Ο χρησμός της Μέρκελ και το στοίχημα Σαμαρά

Απο την αρχαιότητα μέχρι σήμερα ουδείς αντιμετωπίζει με συμπάθεια τον αγγελιαφόρο κακών. Η Ανγκελα Μέρκελ δεν έχει όμως τέτοιες αναστολές. Η γερμανίδα Καγκελάριος δεν είναι το συμπαθέστερο πολιτικό πρόσωπο στην Ευρώπη. Αυτό δεν φαίνεται να την απασχολεί – εν μέρει και γιατί είναι αρκούντως δημοφιλής στη χώρα της. Κάπως έτσι προειδοποίησε πρωτοχρονιάτικα ότι το 2013 θα είναι δυσκολότερο από το 2012. «Κράτα μικρό καλάθι…», που λένε.

Ο χρησμός της Μέρκελ συμπίπτει με την έναρξη εφαρμογής του Δημοσιονομικού Συμφώνου της ευρωζώνης. Το ενδιαφέρον είναι ότι, σύμφωνα με τους χρησμούς των αναλυτών και των οίκων αξιολόγησης, κάποιες χώρες της Ευρώπης θα δυσκολευτούν να πιάσουν τον στόχο τού να είναι το έλλειμμα κάτω από το 3% του ΑΕΠ. Τα μάτια όλων είναι στραμμένα στη Γαλλία και ο Φρανσουά Ολάντ το ξέρει. Μάλιστα η εκτίμηση είναι ότι θα φανεί σχετικά γρήγορα – ίσως και μέσα στο πρώτο τρίμηνο της νέας χρονιάς – ότι το Παρίσι ζορίζεται μέσα στον νέο δημοσιονομικό ζουρλομανδύα που έχουν επιβάλει οι γερμανοί στην ευρωζώνη.

Με τέτοιους σκοτεινούς οιωνούς ξεκινάει το 2013 στην Αθήνα. Η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη πέρασε τον σκόπελο της λίστας Λαγκάρντ και ξαναβρήκε την ενότητά της μεθοδεύοντας την ταχεία συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής για τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου.

Ωστόσο, ο πραγματικός αγών είναι πολυμέτωπος και δύσκολος. Πρέπει να περάσει το Φορολογικό. Πρέπει να πάνε γρήγορα τα λεφτά στις τράπεζες και να ξαναξεκινήσει σιγά σιγά η οικονομία. Πρέπει να γίνει κάτι με το Δημόσιο. Πρέπει να μη χαθεί το καλό momentum στη σχέση με τους δανειστές μας, που τους εκπροσωπεί η τρόικα. Και αυτό γιατί όλες οι εκταμιεύσεις του 2013 έχουν όρους και προαπαιτούμενα.

Το στοίχημα λοιπόν του Σαμαρά είναι να συνεχίσει να ισορροπεί ανάμεσα στις απαιτήσεις των έξω, στα προβλήματα που υπάρχουν μέσα και στις δυσκολίες των εταίρων του.

Το ερώτημα είναι πώς συσχετίζεται το δύσκολο 2013 της ευρωζώνης με το δύσκολο εξάμηνο που έχει μπροστά της η Αθήνα. Μήπως το ότι το ευρώ μπαίνει στα ζόρια αποδειχθεί θετικό για εμάς; Διότι έχουμε μια κυβέρνηση που εκφράζει ευρύ πολιτικό φάσμα και ακολουθεί συγκεκριμένο φύλλο πορείας – άρα, δεν είμαστε εμείς το πρόβλημα. Αν είναι να μιλήσουμε με περιφερειακούς όρους, είναι η Κύπρος το πρόβλημα. Εχει και αυτή, ειρήσθω εν παρόδω, εκλογές τον Φεβρουάριο – όπως και η Ιταλία.

Δεν αποκλείεται για μία φορά να γυρίσει το χαρτί και η συγκυρία να μας ευνοήσει. Μια Ευρώπη γεμάτη προβλήματα θα είναι λιγότερο διατεθειμένη να συνεχίσει να μαστιγώνει μια Ελλάδα που όλοι πια αναγνωρίζουν ότι έχει κάνει μεγάλες θυσίες.

 Και που διαθέτει, κακά τα ψέματα, ένα κυβερνητικό σχήμα τελευταίας ευκαιρίας. Το στοίχημα Σαμαρά είναι λοιπόν να δημιουργήσει συνθήκες ώστε ο χρησμός της Μέρκελ να λειτουργήσει υπέρ ημών σε λογική «ουδέν κακόν αμιγές καλού».