Αποζημίωση στην οικογένεια του κυβερνήτη του Σινούκ που συνετρίβη στη Σιθωνία

Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε τον ισχυρισμό του Δημοσίου ότι η πτήση δεν αποσκοπούσε στην εξασφάλιση της Εθνικής Άμυνας, και κατά συνέπεια δεν έπρεπε να καταβληθεί αποζημίωση.

Το μοιραίο Σινούκ απογειώθηκε από την Αθήνα και με προορισμό το Άγιο Όρος, όπου θα προσκυνούσε ο πατριάρχης Αλεξανδρείας και η συνοδεία του.

Σύμφωνα με το πόρισμα της επιτροπής εμπειρογνωμόνων τα αίτια της συντριβής δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστούν, είναι όμως σαφές ότι δεν υπάρχουν ευθύνες για το δυστύχημα.

Συγκεκριμένα αναφέρεται στο πόρισμα, ότι δεν προέκυψε ότι υφίσταται συγκεκριμένη παράνομη πράξη ή παράλειψη ή παράλειψη υλικής ενέργειας, σχετικά με την επιθεώρηση και συντήρηση του επίμαχου ελικοπτέρου, ούτε ότι τα μέλη τού πληρώματος και οι ενέργειές τους συντέλεσαν στην πτώση του.

Το μόνο που υπήρξε -συνεχίζει το πόρισμα- είναι ότι ο συγκυβερνήτης κατά την πρόσκρουση δεν φορούσε τις ζώνες ασφαλείας και δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις συμμετοχής του ως μέλος του πληρώματος της συγκεκριμένης πτήσης. Όμως, και τα δύο αυτά (παράλειψη και συμμετοχή) δεν διαπιστώθηκε ότι συνέβαλαν στην πρόκληση του ατυχήματος, προσθέτει το πόρισμα.

Σύμφωνα με το πόρισμα, αιτία της συντριβής ενδέχεται να ήταν απώλεια πίεσης στο Νο 2 υδραυλικό σύστημα ελέγχου πτήσεως, σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες.

Η σύζυγος τού κυβερνήτη (ταγματάρχης στο βαθμό) και ο 2,5 ετών, τότε, γιος του (εκπροσωπούμενος από τη μητέρα του) προσέφυγαν στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών και ζητούσαν με αναγνωριστική -όπως λέγεται- αγωγή να καταβάλλει το Ελληνικό Δημόσιο στον καθένα από ένα εκατομμύριο ευρώ για αποκατάσταση της ψυχικής οδύνης που υπέστησαν από τον αιφνίδιο θάνατο του Παναγιώτη Παπαναστασίου.

Το δικαστήριο έκρινε ότι υπάρχει ευθύνη του Δημοσίου, το οποίο καλείται τώρα να καταβάλει 180.000 ευρώ στη σύζυγο του κυβερνήτη και 400.000 στο γιο του, και μάλιστα με το νόμιμο τόκο από την ημέρα κατάθεσης της σχετικής αγωγής.

Οι δικαστές απέρριψαν τον ισχυρισμό του Δημοσίου ότι η πτήση δεν είχε κρατικό σκοπό. Και αυτό γιατί το ελληνικό κράτος προσδίδει ιδιαίτερη θρησκευτική και ιστορική σημασία στον Προκαθήμενο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.

Εξάλλου, συνεχίζουν οι δικαστές, δεν επρόκειτο για μια οποιαδήποτε μετακίνηση Πατριάρχη, αλλά για την μετάβαση αυτού στο Άγιο Όρος, κάτι που λόγω του θρησκευτικού του αξιώματος είχε προεχόντως προσκυνηματικό χαρακτήρα, συνυφασμένο με το αξίωμά του, ενώ παράλληλα δικαιολογούσε τη μετακίνησή του μαζί με την συνοδεία του.