρα. Σαν να μην υπήρχαν άλλοι σημαντικότεροι. Μήπως να το βλέπαμε αλλιώς; Οτι οι εν λόγω ανήκουν σε μια Αριστερά που θεωρεί μειράκια όσους δεν τους βολεύουν στα σχέδια εξουσίας της. Της Αριστεράς που φόρτωσε αδίκως όλα της τα κρίματα στον Ζαχαριάδη, της Αριστεράς που έκανε ήρωα τον Βελουχιώτη για οτιδήποτε άλλο εκτός από την ουσία των ιδεών του, κολλημένη σε μια εμφυλιακή χολιγουντιανή Ντίσνεϊλαντ με πολλά μούσια, της Αριστεράς που εξόρισε τον Μάνο Χατζιδάκι για να μην τη «ρυπάνουν» οι προσωπικές του προτιμήσεις (με πρωτοστάτη της αποπομπής, λένε τα αρχεία, τον Ρίτσο!), της Αριστεράς που ό,τι καλό διαθέτουν το εξοβελίζει, το μεταρεβιζιονίζει, το εξοστρακίζει, το φιμώνει. Και τώρα που για πρώτη φορά ιστορικά είναι σε πορεία προς την εξουσία, φαντασιώνεται πως καβαλικεύει λευκό άτι – της αλαζονείας. Παρέα με συμφεροντούχους, άστεγους πλέον συνδικαλιστάρες που το μάτι τους γυαλίζει βλέποντας ευρώ και καβαλικεύουν σε θλιβερά πόνι – της ποταπότητας. Μην τους κακίζετε, λοιπόν. Ετσι γεννιούνται όσοι έχουν στρεβλές απόψεις εξουσίας μικροσυμφερόντων. Και αυτό μόνον αριστερά δεν βλέπει…

Αυτό θα φάει τον Ελληνα: ο Ελληνας…

Αγαπητή Φοίβη

Σχετικά με το σίριαλ «έγινε ο συνωστισμός της Σμύρνης»:

Λόγω εργασίας έχω επισκεφθεί την Τουρκία πενήντα φορές τα τελευταία τριάντα χρόνια, τη δε Σμύρνη τουλάχιστον 10. Στη διάρκεια των ετών έκανα και πολλούς φίλους Τούρκους. Τα βράδια που τρώγαμε άκουσα από εκείνους πολλές ιστορίες για την καταστροφή της Σμύρνης από τους Τούρκους. Κάποιοι Ελληνες «διανοητές» κάπου κάνουν λάθος.

Σχετικά με την έννοια του έθνους έχω να παρατηρήσω ότι «είναι σύνολο ατόμων ή σύνολο ομάδων ατόμων που πιστεύουν ότι ανήκουν σε κάποια εθνότητα».

Εάν κάποιος πιστεύει ότι είναι Ελληνας τότε είναι. Η έννοια της εθνότητας είναι νοητική, δεν έχει καμία σχέση με τα χρωμοσώματα, την εμφάνιση, το χρώμα. Η άποψη των χρωμοσωμάτων, εκτός από φασιστική, δείχνει και το επίπεδο ευφυΐας όσων την εκφράζουν.

Η έννοια του έθνους όσον αφορά τη σύνθεση των ομάδων είναι ρευστή. Δείτε το αμερικανικό έθνος, αυτό μεταβάλλεται ραγδαία και περιλαμβάνει προοδευτικά σημαντικούς λατινογενείς πληθυσμούς. Ολοι αυτοί πιστεύουν ότι συναποτελούν το αμερικανικό έθνος. Κανείς τους δεν «αισθάνεται» Μεξικάνος η Χιλιανός. Δεν νομίζουν ότι οι αγγλοσαξονικής προέλευσης είναι «περισσότερο» Αμερικανοί.

Οσον αφορά απόψεις που αμφισβητούν τη συνέχεια του ελληνικού έθνους έχω να παρατηρήσω ότι πάντοτε υπήρχαν διάσπαρτες ομάδες ή πληθυσμοί που «πίστευαν» ότι ήταν Ελληνες. Και διαχρονικά μιλούσαν και έγραφαν ελληνικά.

Θα υπήρξαν πληθυσμοί που στο απώτερο παρελθόν πιθανόν δεν πίστευαν ότι είναι Ελληνες, αλλά σε κάποια φάση με τη δημιουργία του ελληνικού κράτους πίστεψαν ότι είναι. Εδώ κάποιοι «σοφιστές» κάνουν ιστορικές αναδρομές για να αποδείξουν την έλλειψη συνεχείας ή «την ανυπαρξία του ελληνικού έθνους». Αυτοί δεν έχουν καταλάβει την έννοια της ρευστότητας του έθνους, η οποία είναι διαχρονική και παγκόσμια.

Πέτρος Βεργούλας

Τι να πει κανείς, αγαπητέ Πέτρο. Ελληνική διανόηση! Οι σοβαροί είναι τόσο χαμένοι στην έρευνα και στην αλήθεια, που δεν μπορούν να την πουλήσουν, και τα χάρχαλα επιπλέουν σε μια θάλασσα άγνοιας, υπεροψίας, υπερβολής, χάρη σε άκριτες κομματικές βούλες.