Η κυβέρνηση ένα βήμα πιο κοντά στην επιβολή «φόρου Google»
Δικαιωμένος αισθάνεται ο ιδιοκτήτης της Free Ξαβιέ Νιέλ καθώς η γαλλική κυβέρνηση βλέπει «πιο ζεστά» το αίτημα φορολόγησης της Google
H διαμάχη με επίκεντρο τη δημοφιλή μηχανή αναζήτησης Google καλά κρατεί στη Γαλλία. Η «πυροσβεστική» παρέμβαση της γαλλίδας υπουργού Ψηφιακής Τεχνολογίας έδωσε προσωρινά τέλος στην «απεργία διαφημίσεων» που είχε ξεκινήσει η πάροχος Διαδικτύου Free. Ομως το ζήτημα παραμένει ανοιχτό, καθώς όλοι πλέον αντιλαμβάνονται (πλην της Google, βεβαίως) ότι οι μηχανές αναζήτησης πληροφοριών θα πρέπει με κάποιον τρόπο να «μοιράζονται» τα τεράστια κέρδη που αποκομίζουν από την προβολή περιεχομένου. Ενα είδος «φόρου Google» έχει ήδη υιοθετηθεί στη Γερμανία και τώρα το Παρίσι ετοιμάζεται να αντιγράψει το γερμανικό μοντέλο, ικανοποιώντας τα αιτήματα τόσο των εκδοτών όσο και των παρόχων ευρυζωνικών δικτύων (Ιντερνετ).
H Free, ένα από τα μεγαλύτερα δίκτυα τηλεπικοινωνιών και Διαδικτύου στη Γαλλία με περισσότερους από 5 εκατ. συνδρομητές, είχε διακόψει από την περασμένη Πέμπτη την προβολή διαφημίσεων μέσω του δικτύου της προκαλώντας πανικό στους διαφημιστές αλλά και στις διαφημιζόμενες επιχειρήσεις.
Στην πραγματικότητα επρόκειτο για ένα μέσο πίεσης του ιδιοκτήτη της εταιρείας Ξαβιέ Νιέλ προκειμένου να προωθήσει το αίτημά του στην κυβέρνηση. Η αρμόδια υπουργός Φλερ Πελερέν συγκάλεσε σύσκεψη στις αρχές της εβδομάδας με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, δίνοντας προσωρινά τέλος στην ιδιότυπη «απεργία» της Free. Tο θέμα θα συζητηθεί εκτενώς από τους συναρμόδιους υπουργούς και τους εκπροσώπους των εταιρειών διαδικτυακών υπηρεσιών σε συνάντηση που προγραμματίζεται για τις 15 Ιανουαρίου.
«Θα πρέπει να αναρωτηθούμε σοβαρά πώς οι εταιρείες που ασχολούνται με το Διαδίκτυο μπορούν να βάλουν χρήματα στους παρόχους συνδέσεων ευρυζωνικών δικτύων» δήλωσε η γαλλίδα αξιωματούχος σε συνέντευξη Τύπου, μετά τη συνάντησή της με τους εκπροσώπους εταιρειών και φορέων. Αυτό ακριβώς είναι και το διακύβευμα για τις εταιρείες όπως η Free. Οι πάροχοι δικτύων διεκδικούν μερίδιο από τα υπερκέρδη των εταιρειών αναζήτησης πληροφοριών (όπως η Google), οι οποίες πωλούν στους διαφημιστές περιεχόμενο (κείμενα ή φωτογραφίες) με μηδενικό κόστος. Οσο αυξάνεται όμως ο όγκος των πληροφοριών τόσο φορτώνονται τα δίκτυα. Αυτό αναγκάζει τους παρόχους να επενδύουν μεγάλα ποσά για τον εκσυγχρονισμό των δικτύων τους. Την ίδια στιγμή, όσο περισσότερες πληροφορίες διακινούνται στον κυβερνοχώρο τόσο περισσότερες διαφημίσεις δέχονται οι μηχανές αναζήτησης, οι οποίες βλέπουν τα έσοδά τους να αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. \Δεν είναι όμως μόνο οι πάροχοι που τα έχουν βάλει με την Google. Οι γάλλοι εκδότες διαμαρτύρονται τα τελευταία χρόνια για την κάθετη πτώση των κυκλοφοριών και των διαφημιστικών εσόδων ζητώντας από την κυβέρνηση του Φρανσουά Ολάντ (και παλαιότερα του Νικολά Σαρκοζί) να παρέμβει διορθωτικά, επιβάλλοντας φόρο «που θα αποκαθιστά την απαράδεκτη ανισορροπία της αγοράς».
Η πρόεδρος του Συνδέσμου Εκδοτών Ναταλί Κολίν έχει ζητήσει τη θέσπιση «πνευματικών δικαιωμάτων» στο Διαδίκτυο που θα επιβαρύνουν τις μηχανές αναζήτησης, «όπως συμβαίνει και με τα ραδιόφωνα κάθε φορά που παίζουν ένα τραγούδι». Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία του Συνδέσμου Εκδοτών που δείχνουν ότι το σύνολο του γαλλικού Τύπου συγκεντρώνει διαφημιστικά έσοδα 150 εκατ. ευρώ ετησίως, ενώ το αντίστοιχο ποσό για την Google στη Γαλλία ανέρχεται στο 1,1 δισ. ευρώ.