Ο φόβος ότι ο μυθικός πλανήτης Νιμπίρου κατευθύνεται πως τη Γη διαδόθηκε αστραπιαία το 1976 όταν εμφανίστηκε το βιβλίο του Ζεκάρια Σίτσιν με τον τίτλο «Δωδέκατος Πλανήτης». Η θεωρία, λέει ο κ. Δανέζης, στηρίχτηκε στην ύπαρξη ενός άγνωστου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος. «Αν υπάρχει αυτός ο πλανήτης, όπως υπολογίστηκε, θα έκανε μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ηλιο σε 495 χρόνια και η πιο κοντινή απόσταση από εμάς θα έπρεπε να είναι 30 φορές την απόσταση που χωρίζει τη Γη από τον Ηλιο. Η μάζα του έπρεπε να είναι 5 – 6 φορές τη μάζα της Γης, ενώ θα έφτανε στο πιο κοντινό προς τον Ηλιο σημείο το έτος 2290. Η έλευσή του στις 21 Δεκεμβρίου θα ήταν ορατή πολλές ημέρες πριν με γυμνό μάτι, καθώς θα ήταν το πιο λαμπερό αστέρι στον βραδινό ουρανό. Μια απλή παρατήρηση αποδεικνύει το αντίθετο», συμπληρώνει.
Στην ιστοσελίδα της NASA, καταρρίπτεται και το τελευταίο από τα καταστροφολογικά και επιστημονικοφανή σενάρια. Δεν προβλέπεται καμία ευθυγράμμιση πλανητών η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει προβλήματα στη Γη. Σημειώνεται πως «κάθε Δεκέμβριο η Γη περίπου ευθυγραμμίζεται με το κέντρο του γαλαξία μας. Ωστόσο, αυτό είναι ένα γεγονός χωρίς ιδιαίτερη σημασία». Επιπλέον, επεξηγείται πως η Γη δεν βρίσκεται μέσα στο βαρυτικό πεδίο της μαύρης τρύπας στο κέντρο του Γαλαξία, που βρίσκεται 93 εκατ. μίλια από τον Ηλιο.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΕΝΟ. Οπως συμφωνούν και οι τρεις επιστήμονες, το πρόβλημα εντοπίζεται στο έλλειμμα εκπαίδευσης. «Παγκοσμίως η νέα γενιά δεν είναι καλά ενημερωμένη όσον αφορά τις θετικές επιστήμες. Αυτό παρατηρείται έντονα τις τελευταίες δύο δεκαετίες, γι’ αυτό και η NASA επενδύει το 2% από τον συνολικό προϋπολογισμό για κάθε ένα από τα προγράμματά της για εκπαιδευτικές εκστρατείες σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Το ίδιο συνέβη και στο πρόσφατο πρόγραμμα Messenger, που είναι δορυφόρος του Ερμή από το 2011», σημειώνει ο κ. Κριμιζής.