Οι μεγάλοι που μικραίνουν

Η εικόνα μετά τη λήξη του ματς Ξάνθης – Εθνικού Γαζώρου, ήταν απόλυτα εύγλωττη: οι παίκτες της Skoda «έγιναν ένα» και γιόρτασαν την πρόκριση λες και επρόκειτο για εξασφάλιση ευρωπαϊκού εισιτηρίου.

Συνέβη, για να είμαστε δίκαιοι, και αλλού. Αρκετές ομάδες της Superleague που πέρασαν στους 16, το έκαναν όχι ακριβώς εύκολα, αλλά διά πυρός και σιδήρου. Ακόμη και οι διπλές αναμετρήσεις που συνήθως είναι βούτυρο στο ψωμί των ισχυρών, ήταν παγίδες ολκής. Η ΑΕΚ έπαθε πανωλεθρία, αποκλείστηκε στο ΟΑΚΑ από την Καβάλα και δεν πέτυχε γκολ σε δύο ματς. Ο ΟΦΗ την πάτησε άγρια στη Ριζούπολη και απέτυχε να διαφυλάξει το υπέρ του σκορ από το πρώτο ραντεβού. Ο Πανιώνιος είδε τον Φωστήρα να ξαναζωντανεύει την ιστορία του. Ο Ατρόμητος διαπίστωσε πως χουνέρια με γκολ στο φινάλε δεν κάνει μόνον αυτός – συμβαίνει και από την ανάποδη. Και ο Αρης, ο τόσο αδύναμος εφέτος Αρης, πώς να φτάσει στην ανατροπή με την Καλλιθέα; Μιλάμε για ναυάγιο των ισχυρών. Ή των δήθεν ισχυρών. Πρόκειται, άραγε, για δυναμική που βγάζουν οι ομάδες της δεύτερης ταχύτητας; Εχουν βελτιωθεί τόσο ώστε να κοιτάζουν στα ίσα τις ΠΑΕ της μεγάλης Λίγκας; Μάλλον όχι.

Θεωρείται ξεκάθαρο πως οι δυνατοί είναι πλέον ευάλωτοι. Δεν μπορούν ούτε να επιβληθούν, αλλά ούτε διαθέτουν την άνεση να διευρύνουν και να διασφαλίσουν προβάδισμα και νίκη. Με αποτέλεσμα όλα τα παιχνίδια τους να κρέμονται σε μια κλωστή, να εξελίσσονται σε ντέρμπι. Κυρίως γιατί διαθέτουν στο ρόστερ τους άπειρα παιδιά, ή (στην περίπτωση της ΑΕΚ) υπάρχουν στελέχη κατευθείαν από τις χαμηλότερες κατηγορίες. Μέχρι να οικοδομήσουν ομάδες με στέρεες βάσεις, οι τριγμοί δεν θα λείπουν. Οπότε θα έχουμε εκπλήξεις όπως αυτές που βλέπουμε στα χειμωνιάτικα ματς Κυπέλλου. Μια διοργάνωση με προγραμματισμό περίπου στο πόδι και με γνώμονα το καλό της τηλεόρασης, εξελίσσεται σε αρκετά ενδιαφέρουσα με εκπλήξεις. Τα ηχηρά ονόματα και εδώ είναι φούσκες. Κάνουν κρότο όταν σκάνε, ο αποκλεισμός είναι ώρες ώρες οδυνηρός.