Μόντι εναντίον Μέρκελ, με συνεργό τον Ολάντ

Κατά την έναρξη της συνόδου της 28ης-29ης Ιουνίου του 2012 στις Βρυξέλλες, οι «Λατίνοι» δεν έχουν εξασφαλίσει τίποτα ή ελάχιστα. Η Ανγκελα Μέρκελ επιμένει στην «ηθική» γραμμή της. Αν η Ιταλία διατηρεί υπερβολικά υψηλά επιτόκια, είναι γιατί ο Μάριο Μόντι απέτυχε να μεταρρυθμίσει την αγορά εργασίας. Η Μέρκελ το λέει εμπιστευτικά στον Φρανσουά Ολάντ, που μένει άναυδος.

Φτάνοντας στις Βρυξέλλες, ο ιταλός Πρωθυπουργός είχε προειδοποιήσει τον Ολάντ: «Θα δημιουργήσω επεισόδιο αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά μου όσον αφορά τα επιτόκια». Ο Μόντι θέλει σαφή δέσμευση των Ευρωπαίων και της ΕΚΤ για τη μείωση των βραχυπρόθεσμων επιτοκίων της Ιταλίας. Η τακτική του είναι έξυπνη: παίρνει όμηρο όχι την Ιταλία – πώς θα μπορούσε άλλωστε; – αλλά τον Ολάντ και το πολύτιμο «σύμφωνο ανάπτυξής» του. Ο γάλλος Πρόεδρος στραβομουτσουνιάζει: δεν θέλει να χάσει αυτό το σύμφωνο, που είναι αρκετά κούφιο κατά βάση, απαραίτητο όμως για να επιστρέψει νικητής στη Γαλλία. Δεν θέλει επίσης να στραφεί κατά της Καγκελαρίου. Οι Γάλλοι διευκρινίζουν πως δεν θα συμμετέχουν στην επίθεση: «Θα βοηθήσουμε όμως να τα βρούμε μετά», λένε στον Μάριο Μόντι. Ο ιταλός Πρωθυπουργός βάζει στο κόλπο τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. «Ο Μόντι μου είπε “ο Ολάντ δεν θα πει τίποτα”», θυμάται ο λουξεμβούργιος Πρωθυπουργός. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εκτυλίσσεται όπως είχαν προβλέψει οι συνωμότες. Ο Γιούνκερ διηγείται τη σκηνή: «Καθώς τελειώναμε με το δημοσιονομικό σύμφωνο, ο Μόντι δηλώνει: “Δεν πήραμε τίποτα, δεν δέχομαι το αναπτυξιακό σύμφωνο”. Ο Ραχόι τον σιγοντάρει. Η Μέρκελ νιώθει προδομένη. Ο Ολάντ κι εγώ, που είμαστε ενήμεροι, αφήνουμε τη συνέχεια να δείξει». Αρχίζουν διαπραγματεύσεις. Στις 4.30, πριν το χάραμα, ο Μάριο Μόντι εμφανίζεται θριαμβευτής ενώπιον του Τύπου.