Ενα γεράκι πάνω από την κάλπη

Διότι, για πολλούς αναλυτές, το μοναδικό ερώτημα που μένει να απαντηθεί στις κάλπες καθώς και στις επίπονες διαπραγματεύσεις που έπονται είναι αν το Ισραήλ θα αποκτήσει ακόμα μία σκληροπυρηνική κυβέρνηση ή μια ακόμα πιο σκληροπυρηνική κυβέρνηση.

Με την ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή σε τέλμα εδώ και δύο χρόνια και το ισραηλινό δημοσιονομικό έλλειμμα να έχει φτάσει, όπως αποκαλύφθηκε, το 4,2%, ποσοστό υπερδιπλάσιο των κυβερνητικών προβλέψεων, το Ισραήλ έχει κάνει σαφή στροφή προς τα δεξιά. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δίνουν στον συνασπισμό του Λικούντ, του κόμματος του Νετανιάχου, και του Ισραέλ Μπεϊτένου, του ακροδεξιού και εθνικιστικού κόμματος του πρώην υπουργού Εξωτερικών Αβιγκντορ Λίμπερμαν, κάπου 34 έδρες σε σύνολο 120, έναντι 42 στην απερχόμενη Κνεσέτ. Στη δεύτερη θέση, με 18 έδρες, έρχονται οι Εργατικοί της Σέλι Γιασίμοβιτς. Η κεντροαριστερή αντιπολίτευση όμως δεν κατόρθωσε να συγκροτήσει ενιαίο μέτωπο, που θα μπορούσε ενδεχομένως ακόμα και να αρπάξει την πρωτιά.

Η ΕΚΠΛΗΞΗ. Η μεγάλη έκπληξη της προεκλογικής εκστρατείας, αυτός που «κλέβει» τόσο καιρό ψήφους από το Λικούντ, έρχεται τρίτος και ακούει στο όνομα Ναφτάλι Μπένετ.

Ενας 40χρονος εκατομμυριούχος, ιδρυτής και πρώην κάτοχος εταιρείας λογισμικού, πρώην επικεφαλής επίσης του Γέσα, του Συμβουλίου των Εβραίων εποίκων, που είναι απροκάλυπτα εχθρικός στην ίδρυση παλαιστινιακού κράτους και πρεσβεύει την προσάρτηση του 62% της Δυτικής Οχθης. Το κόμμα του, η Εβραϊκή Εστία, εμφανίζεται να εξασφαλίζει 14 έδρες έναντι τριών στην απερχόμενη Κνεσέτ. Και ο Μπένετ, παρά τη δριμεία κριτική που έχει ασκήσει στον Νετανιάχου, δεν κρύβει την επιθυμία του να συμμετάσχει σε έναν κυβερνητικό συνασπισμό υπό αυτόν – έφτασε μάλιστα σε σημείο να γεμίσει τη χώρα με προεκλογικές αφίσες που περιλαμβάνουν φωτογραφίες και των δύο.

«Δεν έχω καμία αμφιβολία πως πολλοί άνθρωποι θα αποφασίσουν την τελευταία στιγμή να έρθουν σπίτι στο Λικούντ – Ισραέλ Μπεϊτένου», δήλωσε χθες ο απερχόμενος ισραηλινός Πρωθυπουργός, γνωρίζοντας πως 15% των ψηφοφόρων παρέμεναν αναποφάσιστοι. «Εχω καλό προαίσθημα και απευθύνω έκκληση σε όλους: αποφασίστε για ποιον θα ψηφίσετε. Για ένα διχασμένο και αδύναμο Ισραήλ ή για ένα ενωμένο και ισχυρό Ισραήλ και ένα μεγάλο κυβερνών κόμμα;».

Ο Νετανιάχου δεν δίστασε να επιδοθεί, μαζί με τον Μπένετ, σε μια πλειοδοσία αυστηρότητας σε θέματα ασφάλειας. Αν παραμείνει στην εξουσία, διακήρυξε, δεν θα προχωρήσει σε καμία εκκένωση εβραϊκού οικισμού στη Δυτική Οχθη την επόμενη τετραετία. Για τον επονομαζόμενο και γεράκι του Ισραήλ, «το πρόβλημα στη Μέση Ανατολή είναι η απόπειρα του Ιράν να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα, τα χημικά όπλα στη Συρία και ο ισλαμικός εξτρεμισμός που εξαπλώνεται στην Αφρική, απειλώντας να συμπαρασύρει ολόκληρη την περιοχή». Το παλαιστινιακό ζήτημα είναι, απλώς, αμελητέο.

Το καλύτερο σενάριο παραμένει μια κυβέρνηση συνασπισμού υπό τον Νετανιάχου με τη συμμετοχή των κεντροαριστερών κομμάτων – παρότι οι Εργατικοί προεκλογικά το απέκλεισαν. Το πιο πιθανό σενάριο, μια κυβέρνηση συνασπισμού των Λικούντ – Ισραέλ Μπεϊτένου με υπερορθόδοξα κόμματα όπως το Σας και την ακροδεξιά Εβραϊκή Εστία, θα φέρει στο Ισραήλ την πιο σκληροπυρηνική κυβέρνηση στην ιστορία του.