Μάριο Μόντι: «Χάρη στις θυσίες των Ιταλών δεν γίναμε Ελλάδα»

Απαντώντας για τη σκληρή λιτότητα που έχει πλήξει πολλές ιταλικές οικογένειες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ο Προφεσόρε – επικεφαλής πλέον του κεντρώου τρίτου πόλου – έκανε παραλληλισμό με την Ελλάδα της κρίσης και των μνημονίων.

«Χάρη στην θυσία των Ιταλών υπάρχουν ορισμένα θετικά αποτελέσματα σε ότι αφορά τα επιτόκια, τις εξαγωγές, τα ομόλογα του Δημοσίου. Και πρέπει πάντα να αναρωτιόμαστε τι θα είχε συμβεί εάν οι αποφάσεις αυτές δεν είχαν ληφθεί και είχαμε βρεθεί στην θέση των Ελλήνων» τόνισε.

Και αναφέρθηκε στην ανάγκη περαιτέρω δομικών μεταρρυθμίσεων, σημειώνοντας πως για το λόγο αυτό θα εξακολουθήσει να τονίζει πως «δεν μπορούμε να αφήσουμε την Ιταλία στα χέρια των ανίκανων, που την οδήγησαν στο Νοέμβριο του 2011» -όταν παρέδωσε τα ηνία ο Μπερλουσκόνι και ανέλαβε η κυβέρνηση τεχνοκρατών.

«Η παλαιά πολιτική δεν πρέπει να επιστρέψει. Η κυβέρνηση τεχνοκρατών δεν θα είχε κληθεί εάν η διακυβέρνηση του τόπου βρισκόταν στα χέρια πολιτικών ικανών και αξιόπιστων» υπογράμμισε ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Ιταλίας που ηγείται της λίστας Επιλογή Πολιτών με τον Μόντι για την Ιταλία έχοντας συνάψει συμμαχία με τους Πιερφερντινάντο Καζίνι και Τζανφράνκο Φίνι.

Στην συνέντευξή του ο Μόντι επεσήμανε, επίσης, πως είναι εφικτές κάποιες τροποποιήσεις στη μεταρρύθμιση Φορνέρο, που φέρει το όνομα της υπουργού Εργασίας στο σχήμα τεχνοκρατών.

«Τώρα, που ξεπεράστηκε η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, μπορεί να γίνει αναφορά σε μια βαθμιαία μείωση των φόρων, χωρίς υπερβολές και υποσχέσεις, που δεν θα μπορέσουν, στην συνέχεια, να τηρηθούν» σχολίασε.

Για την υποστήριξη που έλαβε από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ), την πολιτική «οικογένεια» του μπερλουσκονικού Λαού της Ελευθερίας (Pdl) στο Ευρωκοινοβούλιο, ο Μόντι έκανε λόγο για «μία πολύ σημαντική επιλογή» δεδομένου ότι ο ίδιος δεν ανήκει σε κανένα κόμμα, ενώ ο Λαός της Ελευθερίας είναι από τις μεγάλες δυνάμεις του ΕΛΚ.

Και αποκάλυψε ακόμη πως στην απόφασή του να «ανέλθει» στην πολιτική μέτρησε, χωρίς να παίζει όμως καθοριστική σημασία, το γεγονός ότι ενθαρρύνθηκε από διεθνείς προσωπικότητες όπως οι πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών και της Γαλλίας.