Στίγμα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
7 λεπτά Οι Μάγια, η Ελλάδα και οι πολιτικοί
ΘΕΛΩ να ελπίζω ότι αυτές οι γραμμές διαβάζονται και ότι δεν έχει επέλθει η καταστροφή του κόσμου, σύμφωνα με τα όσα έχουν… υποσχεθεί οι Μάγια εδώ και μερικές εκατοντάδες χρόνια. Για να είμαι ειλικρινής, δεν τρέφω καμία ελπίδα αλλά και εμπιστοσύνη (στις προφητείες τους) – εδώ δεν καταστράφηκε ο πλανήτης όταν ο Γιώργος… ξεδίπλωσε το ταλέντο και τις αδιαμφισβήτητες ικανότητές του προκειμένου να βγάλει τη χώρα από την κρίση, θα χαθούμε επειδή το είπαν οι Μάγια; Ασε δηλαδή που το τέλος του κόσμου το έχουν προβλέψει άλλοι κι άλλοι χωρίς επίσης να επαληθευτούν ποτέ – για το τέλος αυτής εδώ της χώρας, δεν το συζητώ. Περίσσεψαν (μεταξύ μας) οι εσχατολόγοι τα τελευταία τρία χρόνια…
ΑΥΤΑ όμως είναι περασμένα ξεχασμένα, οφείλουμε όλοι να κοιτάζουμε μπροστά αν θέλουμε να προχωρήσουμε ως άτομα και ως πολίτες αυτής της χώρας (τι λέω ο άνθρωπος πάλι…). Εγώ κάνω την αρχή: προτείνω κάθε πρόεδρος ο οποίος έχει την υπόνοια ότι τα στελέχη του είναι έτοιμα να του την «κάνουν», να κάνει τα κουμάντα του. Το σκέφτηκα αυτό από μόνος μου, με αφορμή τα όσα παρατηρούνται τελευταία στην πολιτική μας ζωή, η οποία, πρέπει να το ομολογήσω, δεν πρόκειται ποτέ να μας αφήσει να πλήξουμε!
Τους παρακολουθεί για να σωθεί!
ΠΡΟΣΕΞΤΕ τι μου διηγήθηκε πολιτικός, κατά τεκμήριο σοβαρός:
προ ημερών, κόμμα το οποίο αντιμετωπίζει προβλήματα συνοχής και κινείται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας πλέον, σε μια προσπάθεια του προέδρου του να εμφυσήσει αισιοδοξία στη βάση του κόμματος, συγκάλεσε σε σύσκεψη καμιά εκατοστή στελέχη. Ο κομματικός ινστρούχτορας, άνθρωπος του προέδρου, εξήγησε στους μετέχοντες στη σύσκεψη ότι το κόμμα βάλλεται από συμφέροντα (δεν έχει καμία σημασία να τα κατονομάσω κι εγώ, αφού κινούνται σε ένα ιδιαίτερα ευρύ φάσμα, από ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, τραπεζίτες, σιωνιστικές δυνάμεις, ξένες πρεσβείες κ.λπ.) και πως υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία επ’ αυτού.
ΣΤΗ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ερώτηση των μετεχόντων για το ποια είναι τα στοιχεία αυτά, ο περί ου ο λόγος εισηγητής ανέφερε την ακόλουθη εκπληκτική ιστορία: πριν έρθω εδώ, είπε, με κάλεσε ο πρόεδρος στο γραφείο του. Με οδήγησε μπροστά σε μια touch screen οθόνη (οθόνη αφής στα ελληνικά, Αλέξη μου, να μαθαίνεις), που είχε διάφορα τετραγωνάκια. Κάθε τετραγωνάκι αντιστοιχούσε σε ένα βιντεάκι. Πάτησε πάνω σε ένα και είδα τον… δεν θα σας πω το όνομα, να μιλάει στο τηλέφωνο και να συνωμοτεί ολοφάνερα εις βάρος του κόμματος. Ο πρόεδρος έκανε το ίδιο με άλλο τετραγωνάκι που αντιστοιχούσε σε άλλο στέλεχος και φαινόταν και αυτός να συνωμοτεί τηλεφωνικά, και ούτω καθ’ εξής.
«Τους βλέπεις;», μου είπε με δάκρυα στα μάτια ο πρόεδρος. «Με υπονομεύουν. Θέλουν να μας καθαιρέσουν, να με διώξουν από το κόμμα. Οι αχάριστοι…».
ΥΣΤΕΡΑ, είπε στο άναυδο ακροατήριο ο εισηγητής, ο πρόεδρος έπεσε στους ώμους μου και έκλαιγε σαν μικρό παιδί!
Αγνοώ τον σωματότυπο του ινστρούχτορα, αλλά αυτό το «έπεσε στους ώμους μου ο πρόεδρος» με ενέβαλε σε έναν προβληματισμό. Αν ο πρόεδρος έπεσε πάνω του, με αυτό το βάρος που διαθέτει, είναι βέβαιο ότι θα τον σώριασε στο έδαφος!..
ΠΕΡΑ από την πλάκα, πάντως, αν όλα αυτά δεν οφείλονται στην αχαλίνωτη διάθεση του «ανθρώπου του προέδρου» να φανεί βασιλικότερος του βασιλέως, τότε έχουμε να κάνουμε με μερικές καραμπινάτες κακουργηματικές πράξεις. Διότι βιντεάκια με τους άλλους να μιλάνε στο τηλέφωνο σημαίνει παρακολουθήσεις, κάμερες στα γραφεία, υποκλοπές κ.λπ.
ΜΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ τέτοια πράγματα στην Ελλάδα; Θα τηλεφωνήσω, μου φαίνεται, σε εκείνο τον (Χρήστο) Μαυρίκη, εξπέρ του είδους που έλαμψε με το «ταλέντο» του το ’89, να ζητήσω τα φώτα του…
Φως για τη ΔΕΗ
ΕΙΠΑ «ΦΩΤΑ» και θυμήθηκα τη ΔΕΗ, και όταν θυμάμαι τη ΔΕΗ, δεν τη θυμάμαι για καλό – το χαράτσι γαρ. Για τον λόγο αυτό είχα σπεύσει να πανηγυρίσω (λέμε τώρα) όπως και πολλοί άλλοι, όταν τμήμα του Αρείου Πάγου είχε απορρίψει την προσφυγή του υπουργού Στουρνάρα κατά της απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (καθόοοοολου επηρεασμένη ασφαλώς από τις αποφάσεις για περικοπές των μισθών των δικαστών), το οποίο απαγόρευε την είσπραξη του χαρατσιού από την Επιχείρηση.
ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ευφορίας, τηλεφώνησα στον υπουργό:
– Αν δεν πληρώσω το χαράτσι, τι θα γίνει;
– Θα σου πάρω το σπίτι, μου δήλωσε γελώντας.
Και μου πρότεινε να περιμένω την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου επί της προσφυγής του. Ομολογώ ότι τον είχα βρει περιέργως πολύ ήρεμο. Προχθές το απόγευμα κατάλαβα γιατί…
Επιτροπή αλληλοκατανόησης
ΜΙΑ ΚΑΙ ασχολούμαι με τα κυβερνητικά, δεν αντιλαμβάνομαι γιατί δίνεται κατ’ αυτάς η εντύπωση ότι η τριμελής (πραγματικά τριμελής, και όχι κατά Βαμβακούλα από πέντ’-έξι άτομα) επιτροπή που αποφάσισε να συγκροτήσει το κεφάτο και ιδιαίτερα σκερτσόζο Τρίο Μπελκάντο που μας κυβερνά, θα έχει τον χαρακτήρα ενός υπεροργάνου.
ΠΑΡΟΤΙ στο παρελθόν είχα μια ενδιαφέρουσα ενημέρωση επ’ αυτού από τον υπουργό Επικρατείας Δημήτρη Σταμάτη, διάφορα δημοσιεύματα που έκαναν λόγο για συντονιστικό όργανο παρά τω Πρωθυπουργώ με ανάγκασαν να απευθυνθώ και πάλι στον πιστό Σταμάτη.
– Θα συντονίζετε την κυβέρνηση εσείς;
– Ε όχι βέβαια, αφού τα είπαμε. Το όργανο αυτό θα προσπαθεί να λύνει προβλήματα. Δεν θα είναι ούτε υπερκυβέρνηση, ούτε υποκυβέρνηση. Θα βοηθάει στην αλληλοκατανόηση μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων, γιατί για την Ελλάδα είναι ένα πρωτοφανές πείραμα αυτό που γίνεται, να κυβερνούν τη χώρα διαφορετικά κόμματα με διαφορετικές ιδεολογίες.
Κατάλαβα…
Τόσο φανατισμένος…
ΕΒΛΕΠΑ τηλεόραση στις αρχές της εβδομάδας. Τη φίλη μου την Πόπη Τσαπανίδου στον Σκάι. Παρενέβη κάποια στιγμή ο Πάγκαλος για να μιλήσει για τη βία, η οποία ασκήθηκε εις βάρος του πριν από ενάμιση χρόνο και που ποτέ δεν αποδοκιμάστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Στην εκπομπή ήταν καλεσμένος ο Γιάννης Μπαλάφας. Αντέδρασε. Τρόμαξα. Εγώ ο τηλεθεατής. Δεν αναγνώριζα τον ήπιο, ευγενή, σοβαρό συνομιλητή, όπως όλοι οι αριστεροί της γενιάς του, Γ. Μπαλάφα. Πώς γίνονται έτσι οι άνθρωποι; Πώς έγινε έτσι ο Μπαλάφας; Τόσο φανατισμένος…
Η Κεντροαριστερά
Κάποιος μας δουλεύει, δεν μπορεί. Ή κάποιοι. Αν υπάρχει ένα πρόβλημα σήμερα στην πολιτική ζωή της χώρας είναι ο κατακερματισμός της Κεντροαριστεράς, της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης η οποία αποτέλεσε τον κορμό των μεγάλων αλλαγών που συντελέστηκαν σε αυτή τη χώρα τα τελευταία 30 χρόνια. Οι σεισμικές μεταβολές που επήλθαν στην πολιτική σκηνή εξαιτίας της πολυεπίπεδης κρίσης και των Μνημονίων επέφεραν την πολυδιάσπασή της και ταυτόχρονα την κυβερνητική αστάθεια. Διότι είναι πλέον βέβαιο ότι μια ισχυρή δύναμη στον χώρο της Κεντροαριστεράς θα μπορούσε να αποτελέσει τον δεύτερο απαραίτητο πυλώνα για τη στήριξη της κυβερνητικής προσπάθειας να αναζητηθεί μια διέξοδος στην κρίση.
Αυτό δεν έγινε στις εκλογές. Οσα όμως ακολούθησαν στη συνέχεια επέβαλαν ως ανάγκη και όρο επιβίωσης, όχι μόνο για το πολιτικό σύστημα αλλά για τη χώρα την ίδια, την ανασυγκρότηση του χώρου της Κεντροαριστεράς. Και εκεί παρακολουθούμε τα εξής πολύ διδακτικά: ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ορίζει δύο στελέχη του να αρχίσουν αμέσως συνομιλίες με όμορους πολιτικούς χώρους για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς, αλλά ταυτόχρονα είναι έτοιμος να διαγράψει βουλευτή του επειδή παρέστη σε εκδήλωση της κίνησης Λοβέρδου, που κινείται στον ίδιο χώρο και έχει ταυτόσημες επιδιώξεις. Η ΔΗΜΑΡ, από την άλλη, δηλώνει έτοιμη να αρχίσει και εκείνη συνομιλίες για το ίδιο θέμα της ανασυγκρότησης της Κεντροαριστεράς, αλλά απορρίπτει χωρίς δεύτερη συζήτηση την εισήγηση του αρμοδίου για το θέμα Ν. Μπίστη, ο οποίος οδηγείται στην παραίτηση. Διάφορα στελέχη που έχουν αποχωρήσει ή είναι με το ένα πόδι έξω από το ΠΑΣΟΚ επιχειρούν να εμφανιστούν ότι είναι έτοιμα να συνδράμουν την προσπάθεια ανασυγκρότησης του χώρου, αλλά κανείς δεν αναλαμβάνει μια ουσιαστική πρωτοβουλία. Και στο μεταξύ ο χώρος φυλλορροεί προς τον ΣΥΡΙΖΑ, που δεν κάνει τίποτε άλλο από το να εφαρμόζει έναν ιδιότυπο αριστερόστροφο λαϊκισμό, με προφανή στόχο την ψηφοθηρία.
Η όλη εικόνα παραπέμπει στο «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα χρόνια κοσκινίζει». Διότι ακόμη και σε αυτή τη φάση κόμματα, αρχηγοί και στελέχη πάνω από το ευρύτερο συμφέρον βάζουν το στενά κομματικό, και το ακόμη στενότερο προσωπικό. Δυστυχώς…
Google news
